Tales of Halloween

Name: Tales of Halloween
Genre: Horror (gatunek filmowy), Triller, Dramat, Komedia, Przygoda
Released: 2015-10-16
Duration: 1 h 37 min
Rating: 7.2
Cast: Adrienne Barbeau, Keir Gilchrist, Kristina Klebe, Barry Bostwick, Alex Essoe

Tales of Halloween (2015)

Chronometraż: 1:37 (97 min)

—
brak ocen

5.7/10
535

Oceń film:

Wszystko o filmie

Wideo 2

Zdjęcie 15

Aktorzy i postacie

Wideo do filmu Tales of Halloween — TALES OF HALLOWEEN - Official Trailer

1:22

Zdjęcie 15

Data premiery

2015-10-16

Kraj

Stany Zjednoczone

Produkcja

Epic Pictures Group, Film Entertainment Services

Genre

Horror (gatunek filmowy), Triller, Dramat, Komedia, Przygoda, Fantazja

Budżet

Opłaty

$416 792

Witryna internetowa

Reżyser

Darren Lynn Bousman, Lucky McKee, Neil Marshall, Ryan Schifrin, John Skipp

Aktorzy

Adrienne Barbeau, Keir Gilchrist, Kristina Klebe, Barry Bostwick, Alex Essoe, Pollyanna McIntosh, Marc Senter, Gracie Gillam, Samuel Witwer, Booboo Stewart
Wszyscy aktorzy i role (10)

Scenariusz

Darren Lynn Bousman, Lucky McKee

Producent

Mike Mendez, Axelle Carolyn, Patrick Ewald, Shaked Berenson

Operator

Joseph White

Kompozytor

Joseph Bishara

Artysta

Krista Gall, Jennifer Spence, Anthony Pearce

Casting

Mark Sikes

Instalacja

Sean Tretta, Zach Passero
Cały zespół (43)

Krótki opis

Dziesięć opowieści od czołowych reżyserów horrorów. Duchy, potwory, zjawy i diabeł rozkoszują się terroryzowaniem niczego nie podejrzewających mieszkańców przedmieść w noc Halloween. Ta mrożąca krew w żyłach antologia łączy klasyczne halloweenowe historie z koszmarami.

Co pozostało za kulisami

To ostatni film, w którym wystąpił Ben Woolf.
Podobnie jak w filmie «Mgła» (1980), Adrienne Barbeau w tym filmie gra rolę prowadzącej radiową.
To drugi film, który reżyser Darren Lynn Bousman nakręcił dla firmy «Epic Pictures Group». Pierwszym był mistyczny horror «11-11-11» (2011), którego producentami wykonawczymi byli Shaked Berenson i Patrick Ewald.
W pierwszej historii («Słodkosz») batonik czekoladowy «Carpenter Bar» został nazwany na cześć znanego reżysera horrorów, Johna Carpentera.
Fabułę siódmej historii «To znaczy wojna» można interpretować jako opowieść o metaforycznej bitwie między klasycznymi filmami gatunku z lat 30., 40. i 50. XX wieku (z naciskiem na elementy nadprzyrodzone) z jednej strony, a filmami z lat 80. i późniejszymi o różnego rodzaju mordercach – z drugiej. Różnicę między nimi podkreślają dekoracje na trawnikach sąsiadów, którzy wypowiedzieli sobie wojnę – nagrobki, reprezentujące klasykę gatunku z połowy ubiegłego wieku, i części ludzkich ciał, charakterystyczne dla późniejszych horrorów.