Gabinet figur woskowych

Waxwork (1988)
Chronometraż: 1:37 (97 min)

brak ocen
6.1/10
333
Oceń film:
Data premiery
Budżet
$3 000 000
Opłaty
$808 114
Witryna internetowa
Reżyser
Scenariusz
Producent
Staffan Ahrenberg, Eyal Rimmon, Gregory Cascante, Dan Irland, William J. Quigley, Mario Sotela
Operator
Kompozytor
Roger Bellon
Artysta
Gianni Quaranta
Casting
Caro Jones

Krótki opis

W małym niepozornym miasteczku zostaje otwarty Gabinet figur woskowych. Nieświadomi niczego nastolatkowie przychodzą zainteresowani ciekawą ekspozycją. Każda ze scenek muzealnych przedstawia daną postać z filmów grozy. Jest więc wilkołak, Kuba Rozpruwacz, Markiz de Sade. Właściciel muzeum (David Warner) chce ożywić te postacie, co pozwoliłoby mu opanować świat. Aby to jednak się stało, każda ze scenek musi otrzymać swoją ofiarę z ludzi, posługuje się więc nastolatkami. W jego niecnych planach próbują mu przeszkodzić Mark Loftmore (Zach Galligan) i jego przyjaciółka Sarah Brightman (Deborah Foreman).

Co pozostało za kulisami

  • Anthony Hickox napisał scenariusz w 3 dni.
  • Specjalista od efektów specjalnych, Bob Keen, pracował po 18 godzin dziennie przez 8 tygodni, tworząc potwory do filmu.
  • Scenę z żywymi nieumarłymi nakręcono w nocy w zwykłym parku.
  • W scenariuszu filmu klaun-potwór Człowiek-Kobra uwięziony w klatce był zwierzęciem.
  • Pewnego razu, w samym środku kręcenia scen, aktor Christopher Bradley, grający wampira Stefana, stracił protezę, do której przymocowane były jego „kły wampirze”. Aby nie zatrzymywać zdjęć, pomysłowy aktor po prostu przymocował kły do swoich zębów… zwykłą gumą do żucia.
  • Fraza „Dawaj. Dzisiaj mój dzień” to cytat z kryminalnego thrillera akcji Clinta Eastwooda „Gwałtowny upadek” (1983).
  • Według członków ekipy filmowej, scena w piwnicy posiadłości wampirów była początkowo „najkrwawszą sceną, jaką kiedykolwiek widziano na ekranie”. Jednak większość ekranowej „krwawicy” musiała zostać usunięta z filmu, aby uzyskać łagodniejszą kategorię wiekową.
  • Wszystkie ogłoszenia o zaginionych osobach, które widzimy w filmie, to kopie jednego z ogłoszeń widocznych w sekwencji czołówki horroru komediowego Joela Schumachera „Zaginieni chłopcy” (1987).
  • Scena, w której Sara wrzuca karła do pyska rośliny, która tuż przed tym wypowiada: „Nakarm mnie”, to nawiązanie do kultowej czarnej komedii Rogera Cormana „Kwiatek Puszczyka” (1960).
  • Detektyw mówi, że w ciągu ostatnich dwóch tygodni w mieście zaginęło 13 osób. W trakcie filmu ofiarami potworów padają sześciu: Tony (wilkołak), China (wampir), sportowiec – przyjaciel Chiny (Duch Opery), detektyw (mumia), James (zombie), Gemma (markiz de Sade). Razem ofiar staje się 19, o jedną więcej niż potrzeba. Wynika z tego, że albo detektyw po prostu zginął z rąk mumii (ponieważ nie pojawia się w finałowej scenie walki), albo, co jest bardziej prawdopodobne, Muzeum nie miało nic wspólnego z zaginięciem jednej z trzynastu osób, o których wspomina detektyw.

Podobne filmy

Podobał Ci się film?

Aby zostawić komentarz, zaloguj się lub zarejestruj. Darmowa rejestracja!

© ACMODASI, 2010-2026

Wszelkie prawa zastrzeżone.
Materiały (znaki towarowe, filmy, obrazy i teksty) znajdujące się na tej stronie należą do ich odpowiednich właścicieli. Zabrania się wykorzystywania jakichkolwiek materiałów znajdujących się na tej stronie bez uprzedniego porozumienia z ich właścicielem.
Podczas kopiowania materiałów tekstowych i graficznych (filmy, obrazy, teksty, zrzuty ekranu stron) z tej witryny, do takiego materiału musi być dołączony aktywny link do witryny www.acmodasi.pl.
Administracja serwisu nie ponosi odpowiedzialności za jakiekolwiek informacje zamieszczone na tej stronie przez osoby trzecie.