Postrach nocy
Krótki opis
Charley Brewster to uczeń szkoły średniej, który dzieli swój czas między matkę, dziewczynę, przyjaciół oraz nocne seanse horrorów w telewizji. Gdy za ścianę wprowadza się czarujący i tajemniczy mężczyzna imieniem Jerry Dandrige, Charley staje się przekonany, że jego nowy sąsiad jest wampirem. Nikt inny nie traktuje jego podejrzeń poważnie, a Jerry nie jest zadowolony z odkrycia swojego sekretu, co wystawia chłopca na niebezpieczeństwo. Nie mając innego wyjścia, Charley zwraca się o pomoc do Petera Vincenta, prowadzącego program telewizyjny o tematyce grozy i rzekomego eksperta od wampirów.
Film z 1985 roku został napisany i wyreżyserowany przez Toma Hollanda. Był to pierwszy z pięciu pełnometrażowych obrazów w jego reżyserii, przed Laleczką Chucky, Two-Fisted Tales, Bez skrupułów i Przeklętym. Producentem był Herb Jaffe, a w obsadzie znaleźli się Chris Sarandon jako Jerry, William Ragsdale jako Charley, Amanda Bearse jako Amy Peterson, Roddy McDowall jako Peter Vincent, Stephen Geoffreys jako Evil Ed oraz Jonathan Stark jako Billy Cole. Produkcja łączy w sobie elementy komedii i horroru, a jej czas trwania wynosi 107 minut.
Przy budżecie wynoszącym około 9 milionów USD, film zarobił na całym świecie mniej więcej 25 milionów USD. W serwisie IMDb otrzymał ocenę 7/10 na podstawie około 88 000 głosów, a w TMDB 7/10 przy około 1 600 głosach. Krytycy wystawili mu notę 7,2/10 w 65 recenzjach, co oznacza, że oceny widzów i ekspertów są do siebie zbliżone.
Co pozostało za kulisami
- Reżyser Tom Holland zapytał mistrza efektów specjalnych Randalla Williama Cooka, czy ten jest w stanie zrobić jednemu z wampirów zębatą paszczę. Twórcy filmu nie mieli już czasu ani pieniędzy na stworzenie protezy, ale Cook powiedział, że coś zmajstruje w weekend, pod warunkiem, że paszcza pojawi się na ekranie tylko na chwilę. Skończyło się na tym, że protezę nie tylko wielokrotnie pokazano na ekranie, ale także umieszczono na słynnym plakacie do filmu.
- Na kręcenie sceny, w której Jerry przechodzi po sypialni pani Brewster, nie odbijając się w lustrze, zużyto bardzo dużo czasu i środków budżetowych.
- Przed ostatnią metamorfozą Złego Eda aktor Steven Jeffreys spędził w fotelu wizażysty 18 godzin.
- Podczas kręcenia ostatniej sceny 24 grudnia 1984 roku (tj. trzy tygodnie po rozpoczęciu zdjęć) William Ragsdale złamał nogę, zbiegając po schodach. Zdjęcia scen akcji z jego bohaterem musiały zostać przełożone, aby dać czas na leczenie i rekonwalescencję, a tymczasem kręcono sceny z udziałem innych postaci.
- Dla komediowego filmu akcji Ivana Reitmana z 1984 roku „Łowcy duchów” wykonano potworną lalkę (ducha bibliotekarza), którą zaproponowano do wykorzystania w tym filmie, ale oferta została odrzucona. Zdecydowano, że lalka jest zbyt straszna dla filmu kategorii „PG” (film wymaga uwagi rodziców; ten rating nigdy nie jest przyznawany filmom horrorom i thrillerom). Następnie komuś przyszło do głowy, że przypomina ona już stworzoną lalkę wampira, więc wykorzystano ją w finałowej scenie śmierci wampira w płomieniach.
- Machając kością w stronę Jerry'ego (Chris Sarandon) w postaci nietoperza, Roddy McDowall, który grał Petera, przypadkowo przebił lalce głowę. Ekipa filmowa rzuciła się do naprawy nietoperza, aby kontynuować zdjęcia, ale uszkodzenia były tak poważne, że naprawa zajęła dwa dni. Zdjęcia nietoperza na zbliżeniu musiały zostać przełożone.
- Podczas kręcenia jednej ze scen Stevenowi Jeffriesowi wlano do ust jakiś roztwór, aby zagęścić ślinę, a następnie zorientowano się, że jest to lepka substancja stosowana przez dentystów, która natychmiast zaczęła sklejać aktorowi jamę ustną.
- "Wampiryczne" soczewki kontaktowe aktorów Stevena Jeffriesa i Chrisa Sarandona wykonał Steve Johnson. Wewnątrz zostały do nich przymocowane drobne brokaty, aby stworzyć wokół źrenic żółtawe świecenie.
- Do kręcenia sceny przemiany postaci w wykonaniu Stevena Jeffriesa wykonano pełnowymiarową lalkę wilka. Kręcono jednak w filmie samego aktora w charakteryzacji wilkołaka z atrapą głowy.
- William Ragsdale specjalnie nie patrzył na aktorkę dublerkę w charakteryzacji do rozpoczęcia zdjęć sceny przestraszenia swojego bohatera na widok Amy, która zmieniła się w wampira (odgrywała ją Amanda Byrz).
- W scenie, w której bohater Chrisa Sarandona chwyta za gardło ochroniarza i podnosi go w górę, ten w rzeczywistości znajdował się na ogromnej skrzyni z kółkami, która znajdowała się tuż poza zasięgiem kamery. Następnie ochroniarz zaczął powoli się unosić, co tworzyło wrażenie, jakby go podnoszono w powietrze, po czym ciągnięto po podłodze.
- Soczewki kontaktowe wykonane ręcznie były z wytrzymałego plastiku, a ich noszenie powodowało ból u aktorów. Stephen Jeffries przez pewien czas w ogóle nic nie widział. Amanda Birz odczuwała tak nieprzyjemne wrażenia, że poprosiła o dodatkowe przetworzenie soczewek, aby można je było zakładać bezboleśnie.
- Magister sztuki teatralnej, kształcony na Katolickim Uniwersytecie Ameryki, Chris Sarandon pomagał charakteryzatorom „przemieniać” go w wampira. Podczas nakładania makijażu na twarz, sam aktor przymocowywał do palców specjalne, wydłużające nakładki.
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
