Złodziej z Bagdadu
The Thief and the Cobbler (1993)
1:12 (72 min)
Budżet
$28 000 000
Opłaty
$669 276
Reżyser
Scenariusz
Kompozytor
Producent
Aktorzy
Vincent Price
Zigzag the Grand Vizier (głos)
Matthew Broderick
Tack the Cobbler (głos)
Jennifer Beals
Princess YumYum (głos)
Antoni Kwejl
King Nod (głos)
Joan Sims
Nurse / Mad Old Holy Witch (głos)
Donald Pleasence
Phido the Vulture (głos)
Dżonatan Winters
The Thief (głos)
Paul Matthews
Mighty One-Eye (głos)
Krótki opis
Dawno, dawno temu, w Złotym Mieście, panował dobry i poczciwy Sułtan, mający piękną córkę imieniem Yum Yum. Życie tu toczyło się spokojnie i leniwie, a wszyscy czuli się bezpieczni, ponieważ miasta strzegły trzy Złote Kule. Związana z nimi stara przepowiednia głosiła, że jak długo pozostaną nietknięte, tak długo miastu nic nie grozi, ale z chwilą, gdy wpadną one w niepowołane ręce, miasto stanie wobec wielkiego zagrożenia. Wówczas ratunkiem stanie się najzwyklejszy przedmiot w rękach najzwyklejszego z ludzi. Niestety, stare przepowiednie lubią się spełniać. I tak też się stało w Złotym Mieście, a wszystko za sprawą wezyra Zygzaka i Złodzieja, który ukradł Złote Kule. Wezyrowi udało się je wprawdzie odzyskać, ale urażony odmową Sułtana oddania mu ręki Yum Yum, postanowił się zemścić i przekazać kule armii Jednookich, którzy właśnie w niecnych celach zbliżyli się do miasta. Jak pomyślał, tak też zrobił i wspólnie z Królem Jednookim opracował plan zagłady miasta.
Co pozostało za kulisami
- Film animowany powstawał przez 29 lat. Jest to absolutny rekord świata.
- Richard Williams miał nadzieję nakręcić największy film animowany wszech czasów i z czasem praca nad nim stała się sensem całego jego życia. Nie mogąc znaleźć prywatnych inwestorów gotowych zainwestować w jego dzieło, Williams postanowił zebrać potrzebną kwotę samodzielnie, podejmując się tworzenia spotów reklamowych do telewizji oraz krótkometrażowych animacji emitowanych w niedzielne poranki. Wkrótce Robert Zemeckis zaprosił Williamsa do swojego projektu „Kto wrobił Królika Rogera” (1988) jako reżysera animacji. Po sukcesie projektu, za który Williams otrzymał dwie statuetki Oscara, firma Warner Bros. zgodziła się sfinansować film samego Williamsa i zająć się jego dystrybucją. Wkrótce jednak stało się jasne, że Williams nie dotrzymuje terminów wyznaczonych przez studio (rok 1991). W 1992 roku na ekrany wszedł „Aladyn”, którego fabuła i styl bardzo przypominały fabułę i styl „Złodzieja i szewca” (nad oboma projektami pracowali ci sami animatorzy). Niedługo potem Williams został odsunięty od projektu, a sam film przekazano firmie Completion Bond Company oraz producentowi Fredowi Calvertowi w celu jak najszybszego ukończenia prac. Calvert dofilmował wiele scen, znacząco zmienił scenariusz i zarządził dubbing głównych bohaterów. Przed wprowadzeniem filmu do kin został on ponownie poddany montażowi i skróceniu w firmie Miramax. Istnieją pirackie kopie wersji reżyserskiej filmu, ale oficjalnie nie została ona jeszcze wydana.
- Richard Williams poprosił grupę lektorów pochodzenia irlandzkiego o podłożenie głosów rozbójnikom. Postawił im alkohol, włączył magnetofon i dał aktorom tekst, który czytali, upijając się przy tym coraz bardziej. Skończyło się to tym, że aktorzy zaczęli się między sobą bić, ale Williams uzyskał to, czego chciał, i włączył te głosy do filmu.
- Migotanie otaczające na ekranie kamienie szlachetne i fontanny osiągnięto poprzez filmowanie przez obiektyw pokryty folią celofanową oraz przy użyciu wymiennych filtrów.
- W oryginalnej wersji Wielkiego Jednoookiego użyczył głosu Paul Matthews, zwykły kurier, z którym Richard Williams kiedyś jechał windą. Matthews oczywiście nie posiadał umiejętności aktorskich, ale Williams go zatrudnił.
- W pierwotnej wersji scenariusza znajdowała się scena, w której Zigzag przywołuje ogromnego smoka, aby ten zniszczył miasto, jednak smok zostaje pokonany przez Młodego Szewca. Z tej sceny trzeba było zrezygnować ze względu na stopień trudności jej animacji.
- W latach 60. cały projekt był planowany jako ekranizacja przygód Hodży Nasreddin’a. Richard Williams ilustrował kiedyś książkę Idrisa Shaha (1924-1996) o Nasreddinu i postanowił ją sfilmować. W 1972 roku pomysł ten legł w gruzach, gdy Shah zaczął grozić Williamsowi procesem o naruszenie praw autorskich. Williams wyciął z projektu cały wątek Nasreddina i kontynuował pracę nad pozostałym materiałem, nazywając projekt „Złodziej i Szewc”. W jednym krótkim epizodzie Nasreddin mimo wszystko pojawia się na ekranie. Siedzi on tyłem na ośle w momencie, gdy do miasta wchodzi Zigzag.
- W 1978 roku film zainteresował się Mohammed ibn Faisal As-Saud z Arabii Saudyjskiej, który zgodził się sfinansować 10-minutowy fragment o wartości 100 000 dolarów. Richard Williams chwycił tę okazję, jednak dwukrotnie nie dotrzymał terminów, a materiał, którego koszt wzrósł do 250 000 dolarów, był gotowy dopiero pod koniec 1979 roku. As-Saud odmówił dalszej współpracy z Williamsem.
- Richard Williams utrzymywał w studiu surową dyscyplinę i wielokrotnie zwalniał animatorów, którzy dopuścili się jakichkolwiek uchybień.
- Richard Williams wymagał animacji w trybie 24 klatek na sekundę, podczas gdy standardem w filmach animowanych była liczba o połowę mniejsza. Tryb ten pochłaniał więcej czasu i pieniędzy, a w przypadku, gdy animatorzy nie zdążyli oddać kolejnej części w wyznaczonym terminie, Williams zwalniał cały zespół. Choć praca z Williamsem była niezwykle trudna, wszyscy byli w szoku, gdy zastąpił go Fred Calvert. Ten podchodził do animacji z całkowitą obojętnością. Calvert zmontował na nowo gotowy już materiał, wycinając bardzo wiele fragmentów i wypełniając luki pośpiesznie i niskiej jakości dorysowanymi scenami. Animatorzy, którzy rozpoczynali projekt, byli wstrząśnięci, dowiedziawszy się, że nakazał on przerysować niektóre gotowe już sceny tylko po to, aby jakość animacji była zbliżona do tej, która powstała już pod jego kierownictwem. Ostatecznie na zepsucie filmu wydano więcej pieniędzy, niż gdyby szefowie studia pozwolili Williamsowi go ukończyć.
- Nie licząc śmierci zwierząt, w niepoprawionej 90-minutowej wersji filmu na ekranie pokazano ponad 1000 zgonów; w wersji 80-minutowej, wydanej pod tytułem „Księżniczka i Szewc”, jest ich 98; natomiast w 72-minutowych „Baśniach 1001 nocy” firmy Miramax Films odnotowano 54 zgony.
Podobne filmy
8.6/10
8.2/10
8.2/10
8.1/10
8.1/10
8.1/10
8.1/10
8.1/10
8/10
8/10
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
