Cień wątpliwości
Krótki opis
W spokojnym kalifornijskim miasteczku Santa Rosa nastolatka Charlie Newton prowadzi zwyczajne życie, dopóki nie odwiedza jej charyzmatyczny wuj, który zamierza zostać na dłużej. Charlie, nazwana na cześć wuja, początkowo jest zachwycona jego wizytą, jednak z czasem zaczyna niepokoić ją jego dziwne zachowanie i gwałtowne reakcje na wszelkie wzmianki o świecie zewnętrznym. Detektyw, który stara się zdobyć względy dziewczyny, stopniowo dzieli się z nią swoimi podejrzeniami. Charlie zaczyna wierzyć, że jej ukochany krewny może być mordercą zamożnych wdów na wschodnim wybrzeżu, co naraża ją i jej rodzinę na wielkie niebezpieczeństwo.
Film wyreżyserował Alfred Hitchcock. Jest to osiemnasta z czterdziestu trzech pełnometrażowych produkcji w jego filmografii, poprzedzona Sabotażem z poprzedniego roku i następowana Łodzią ratunkową w roku kolejnym. Scenariusz napisali Alma Reville, Sally Benson i Thornton Wilder, a producentem filmu dla Universal Pictures oraz Skirball Productions był Jack H. Skirball. W rolę Charlie wcieliła się Teresa Wright, której partnerem ekranowym był Joseph Cotten jako wuj; w obsadzie czterdziestu dwóch aktorów znaleźli się również Macdonald Carey, Henry Travers, Patricia Collinge oraz Hume Cronyn.
Obraz, który miał premierę na początku 1943 roku i trwa nieco mniej niż dwie godziny, łączy charakterystyczne dla reżysera napięcie z obrazem życia rodzinnego w małym miasteczku. W serwisie IMDb film posiada ocenę 7,8 na podstawie około 75 000 głosów, natomiast w TMDB otrzymał notę 7,5 od ponad tysiąca użytkowników. Ocena krytyków wynosząca 9,3 na podstawie 54 recenzji jest wyraźnie wyższa niż noty przyznane przez widzów.
Co pozostało za kulisami
- Imię „Charlie” jest wypowiadane w filmie około 170 razy.
- Teresa Wright nawet nie przeczytała scenariusza, zanim zgodziła się na udział w filmie. Reżyser Alfred Hitchcock po prostu opisał jej fabułę podczas spotkania, a ona natychmiast się zgodziła.
- Producenci wysłali do Santa Rozy ludzi, aby odnaleźli dom, który mógłby posłużyć jako plan filmowy. Alfred Hitchcock dał tym osobom szczegółowe instrukcje dotyczące tego, jakim powinien być dom rodziny Newtonów. Wybrali dom i przesłali Hitchcockowi jego zdjęcia, które zachwyciły reżysera. Dom był w rzeczywistości wspaniały, choć wymagał odświeżenia, a trawnik był nieco zarośnięty i zaniedbany. Hitchcock uważał, że wygląd domu (wystarczająco solidnego i trwałego, ale stopniowo popadającego w ruinę) powinien sugerować widzom, że każdy może być takimi Newtonami, że to po prostu zwyczajna amerykańska rodzina w zwykłym, prowincjonalnym amerykańskim miasteczku. Reżyser zarządził wynajęcie domu od jego właścicieli, jednak kiedy sam przyjechał do Santa Rozy, aby rozpocząć zdjęcia, przeżył prawdziwy szok. Rozpaleni dumą z tego, że w ich domu będzie kręcony film, właściciele go odnowili, uporządkowali trawnik i ogólnie rzecz biorąc, „doprowadzili do ładu”. Hitchcock musiał zarządzić swoim specjalistom od efektów specjalnych sztuczne „postarzenie” domu, a operatorowi – starać się nie rejestrować zbyt oczywistych śladów entuzjazmu właścicieli nieruchomości.
- Charles przybywa do Santa Rosy 22 lub 23 sierpnia 1942 roku: w gazecie można zauważyć nagłówek „Brazylia wypowiada wojnę”, co miało miejsce właśnie 22 sierpnia.
- Film oparty jest na prawdziwej historii seryjnego dusiciela z lat 20. XX wieku, Earla Leonarda Nelsona.
- Patricia Collinge, która zagrała Emmę Newton, napisała „scenę w garażu” między Charlie (Teresa Wright) a Jackiem (McDonald Carey).
- Hitchcock chciał, aby Joan Fontaine zagrała młodą Charlie, ale aktorka była zajęta innymi zdjęciami.
- Edna May Wonacott i Estelle Jewell mieszkały w Santa Rosa, gdzie odbywały się zdjęcia plenerowe. Mieszkańcy miasteczka zagrali również w epizodach, w dużej mierze dzięki znacznej odległości między Santa Rosa a Hollywoodem, gdzie panowało przekonanie o wykorzystywaniu w rolach epizodycznych wyłącznie profesjonalnych aktorów i aktorek.
- "Cień wątpliwości" był roboczym tytułem, ale twórcy nie wymyślili nic lepszego.
- Alfred Hitchcock zawsze wolał pracować w studiach filmowych, jednak ograniczenia kosztów materiałów na budowę dekoracji wprowadzone z powodu wojny (maksymalny koszt był ograniczony do kwoty 5 000 dolarów) zmusiły go do kręcenia zdjęć plenerowych.
- Charles zabija bogate wdowy. Walc, który jest wielokrotnie wspominany w filmie, to walc z „Wesołej wdowy”.
- Początkowo serial był planowany przez grupę młodych i odważnych animatorów jako rozległa parodia kosmicznych anime. Jednak stał się jednym z najbardziej znanych kosmicznych anime w historii.
- Thorntona Wildera powołano do służby, zanim zdążył skończyć scenariusz. Hitchcock jechał z Wilderem do miejsca służby pociągiem i czekał, aż Wilder dokończy scenariusz. Wilder skończył scenariusz na końcu podróży i wykorzystał w finale pociąg.
- Wujka Charliego mógł zagrać William Powell.
- Popularność wizerunku Minmay i dalsze losy Mari Iijimy miały ogromne znaczenie dla kształtowania się nowoczesnej japońskiej sceny pop. Do tej pory dominowała na niej niepopularna wśród młodzieży tradycyjna muzyka narodowa.
- Cameo reżysera: pasażer grający w karty w pociągu, w którym na początku jedzie Charles, właśnie u postaci Hitchcocka w rękach są wszystkie karty pikowych.
- To jedyna rola Mari Iijimy w anime. Po oszałamiającym sukcesie piosenek serialu i filmu na japońskich listach przebojów wybrała karierę piosenkarki pop.
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
