Twarze na sprzedaż
Seconds (1966)
Data premiery
Budżet
$2 500 000
Opłaty
$1 750 000
Reżyser
Scenariusz
David Ely
Autor
Kompozytor
Producent
Aktorzy
Rock Hudson
Antiochus 'Tony' Wilson
Salome Jens
Nora Marcus
John Randolph
Arthur Hamilton
Will Geer
Old Man
Jeff Corey
Mr. Ruby
Richard Anderson
Dr. Innes
Murray Hamilton
Charlie Evans
Karl Swenson
Dr. Morris
Krótki opis
Arthur Hamilton jest średniego wieku, zmęczonym życiem i apatycznym przedsiębiorcą z Manhattanu, mieszkającym z żoną na przedmieściach Nowego Jorku. Pewnego dnia otrzymuje telefon od przyjaciela ze studiów którego od lat powszechnie uznawano za zmarłego. Przyjaciel namawia go na wizytę w Firmie, przekonując, że to jedyny sposób aby mogli się ponownie zobaczyć. Firma zajmuje się tworzeniem nowych profili życiowych ludzi pragnących zerwać ze swoją dotychczasową tożsamością. W ten sposób osoba Arthura Hamiltona zostaje uśmiercona a mężczyzna przybiera nową twarz i tożsamość. Oficjalnie staje się on profesjonalnym malarzem - artystą i rozpoczyna nowe życie w hedonistycznym środowisku ludzi bardzo mu podobnych, o czym wkrótce z przykrością przyjdzie mu się przekonać. Przerażająca prawda wpędza Arthura w histerię. Czując się uwięzionym i przytłoczonym stara się on wydostać z pułapki jednak wszystkie jego działania wciągają go jedynie głębiej w tryby bezlitosnej polityki Firmy.
Co pozostało za kulisami
- Aby spokojnie przeprowadzić zdjęcia w budynku Central Station w Nowym Jorku, nie zwracając na siebie zbytniej uwagi, reżyser John Frankenheimer (1930-2002) wynajął modelki z Playboya (mężczyznę i kobietę), zorganizował na schodach rzekomo sesję zdjęciową i nakręcił wszystko, czego potrzebował, ukrytą w bagażu kamerą, podczas gdy publiczność wpatrywała się w „odwrócenie uwagi”.
- W dzisiejszych czasach ten film jest uważany za klasykę, ale na Festiwalu Filmowym w Cannes krytycy go dosłownie zmiażdżyli, a John Frankenheimer, który kręcił w Monte Carlo dramat sportowy „Grand Prix” (1966), nawet odmówił przerwania zdjęć, aby spotkać się z reporterami. Na konferencję prasową wysłał zamiast siebie jednego z aktorów „Drugiego razu” Rocka Hudsona (1925-1985), który nie potrafił odpowiedzieć na żadne z pytań, które zadawali mu wrogo nastawieni dziennikarze.
- W scenę operacji plastycznej, którą wykonuje się postaci Johna Randolpha (1915-2004), weszło kilka ujęć prawdziwej operacji (zmieniania kształtu nosa). Niektóre z nich nakręcił sam reżyser po tym, jak operatorowi Jamesowi Wong Howe (1899-1976) zrobiło się słabo po tym, co zobaczył.
- Rock Hudson był prawie o 13 cm wyższy od Johna Randolpha. Nie jest to widoczne na ekranie dzięki starannemu wyborowi kąta, z którego prowadzono nagranie. Przed rozpoczęciem zdjęć Hudson i Randolph dużo rozmawiali i spędzali ze sobą czas, co pozwoliło Hudsonowi przyjrzeć się Randolphowi i przejąć niektóre jego maniery.
- Według reżysera Johna Frankenheimera, pomysł zatrudnienia dwóch różnych aktorów do ról Arthura Hamiltona i Tony’ego Wilsona zaproponował Hudson. Zawsze sprzeciwiał się temu, aby te postacie grał ten sam aktor, tylko inaczej zagruntowany. Hudson od razu stwierdził, że w roli Hamiltona nie będzie wyglądał wiarygodnie i że będzie grał tylko Wilsona. Frankenheimer zgodził się i później uznał, że to był dobry pomysł.
- Jedyny film z „paranoidalnej trylogii”, który nie porusza tematyki wojskowej. Zarówno „Kandydat z Mandżurii”, jak i „Siedem dni w maju” to polityczne thrillery o wojskowych ujawniających duże spiski, natomiast w tym filmie wojna, wojskowi i tym podobne nie są wymieniane ani jednym słowem.
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
