Noc Żywych Trupów
Krótki opis
Wizyta przy rodzinnym grobowcu na wiejskiej prowincji Pensylwanii zamienia się w koszmar, gdy zmarli zaczynają zmartwychwstawać i atakować żywych. Barbara ucieka przed napastnikami, którzy zabijają jej brata, i znajduje schronienie w odizolowanym gospodarstwie. Wkrótce dołącza do niej Ben, nieznajomy, któremu w samochodzie skończyło się paliwo. W piwnicy domu ukryli się już kolejni ocalali. Razem barykadują budynek przed gromadzącymi się na zewnątrz żarłocznymi ghulami, choć największe zagrożenie może wynikać z napięć panujących wśród osób uwięzionych wewnątrz.
Jest to remake horroru z 1968 roku o tym samym tytule. George A. Romero, reżyser oryginału, wystąpił tutaj w roli scenarzysty. Film stanowi debiut reżyserski Toma Saviniego, który wcześniej zajmował się efektami specjalnymi. W rolach głównych wystąpili Patricia Tallman jako Barbara oraz Tony Todd jako Ben, a w obsadzie wspierającej znaleźli się McKee Anderson, Bill Moseley, Heather Mazur i Tom Towles. W napisach wymieniono łącznie 34 aktorów.
Produkcja powstała z budżetem około 4 milionów dolarów dzięki Columbia Pictures, 21st Century Film Corporation oraz Menahem Golan Productions. Film wszedł do szerokiej dystrybucji 19 października 1990 roku i zarobił na całym świecie około 6 milionów dolarów. Na IMDb uzyskał ocenę 6,8 na podstawie około 49 000 głosów, natomiast na TMDB ocenia go 1 010 użytkowników na 6,9.
Co pozostało za kulisami
- Jako zombie wykorzystano ponad 150 osób.
- Początkowo reżyser Tom Savini planował rozpocząć zdjęcia w czarno-białej palecie, a następnie stopniowo dodawać kolory na ekran.
- W pewnym momencie filmu pokazano, jak po polu idzie zombie-kobieta, słyszy dźwięki z pobliskiego domu (ludzie w domu próbują zabarykadować się i zabijać okna i drzwi), odwraca się i zaczyna kuleć w kierunku budynku. W roli tej zombie-kobiety wystąpiła właścicielka domu, która zgodziła się udostępnić go twórcom filmu do zdjęć w zamian za możliwość zagrania niewielkiej roli.
- „Mercedes”, którym na początku filmu prowadzi postać grana przez Billa Mosley'a, należał do Toma Saviniego. Według reżysera był to jego pierwszy samochód, kupiony po odniesieniu sukcesu i trudno mu było się z nim rozstać.
- Kilkanaście scen z filmu trzeba było wyciąć, inaczej otrzymałby kategorię „X” (nie dopuszcza się osób poniżej 17 roku życia). Tom Savini przypisywał brak popularności filmu wśród fanów gatunku właśnie temu.
- Twórcy efektów specjalnych celowo powstrzymywali się i nie dawali upustu fantazji i własnemu kunsztowi w prezentacji odpowiednich scen, w hołdzie oryginalnemu filmowi George'a A. Romero z 1968 roku. Realizmu efektów specjalnych osiągali dzięki wizytom u patologów i obserwacji ich działań podczas sekcji zwłok, lekturze odpowiedniej literatury oraz studiowaniu archiwalnych materiałów z obozów koncentracyjnych z czasów II wojny światowej.
- Scena na końcu filmu, w której kilku zombie zostaje powieszonych, a następnie w nich strzelano, została wpisana już w scenariusz oryginalnego filmu z 1968 roku, ale nie weszła do filmu z powodu napięć rasowych panujących w kraju w tamtym okresie.
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
