Maria Antonina
Marie Antoinette (2006)
Produkcja
Budżet
$40 000 000
Opłaty
$60 917 189
Reżyser
Scenariusz
Kompozytor
Dustin O'Halloran
Producent
Aktorzy
Kirsten Dunst
Marie Antoinette
Jason Schwartzman
Louis XVI
Styw Kugan
Ambassador Mercy
Judy Davis
Comtesse de Noailles
Rip Torn
Louis XV
Asia Argento
Comtesse du Barry
Molly Shannon
Aunt Victoire
Szirli Henderson
Aunt Sophie
Krótki opis
Sofia Coppola napisała scenariusz i wyreżyserowała film Maria Antonina – dramat historyczny o austriackiej arcyksiężnej, która jako nastolatka została wysłana do Francji, by poślubić przyszłego Ludwika XVI. Wrzucona w wir sztywnych rytuałów i nieustannej kontroli na dworze w Wersalu, odkrywa, że jej małżeństwo nie daje jej spełnienia, a oczekiwania, jakie na nią nałożono, są przytłaczające. Ucieka w świat mody, hazardu i przyjęć w swojej prywatnej posiadłości, żyjąc w przepychu, podczas gdy wśród francuskiej ludności rośnie niechęć do niej. Gdy wybucha rewolucja, świat Wersalu rozpada się na jej oczach.
W rolę głównej bohaterki wcieliła się Kirsten Dunst, a towarzyszą jej Jason Schwartzman jako Ludwik XVI, Steve Coogan jako ambasador Mercy, Judy Davis jako hrabina de Noailles, Rip Torn jako Ludwik XV oraz Asia Argento jako hrabina du Barry. Był to czwarty pełnometrażowy film Coppoli, po Przekleństwach Niewinności i Między Słowami; reżyserka wystąpiła w nim również jako producentka wraz z Rossem Katzem. Produkcja powstała dzięki koprodukcji Stanów Zjednoczonych, Kanady, Francji i Japonii przy budżecie wynoszącym około 40 milionów dolarów, zarabiając w światowym box office około 61 milionów dolarów.
W serwisie IMDb film posiada ocenę 6,5/10 na podstawie około 131 000 głosów, natomiast w TMDB 6,7/10 z około 3 015 głosów. Ocena krytyków filmowych wynosząca 6,3/10 na podstawie 217 recenzji plasuje go blisko wyników widzów, co sugeruje mieszane, ale nie jednoznacznie negatywne przyjęcie. Duża różnica w liczbie głosujących w serwisach IMDb i TMDB wskazuje na to, że film dotarł do szerokiej międzynarodowej publiczności, choć przyniósł umiarkowane zyski w stosunku do poniesionych kosztów.
Co pozostało za kulisami
- W Rosji film miał początkowo wejść na ekrany w styczniu 2007 roku, jednak po zerwaniu relacji jesienią 2006 roku między firmą „Kaskad” a Buena Vista z Sony Pictures Releasing, dystrybucja została odwołana. Film ukazał się na DVD 7 marca 2007 roku.
- Kiedy Maria Antonina oczekuje w łóżku hrabiego Akcela von Fersena, ma na sobie białe jedwabne pończochy z wzorem. Takie pończochy pojawiły się dopiero w drugiej połowie XIX wieku. W XVIII wieku pończochy były nadal uważane za męski element ubioru, pomimo tego, że kobiety z wyższych sfer, za sprawą markizy de Pompadour, zaczęły po raz pierwszy nosić koronkowe pończochy.
- Kiedy Maria Antonina z otoczeniem siedzi przy stole i gra w zgadywanie napisów na karteczkach przyklejonych do czoła, hrabina de Polignac dziękuje Ramonowi za przyniesione ostrygi. Jednak ostrygi, jako potrawa, do połowy XIX wieku były pokarmem dla ubogich, a zamożni, bogaci ludzie woleli jeść mięso. Następnie, gdy populacja ostryg gwałtownie zmalała u wybrzeży Francji i stały się bardzo rzadkie, mogli sobie na nie pozwolić tylko bogaci ludzie. I z powodu swojej wysokiej ceny stały się przysmakiem.
- Sofia Coppola stworzyła wizerunek hrabiego Aksela von Fersena (Jamie Dornan) wzorując się na poppiewcy z lat 80., Adamie Ant.
- Początkowo Sofia Coppola chciała, aby Angelinę Jolie obsadzono w roli Madame du Barry, jednak Jolie wybrała "Fałszywe proroctwo" (2006). Następnie rozważano kandydaturę Catherine Zety-Jones do tej roli. Ostatecznie, Asia Argento zagrała du Barry.
- Niektóre wypowiedzi, które padają w filmie, są dosłownym odzwierciedleniem różnych momentów z życia Marii Antoniny. Wśród nich: — Komentarz Ludwika XV na temat biustu Marii Antoniny. — Komentarz Marii Antoniny, że ma wystarczająco dużo klejnotów w odpowiedzi na prezent od Madame du Barry; — Słowa Marii o tym, że w Wersalu jest zbyt dużo ludzi, podczas pierwszej rozmowy między Marią a Madame du Barry. — Komentarz Marii do męża, Ludwika XVI, że Ludwik pozwolił jej urządzić przyjęcie, ale nie powiedział, jak długo ono może trwać.
- W 2000 roku Sofia Coppola przeczytała biografię Marii Antoniny, napisaną przez Evelyn Lever, zakupiła prawa do ekranizacji tej książki i poprosiła autorkę o towarzyszenie jej podczas wycieczek po Wersalu w 2001 roku. Jednak później Coppola wolała wykorzystać do filmu książkę Antonii Fraser.
- Manolo Blahnik stworzył setki ekskluzywnych modeli butów na potrzeby zdjęć do filmu.
- W napisach filmowych Maria Antonina występuje jako „Maria Antoinette”. Jednak w rzeczywistości jej imię pisze się z myślnikiem.
- W filmie widzimy tylko troje dzieci Marii Antoniny, choć w rzeczywistości miała ich czworo. W filmie ukazana została jej pierwsza córka i syn. Jej pierwszy syn zmarł przed rozpoczęciem rewolucji, jednak w filmie widzimy, jak on i jego matka są odprowadzani do powozu pod koniec filmu. Trzecie dziecko, które widz może dostrzec w filmie, pojawia się jedynie w jednej scenie na obrazie, przedstawiającym portret rodziny królewskiej. Zgodnie z fabułą filmu, jest to druga córka Marii Antoniny, jednak zgodnie z historią, powinien to być jej drugi syn, który żył w momencie wybuchu rewolucji.
- Kiedy Maria Antonina siada pić herbatę ze swoim bratem Józefem, parzy mu herbatę związaną, która, zaparzając się, rozkwita jak pąk kwiatu. Jednak takie związki herbaciane pojawiły się dopiero w latach 80. XX wieku.
- Sofia Coppola jest córką Francisa Forda Coppoli. Warto zauważyć, że w filmie wystąpiło wielu aktorów, będących dziećmi znanych osób ze świata kina. Na przykład: Jason Schwartzman – syn aktorki Talii Shire (siostry Francisa Forda Coppoli) i producenta Jacka Schwartzmana; Asia Argento – córka włoskiego reżysera Dario Argento; Mary Nighy – córka brytyjskiego aktora Billa Nighy’ego; Katherine Burman – córka brytyjskiego reżysera Johna Burmana; Danny Huston – syn amerykańskiego reżysera Johna Hustona i wnuk aktora Waltera Hustona; Io Bottoms – córka aktora Sama Bottomsa i Susan Arnold.
- Twórcy filmu uzyskali oficjalną zgodę rządu francuskiego na zdjęcia w Wersalu.
- Sofia Coppola rozpoczęła pisanie scenariusza filmu jeszcze przed filmem „Lost in Translation” (2003), jednak wczesne wersje brakowało historycznej wiarygodności i przemyślanych postaci. Dlatego Sofia zaczęła opracowywać inny scenariusz, który miał ją odwrócić od „Marii Antoniny”. Równoległy projekt – kameralna japońska historia – później urzeczywistnił się jako „Lost in Translation” (2003), dzięki sukcesowi którego Coppola zdołała ukończyć „Marię Antoninę”.
- Pod koniec filmu pojawia się scena, w której książęta i księżniczki krwi żegnają królową, w tym księżna de Polignac i księżniczka de Lamballe. W rzeczywistości księżna de Polignac uciekła do Szwajcarii, a księżniczka de Lamballe odmówiła opuszczenia kraju i pozostała z królową. Została później stracona. Jej głowę nabito na pal i przeniesiono przed oknami więzienia, w którym przebywała Maria Antonina.
- Podczas rozmowy Ludwika XVI z bratem Marii Antoniny, Józefem, Ludwik mówi, że jego lekarz stwierdził, iż jest zdrowy. Wtedy, posługując się przykładem kluczy i zamków, Józef wyjaśnia Ludwikowi, co powinien robić w łoże małżeńskim. Jednak zgodnie z historycznymi informacjami, Ludwik cierpiał na chorobę – zwężenie napletka. Jedynym sposobem wyleczenia tej choroby była operacja, na którą nie mógł się zdecydować. Przez całe siedem lat po ślubie Maria Antonina i Ludwik XVI nie byli razem jako małżonkowie, aż do przyjazdu Józefa, który przekonał Ludwika do operacji. Ludwik wyraził zgodę, a po roku urodziła się ich córka Maria Teresa.
- W filmie Marii Antoninie zabroniono zabrać ze sobą swojego pieska, mopsa, kiedy przekraczała granicę Francji. W rzeczywistości, później, już po ślubie Marii, mops wrócił do swojej właścicielki.
- Mężczyźni grający na gitarach podczas sceny, w której kobieta śpiewa dla Marii, są członkami zespołu "Phoenix", którego wokalista spotyka się z Sofią Coppolą i jest ojcem jej dziecka.
- Sofia Coppola powierzyła firmie "Ladurée" produkcję licznych tortów, ciast i pralinek, które pojawiają się w filmie.
- Roli hrabiego Hansa Aksela von Fersena mógł zagrać Tom Meighan, wokalista zespołu Kasabian, ale on odmówił.
- Sofia Coppola specjalnie nie czytała znanej biografii Marii Antoniny, napisanej przez Stefana Zweiga. Inspirację do scenariusza Sofia czerpała z innej znanej biografii, napisanej przez Antonię Fraser.
- Rola Ludwika XV została zaproponowana Alainowi Delonowi.
- Zgodnie z danymi historycznymi, Maria Antonina spotkała się z tłumem buntowników, wychodząc na balkon wraz ze swoją starszą córką.
- Początkowo Judi Davis miała zagrać rolę Marii Teresy.
- W jednej ze scen można zauważyć tenisówki "Converse". Według Sofii Coppoli, zostały one celowo dodane do garderoby Marii Antoniny, aby pokazać ją jako zwykłą nastolatkę, pomimo epoki, w której rozgrywają się wydarzenia filmu.
- Pomimo tego, że Sala Lustrzana w Wersalu była w remoncie, twórcom filmu pozwolono na kręcenie w niej sceny ślubu Marii Antoniny i Ludwika XVI.
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
