Motyl i skafander
Kraj
Budżet
$14 000 020
Opłaty
$19 777 647
Witryna internetowa
Reżyser
Aktorzy
Scenariusz
Producent
Kathleen Kennedy, Jon Kilik, Léonard Glowinski, Pierre Grunstein, Jim Lemley
Operator
Kompozytor
Paul Cantelon
Artysta
Casting
Gérard Moulévrier
Instalacja
Krótki opis
Prawdziwa historia redaktora naczelnego "Elle France", Jean-Dominique’a Bauby’ego, który w 1995 roku, w wieku 43 lat, doznał udaru, który sparaliżował całe jego ciało, z wyjątkiem lewego oka. Korzystając z tego oka, by mrugać i w ten sposób tworzyć swoje wspomnienia, Bauby z elokwencją opisał aspekty swojego świata wewnętrznego – od psychicznego cierpienia wynikającego z uwięzienia w ciele, po wyobrażone historie z krain, które odwiedził jedynie w myślach.
Co pozostało za kulisami
- Scenariusz filmu jest oparty na autobiograficznej książce Jean-Dominique Bauby.
- Aby nakręcić ten film, Julian Schnabel nauczył się języka francuskiego.
- Początkowo scenariusz został napisany po angielsku, a na rolę Jean-Dominique Bauby planowano Johnnego Deppa, ale opuścił on projekt z powodu kręcenia filmu przygodowego Gore’a Verbinskiego „Piraci z Karaibów: Na krańcu świata” (2007). Przez jakiś czas twórcy filmu rozważali zaproponowanie głównej roli Gary’emu Oldmanowi, ale Julianowi Schnabelowi udało się przekonać szefów paryskiego studia „Pathe” do zmiany języka filmu z angielskiego na francuski i nieodstąpienia od autobiograficznej książki Bauby’ego.
- W 2006 roku scenariusz filmu trafił na „czarną listę” najlepszych scenariuszy, do których filmy nie zostały zrealizowane.
- Producenci Steven Schneider umieścił film "Kask i motyl" na liście "100 filmów, które koniecznie trzeba obejrzeć".
- Aby "wejść w skórę" głównego bohatera, reżyser Julian Schnabel kręcił film "Kask i motyl" w tym samym szpitalu, w którym leżał Bobby. Porozmawiał z pielęgniarzami opiekującymi się pacjentem i niektóre sceny filmu kręcił na balkonie, na który wynoszono Bobby'ego, i na plaży, na którą go wywozili bliscy.
- Prawie 40 minut od początku filmu narracja prowadzona jest z perspektywy i w imieniu głównego bohatera.
- W rzeczywistości Jean-Dominique Bauby był ojcem dwójki, a nie trójki dzieci. Twórcy filmu nie mogli się zdecydować, których dwoje wybrać spośród trzech pozostałych po selekcji kandydatów i ostatecznie wzięli wszystkich troje.
- W filmie do Bobby'ego w szpitalu przychodzi jego przyjaciel o imieniu Russen (w książce nazywa się Jean-Paul K.). Bobby odczuwa wobec niego poczucie winy, ponieważ kiedyś oddał Jean-Paulowi swój bilet lotniczy, w wyniku czego ten znalazł się jako zakładnik w Bejrucie (Liban). Ten człowiek w rzeczywistości spędził jakiś czas jako zakładnik w Bejrucie, jednak nie dlatego, że Bobby oddał mu swój bilet. W książce Bobby przeprasza za to, że nigdy nie skontaktował się z przyjacielem po jego uwolnieniu z niewoli. Ponadto w książce nie wspomniano, że kiedykolwiek się spotkali po udarze, którego doznał Bobby.
- Po zakończeniu prac nad filmem dokładnie wiadomo było, że obok Bobby'ego po udarze nieustannie znajdowała się jego przyjaciółka, a nie matka jego dzieci. Nie można powiedzieć, dlaczego twórcy filmu postanowili zamienić te kobiety miejscami. Tak czy inaczej, w pisaniu książki Bobby'emu pomagała właśnie przyjaciółka i u niej na rękach zmarł, podczas gdy matka jego dzieci przebywała w USA w towarzystwie przyjaciela.
- Główny bohater ogląda mecz piłki nożnej, który odbył się 24 maja 1997 roku, kiedy już nie żył. To znany mecz Lyon — Marsylia (8:0), ostatnia kolejka mistrzostw Francji 1996/97. Na nagraniu pierwsza minuta meczu: w momencie, gdy pielęgniarka wyłącza telewizor, gospodarze strzelają pierwszego gola.
- Początkowo scenariusz został napisany po angielsku, a na rolę Jeana-Dominique'a Bobiego planowano obsadzić Johnny'ego Deppa, jednak zrezygnował on z projektu z powodu zdjęć do filmu przygodowego Gory Verbinskiego „Piraci z Karaibów: Na krańcu świata” (2007). Przez pewien czas twórcy filmu rozważali zaproponowanie głównej roli Gary'emu Oldmanowi, ale następnie Julianowi Schnabelowi udało się przekonać szefów paryskiej wytwórni „Pathe” do zmiany języka filmu z angielskiego na francuski i nieodstępowania od autobiograficznej książki Bobiego.
- W 2006 roku scenariusz filmu trafił na „czarną listę” najlepszych scenariuszy, które nigdy nie zostały zrealizowane.
- Producent Steven Schneider umieścił film „Motyl i skafander” na liście „100 filmów, które trzeba koniecznie obejrzeć”.
- Aby „wejść w skórę” głównego bohatera, reżyser Julian Schnabel kręcił film „Motyl i skafander” w tym samym szpitalu, w którym leżał Bobi. Porozmawiał z sanitariuszami opiekującymi się pacjentem i niektóre sceny filmu nakręcił na balkonie, na który wynoszono Bobiego, oraz na plaży, na którą go wywozili bliscy.
Podobne filmy
8.1/10
8.1/10
8.1/10
8.1/10
8.1/10
8.1/10
8/10
8/10
8/10
8/10
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
