Upadek
Kwiecień 1945 r. Naród czeka na swój... upadek.
Produkcja
Budżet
$13 500 000
Opłaty
$92 181 574
Reżyser
Aktorzy
Bruno Ganz, Alexandra Maria Lara, Corinna Harfouch, Ulrich Matthes, Juliane Köhler, Heino Ferch, Christian Berkel, Thomas Kretschmann, Ulrich Noethen, Birgit Minichmayr
Wszyscy aktorzy i role (10)
Wszyscy aktorzy i role (10)
Scenariusz
Producent
Bernd Eichinger, Christine Rothe
Operator
Rainer Klausmann
Kompozytor
Stephan Zacharias
Artysta
Bernd Lepel, Aleksey Filatov, Sergey Fukalov
Casting
An Dorthe Braker
Instalacja
Hans Funck
Cały zespół (62)
Cały zespół (62)
Krótki opis
Berlin, kwiecień 1945 roku. Na ulicach panuje chaos nie do opisania. Naród niemiecki czeka na swą nieuchronną klęskę. Adolf Hitler wraz ze swoimi najbliższymi współpracownikami ukrywa się w bunkrze w podziemiach Kancelarii Rzeszy. Wśród "świty" wodza znajduje się Traudl Junge, ostatnia sekretarka Hitlera. To jej wspomnienia posłużyły do przedstawienia ostatnich, spędzonych w izolacji, dwunastu dni życia wodza upadającej III Rzeszy. Te dramatyczne dni wzbudzają tak wiele kontrowersji i domysłów jak żaden inny etap biografii Hitlera. Co naprawdę wydarzyło się 10 metrów pod ulicami Berlina?
Co pozostało za kulisami
- Film został nakręcony w oparciu o książkę Joachima Festa „Upadek. Hitler i kres III Rzeszy” (Der Untergang. Hitler und das Ende des Dritten Reiches, 2002).
- Zdjęcia realizowano w Sankt Petersburgu przy udziale studia filmowego Lenfilm. Wynika to z faktu, że w Rosji proces filmowy jest tańszy niż w Europie i zachowało się wiele domów z początku XX wieku.
- Bruno Ganz przez długi czas odmawiał roli Adolfa Hitlera, ale zmienił zdanie po obejrzeniu filmu „Ostatni akt” z 1955 roku, postanawiając, że w ten wizerunek można wprowadzić wystarczającą głębię.
- W filmie wystąpiła prawdziwa Traudl Junge, sekretarka Adolfa Hitlera, której wspomnienia zostały udokumentowane przez pisarkę Melissę Müller. Traudl zmarła w wieku 81 lat na kilka godzin przed premierą filmu na Berlinskim Festiwalu Filmowym.
- Bruno Ganz ćwiczył wymowę niezwykłego akcentu Adolfa Hitlera z pomocą specjalnie zaproszonego młodego aktora z tej samej miejscowości, z której pochodził Hitler.
- Aby lepiej przygotować się do swojej roli, Bruno Ganz spędził jakiś czas w szwajcarskim szpitalu, obserwując chorych na chorobę Parkinsona.
- Wśród 37 postaci historycznych, które stały się bohaterami filmu, w momencie premiery filmu żył tylko jeden człowiek, Rochus Misch, który był kurierem, ochroniarzem i telefonistą Adolfa Hitlera w latach 1940-1945. We wrześniu 2008 roku miał 91 lat (urodzony 29 lipca 1917 roku) i wraz z kurierem Arminem Lehmanem (urodzonym 23 maja 1928 roku) był jednym z dwóch ostatnich żyjących mieszkańców bunkra Hitlera.
- Wiele fraz Adolfa Hitlera w filmie jest zgodnych z prawdą, jednak wypowiadano je we wcześniejszym okresie.
- W jednej ze scen filmu można zauważyć, że Magda Gebbels pisze list do swojego syna z pierwszego małżeństwa, Haralda Quandta, a przed nią stoi jego zdjęcie. Był on pilotem Luftwaffe i jedynym dzieckiem Magdy Gebbels, które przeżyło wojnę. W 1944 roku został ranny we Włoszech i dostał się do niewoli wojsk alianckich, w 1947 roku został zwolniony, a w 1967 roku zginął w katastrofie lotniczej w wieku 46 lat.
- Guzik, który Hitler zdejmuje z marynarki i przekazuje Magdzie Gebbels, to złota odznaka partii nazistowskiej, którą nagradzano jej wysoko postawionych członków, nieprzerwanie przynależnych do niej od 1925 roku. Odznaką numer 1 Hitler nagrodził samego siebie.
- Portret, na który Hitler długo patrzy w jednej ze scen, należy do niemieckiego cesarza Fryderyka Wielkiego.
- Jedna ze scen w filmie, w której Hitler wygłasza wściekłą tiradę o tym, że wojna jest przegrana, stała się podstawą dla wielu wirusowych filmików. W wielu z nich zachowano oryginalne repliki, ale dodano nowe napisy, tak aby wydawało się, że Führer w filmie reaguje na różne wydarzenia już we współczesnym świecie: w polityce, sporcie lub nauce. Popularność tych parodii doprowadziła do tego, że studio Constantin Film w kwietniu 2010 roku podjęło próbę masowego usuwania parodii z różnych platform wideo. Co więcej, w 2012 roku jedna ze scen fantastycznej komedii „Żelazne niebo” (2012) niemal kadr w kadr odtwarza scenę z Führerem, jako kolejną parodię.
- Bruno Ganz przez długi czas odmawiał roli Adolfa Hitlera, ale zmienił zdanie po obejrzeniu filmu „Ostatni Akt” z 1955 roku, uznając, że w tę postać również można wnieść wystarczającą głębię.
- Jedna ze scen w filmie, w której Hitler wygłasza szaloną tiradę o tym, że wojna jest przegrana, stała się podstawą wielu wirusowych filmów. W wielu z nich zachowano oryginalne repliki, ale dodano nowe napisy, tak aby sprawiało wrażenie, że Führer w filmie reaguje na różne wydarzenia już we współczesnym świecie: w polityce, sporcie lub nauce. Popularność tych parodii doprowadziła do tego, że studio Constantin Film w kwietniu 2010 roku podjęło próbę masowego usuwania parodii z różnych platform wideo. Co więcej, w 2012 roku jedna ze scen fantastycznej komedii „Żelazne Niebo” (2012) niemal kadr po kadrze odtwarza scenę z Führerem, jako kolejną parodię.
Podobne filmy
8.5/10
8.3/10
8.1/10
8.1/10
8.1/10
8.1/10
8.1/10
8/10
7.9/10
7.9/10
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
