Ostatni dom po lewej
Krótki opis
Mari Collingwood i jej przyjaciółka Phyllis Stone opuszczają wiejski dom Mari, by udać się na koncert rockowy w mieście w przeddzień siedemnastych urodzin dziewczyny. Po drodze próbują kupić narkotyki, co sprowadza na nie kontakt z grupą brutalnych przestępców dowodzonych przez sadystycznego Kruga Stillo. Dziewczyny zostają porwane i poddane okrucieństwu przez Kruga i jego towarzyszy, którzy sami są w ucieczce. Później mordercy szukają schronienia w pewnym domu, nie zdając sobie sprawy, do kogo on należy, a domownicy dowiadują się, co spotkało dziewczęta.
Film jest pełnometrażowym debiutem reżyserskim Wesa Cravena, który napisał również scenariusz; jego kolejnym filmem w roli reżysera były Wzgórza mają oczy z 1977 roku. Producentem był Sean S. Cunningham. W obsadzie znaleźli się Sandra Peabody jako Mari, Lucy Grantham jako Phyllis, David Hess jako Krug, Fred J. Lincoln jako Weasel, Jeramie Rain jako Sadie oraz Marc Sheffler jako Junior.
Film, który miał premierę w Stanach Zjednoczonych w sierpniu 1972 roku, trwa 84 minuty i reprezentuje gatunki takie jak kryminał, horror oraz thriller. Globalne wpływy z kas kin wyniosły około 3 milionów dolarów. W serwisie IMDb obraz otrzymał ocenę 5,8/10 na podstawie około 43 000 głosów, natomiast w TMDB oceniono go na 6/10 przy około 813 głosach. Ocena krytyków wynosi 6,1/10 na podstawie 44 recenzji, co jest wynikiem zbliżonym do ocen wystawionych przez szeroką publiczność.
Co pozostało za kulisami
- Według Wesa Cravena, sam nie spodziewał się takiej reakcji publiczności na film. Twierdzi się, że niektórzy widzowie wymiotowali, inni padali nieprzytomni po obejrzeniu, a przynajmniej jeden widz doznał zawału serca.
- Początkowo napisano scenariusz twardego porno i cały zespół twórczy był przygotowany na to, co ich czeka, ale wkrótce po rozpoczęciu zdjęć Wes Craven postanowił zmienić scenariusz i usunąć szczególnie ostre sceny pornograficzne.
- Do stworzenia sztucznej krwi zmieszano niebieski i czerwony barwnik spożywczy z syropem karmelowym. Otrzymana substancja rzeczywiście wyglądała jak krew, w przeciwieństwie do tego, jak zwykle pokazuje się ją na ekranie.
- Martin Couve początkowo otrzymał propozycję roli Kruga Stillo, ale ją odrzucił i poprosił o mniej znaczącą rolę (którą ostatecznie zagrał), a na rolę Stillo zaproponował swojego przyjaciela Davida Hessa. Ostatecznie Hess zagrał tę rolę, a dodatkowo został kompozytorem filmu.
- W Wielkiej Brytanii film był zakazany do 2002 roku.
- Początkowo film otrzymał najwyższą ocenę MPAA – X. Wtedy Wes Craven skrócił film o 10 minut i ponownie przesłał go do komisji. Obraz ponownie otrzymał tę samą ocenę. Nie poddający się reżyser wyciął kolejne 10 minut, ale to również nie przyniosło rezultatu. Wtedy Craven po prostu wziął kopię z oceną R od przyjaciela i samowolnie postawił pieczęć. W ten sposób udało mu się wydać film.
- Według reżysera Wesa Cravena, konieczne było zorganizowanie specjalnego montażu, aby odzyskiwać kopie filmu wracające z kin, ponieważ właściciele kin konsekwentnie odsyłali je „pocięte”.
- Początkowo ujęcie stawu z szerokim planem, po tym jak przestępcy zmywają krew, kończyło się sceną z Mari rozpaczliwie trzymającą się gałęzi drzewa, ale podczas montażu tę scenę usunięto i postawiono od razu następną scenę, więc żywej Mari widzowie już nie widzieli.
- Film kręcono w Westport, w stanie Connecticut.
- Według niektórych członków ekipy filmowej (w szczególności Davida Hessa i Freda J. Lincoln), aktorka Sandra Peabody rzeczywiście odczuwała strach podczas kręcenia, a raz po prostu opuściła plan filmowy. Trzeba ją było dogonić i przekonać do powrotu.
- Zdjęcia filmu były ciężką próbą dla Sandry Peabody. Podczas kręcenia scen o charakterze seksualnym czuła się skrępowana, a David Hess i pozostali aktorzy grający zbiegłych przestępców dręczyli ją również poza planem, wczuwając się w rolę i przesadzając. Fred J. Lincoln również bardzo źle się z tym czuł i później wielokrotnie mówił, jak żałuje, że zagrał w tym filmie. Ani Peabody, ani Lincoln więcej nigdy nie mówili o tym filmie w wywiadach, natomiast Lucy Granthem i David Hess nie mieli z tym żadnych problemów.
- Kiedy firmy dystrybucyjne Hallmark i Atlas wypuściły film na niemieckie ekrany, próbowały przedstawić go jako snuff (film z prawdziwymi zabójstwami).
- Jako imię jednej z głównych bohaterek Craven użył imienia i nazwiska swojej szkolnej koleżanki, Mary Collingwood.
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
