Wojownicze Żółwie Ninja
Krótki opis
W Nowym Jorku fala przestępczości, za którą stoi mistrz ninja Shredder i jego Klan Stopy, wymyka się spod kontroli policji. Jedyną siłą zdolną im przeciwstawić się jest grupa czterech żółwi wielkości ludzi, którzy mieszkają w kanałach i zostali wyszkoleni w sztuce ninjutsu przez swojego mentora – szczura imieniem Splinter. Kontakt z substancją chemiczną sprawił, że żółwie przeszły transformację, stały się inteligentne i zdolne do mowy, a Splinter nauczył je ukrywać się przed światem ludzi. Ich ścieżki krzyżują się z drogą reporterki telewizyjnej April O'Neil, która staje się ich sojuszniczką, a do walki dołącza również mściciel Casey Jones.
Film jest aktorską adaptacją postaci z serii Wojownicze Żółwie Ninja stworzonych przez Petera Lairda i Kevina Eastmana. W role żółwi wcielili się lalkarze, a głosom użyczyli Brian Tochi, Josh Pais, Corey Feldman oraz Robbie Rist. Judith Hoag zagrała April, a Elias Koteas wcielił się w postać Casey'a. Reżyserem był Steve Barron, który wcześniej zadebiutował filmem Elektryczne sny, a później wyreżyserował Stożkogłowy, Pinokio, Rat oraz Dreamkeeper.
Film, który wszedł do kin w marcu 1990 roku przy budżecie wynoszącym około 14 milionów dolarów, zarobił w box office na całym świecie w przybliżeniu 202 milionów dolarów. W serwisie IMDb otrzymał ocenę 6,8/10 na podstawie około 112 000 głosów, a w TMDB 6,7/10 z około 2 000 głosów. Oba wyniki są znacznie wyższe niż ocena krytyków filmowych, która wynosi 5,1/10 na podstawie 57 recenzji.
Co pozostało za kulisami
- Judith Hoag nie otrzymała propozycji zagrania April w sequelach tego filmu ze względu na to, że podczas zdjęć stale narzekała na sześcio dniowy tydzień pracy i dużą ilość scen przemocy w filmie.
- Aby ukryć, jak naprawdę nieporęczne były kostiumy żółwi, sceny dialogowe kręcono z prędkością 23 klatek na sekundę, tak że gdy odtwarzano je w normalnej prędkości 24 klatek na sekundę, wyglądały bardziej wyraźnie. Z tego samego powodu sceny walk kręcono z prędkością 22 lub 23 klatek na sekundę.
- W scenariuszu było napisane, że chłopiec umiera po pobiciu, ale wniesiono zastrzeżenia ze strony komisji ds. ocen, i w ostatniej chwili dodano do sceny dźwięki oddechu i słowa, że chłopiec wyzdrowieje. We francuskiej wersji filmu chłopiec jednak umiera.
- Początkowo reżyser Steve Barron chciał, aby kombinezon April przypominał te, które można zobaczyć we wczesnych komiksach i w serialu animowanym „Teenage Mutant Ninja Turtles” (1987-1996). Zakładano, że jej wygląd będzie bardziej przypominał wizerunek April w serialu animowanym (żółty kombinezon i duży kapelusz rudo włosy, w przeciwieństwie do zielonego kombinezonu i kasztanowych włosów). Aktorka grająca April, Judith Hoag, skrytykowała ten pomysł na kombinezon, i z niego zrezygnowano. Na początku filmu April pokazana jest w płaszczu żółtym kolorze (to nawiązanie do żółtego kombinezonu z serialu animowanego).
- Według Coreya Feldmana, zaproponowano mu zaledwie 1500 dolarów za udźwiękowienie. Feldman przyjął ofertę, ufając producentowi, który poinformował go, że chodzi o niskobudżetowy film niezależny, który odniesie choćby względny sukces po wydaniu na kasetach wideo. Film zarobił ogromne pieniądze w kinach.
- Lalką Splintera sterowało trzech ludzi. Ogólnie ruchami sterował Kevin Clash, podczas gdy wyrazami twarzy sterował zdalnie drugi kukielnik, a ruchami rąk – trzeci.
- Żółwie zostały stworzone w warsztacie Jima Hensona w Londynie. Najpierw wykonano je z włókna szklanego, następnie ulepiono z gliny, a potem z lateksu. Cały proces zajął 18 tygodni.
- Po wykonaniu szkiców na terenie studia stworzono niektóre dekoracje. Pojawiły się pewne problemy z włazami, które prowadziły do siedziby żółwi ninja, ponieważ pomieszczenie trzeba było zbudować bezpośrednio pod dekoracjami, a z dołu zaczęła wnikać woda.
- Niektóre sceny nakręcono w Nowym Jorku wśród „wizytówek” miasta – jak na przykład Times Square, Empire State Building i rzeka Hudson, ale znacząca część zdjęć odbyła się w studiu w Północnej Karolinie, gdzie stworzono dekoracje dachów Nowego Jorku. Artyści filmu Ray Forge Smith (1929-2017) i Gary Wissner (1964-2001) spędzili cztery miesiące w Nowym Jorku, fotografując dachy i inne lokalizacje przed rozpoczęciem zdjęć. Ponadto pozwolono im zejść na opuszczoną linię metra w Brooklynie, ponieważ do miejskich kanałów nie pozwolono im wejść. Ponadto odwiedzili tunel hydrotechniczny, z którego wychodziły rury o ogromnej średnicy.
- Pod koniec filmu postać Sama Rockwella mówi policji, że znajdą dowody w budynku na wyspie Lairdman. To nawiązanie do twórców Żółwi – Kevina Eastman i Petera Lairda.
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
