400 batów

Les Quatre Cents Coups (1959)
1:39 (99 min)
8/10
168 024
—
brak ocen
8/10
2413
8/10
135705
Oceń film:
Data premiery
Opłaty
$11 482
Scenariusz
Kompozytor
Producent
Aktorzy
Zdjęcie Jean-Pierre Léaud
Jean-Pierre Léaud
Antoine Doinel
Zdjęcie Claire Maurier
Claire Maurier
Gilberte Doinel
Zdjęcie Albert Remi
Albert Remi
Julien Doinel
Zdjęcie Patrick Auffay
Patrick Auffay
René
Robert Beauvais
Directeur de l'école
Zdjęcie Yvonne Claudie
Yvonne Claudie
Mme Bigey
Zdjęcie Pierre Repp
Pierre Repp
Professeur d'anglais
Wszyscy aktorzy i role (10)

Krótki opis

Antoine Doinel to dorastający w Paryżu chłopiec, który w domu nie znajduje wsparcia. Matka jest pochłonięta własnymi sprawami, a ojczym niemal zupełnie go ignoruje. W szkole z kolei traktowany jest jako problematyczny uczeń, którego należy zdyscyplinować, a nie pomóc mu. Najbliższą osobą dla Antoine'a jest przyjaciel René, z którym wspólnie unikają lekcji i wplątują się w drobne kłopoty. Gdy jeden z ich pomysłów kończy się niepowodzeniem, chłopiec trafia w tryby machiny policyjnej i sądowej, co pogłębia jego konflikty z dorosłymi. Sytuacja rodzinna oraz starcia z autorytetami popychają go w stronę ucieczki i realizacji dawnego marzenia o zobaczeniu morza.

Jest to drugi pełnometrażowy film François Truffauta w roli reżysera, poprzedzony obrazem Łobuzy i poprzedzający Strzelajcie do pianisty!. Truffaut napisał scenariusz, wyprodukował i wyreżyserował ten dramat, a w rolach głównych wystąpili Jean-Pierre Léaud jako Antoine oraz Claire Maurier, Albert Rémy, Georges Flamant, Patrick Auffay i Robert Beauvais.

Film z 1959 roku trwa 99 min i posiada ocenę 8/10 na IMDb (na podstawie 134 000 głosów) oraz ocenę 8/10 na TMDB (na podstawie około 2 392 głosów). Recenzenci ocenili go jeszcze wyżej, wystawiając notę 9,7/10 na podstawie 72 recenzji. Choć reakcje widzów są bardzo pozytywne, uznanie krytyków jest znacznie większe. Liczba oddanych głosów oraz różnica w ocenach wskazują na dzieło, które przez dziesięciolecia oglądała i oceniała ogromna publiczność, choć w oczach krytyków pozostaje ono pozycją jeszcze bardziej cenioną niż przez przeciętnego widza.

Co pozostało za kulisami

  • 14-letni Jean-Pierre Léo otrzymał rolę, odpowiadając na ogłoszenie; Truffaut wybrał go, będąc zaskoczonym podobieństwem chłopca do niego samego w tym samym wieku.
  • Zazwyczaj mówi się, że to pierwsza rola filmowa Jeana-Pierre’a Léaud. 14-letni chłopiec znalazł się na planie filmowym, odpowiadając na ogłoszenie, a Truffaut wybrał go, uderzony zewnętrznym podobieństwem do siebie w tym samym młodym wieku. Jednak Jean-Pierre miał już doświadczenie w filmie – zagrał niewielką rolę w filmie przygodowym Jeorga Lampena „La Tour, Garde à Vous!” (1958).
  • Francuski zwrot „faire les 400 coups” oznacza „zachowywać się na granicy przyzwoitości, naruszać normy moralne”. W szczególności w odniesieniu do dziecięcych wybryków, chuligaństwa. W języku rosyjskim tej idiomowi odpowiadają w przybliżeniu wyrażenia „chodzący kataklizm”, „33 nieszczęścia”. Wyrażenie pochodzi od oblężenia Montauban przez Ludwika XIII w 1621 roku, kiedy francuski król nakazał oddać po mieście 400 strzałów z armat („400 coups de canon”), mając nadzieję zasiać strach w szeregach broniących miasta protestantów.
  • Pełnometrażowy debiut François Truffauta.
  • Film poświęcony jest André Bazinowi.
  • W późniejszym czasie François Truffaut kontynuował historię Antoine’a Doinela w kilku filmach, śledząc jego losy na różnych etapach życia – w filmach „Antoine i Colette” (1962), „Pocałunki skradzione” (1968), „Dom rodzinny” (1970) i „Miłość na uwięzi” (1979). A Jean-Pierre Léaud pojawił się jeszcze dwa razy u Truffauta w rolach innych bohaterów – w filmach „Dwie Angielki i Kontynent” (1971) i „Amerykańska noc” (1973).
  • Kiedy Antoine i René spacerują po mieście, przechodzą obok ściany, na której naklejona jest masa ogłoszeń i plakatów. Na jednym z plakatów – Harriet Andersson w filmie Ingmara Bergmana „Lato z Moniką” (1953). Ten film również opowiada o dwóch młodych uciekinierach.
  • Film został nakręcony w 46 dni. Prace rozpoczęły się w listopadzie i trwały z jednym dniem wolnym w pierwszych sześciu tygodniach i trzema w ostatnich dwóch tygodniach do końca grudnia. Później reżyser przyjął zasadę kręcenia filmów właśnie w ten sposób, stosując strategię „błyskawicznego szturmu”.
  • Reżyser François Truffaut nie wymagał od młodych aktorów uczenia się kwestii na pamięć i zachęcał do improwizacji.
  • Wśród tytułów filmu rozważano: „Ucieczka Antoine’a”, „Cztery czwartki”, „Mali źli”, „Szkoła ulicy”, „Życie na łonie natury”, „Dzieci Paryża”, „Mali leniuchy”, „Mali przyjaciele”, „Dzikie lisy” i „Mali żołnierze”.

Podobne filmy

Czy warto obejrzeć ten film?

Aby zostawić komentarz, zaloguj się lub zarejestruj. Darmowa rejestracja!

© ACMODASI, 2010-2026

Wszelkie prawa zastrzeżone.
Materiały (znaki towarowe, filmy, obrazy i teksty) znajdujące się na tej stronie należą do ich odpowiednich właścicieli. Zabrania się wykorzystywania jakichkolwiek materiałów znajdujących się na tej stronie bez uprzedniego porozumienia z ich właścicielem.
Podczas kopiowania materiałów tekstowych i graficznych (filmy, obrazy, teksty, zrzuty ekranu stron) z tej witryny, do takiego materiału musi być dołączony aktywny link do witryny www.acmodasi.pl.
Administracja serwisu nie ponosi odpowiedzialności za jakiekolwiek informacje zamieszczone na tej stronie przez osoby trzecie.