Zulu

W styczniu 1879 roku, podczas wojny angielsko-zuluskiej w RPA, brytyjski garnizon w odizolowanym posterunku Rorke's Drift dowiaduje się o nadciągających siłach Zulusów. Stacja pełni rolę misji i punktu zaopatrzenia, a nie twierdzy, przez co obrońcy są drastycznie mniej liczni od przeciwnika. Dowództwo w nieobecności oficera przejmują porucznik John Chard z Korpusu Inżynierów, który przybył w celu budowy mostu, oraz porucznik Gonville Bromhead z 24. pułku. W tym czasie pacyfistyczny misjonarz, pastor Otto Witt, namawia do odwrotu. Chard i Bromhead decydują się jednak stawić czoła wrogowi, organizując żołnierzy i załogę garnizonu do obrony.

Film wyreżyserował Cy Endfield; było to jego trzecie pełnometrażowe dzieło po „Hell Drivers” z 1957 roku i „Tajemniczej wyspie” z 1961 roku. Endfield współtworzył również scenariusz wraz z Johnem Prebble'em oraz wystąpił w roli producenta u boku Stanleya Bakera. Baker wcielił się w postać Charda, Michael Caine zagrał Bromheada, a obsadę głównych bohaterów uzupełnili Jack Hawkins, Ulla Jacobsson, James Booth oraz Nigel Green. W napisach końcowych wymieniono łącznie 31 aktorów. Endfield wraz ze swoją ekipą odtworzyli wiktoriańskie starcie militarne na imponującą skalę.

Produkcja z budżetem około 2 milionów USD zadebiutowała w styczniu 1964 roku i zarobiła na świecie mniej więcej 8 milionów USD. W serwisie IMDb film otrzymał ocenę 7,7/10 na podstawie 46 000 głosów, a w TMDB 7,4/10 z 588 głosów. Ocena krytyków, wynosząca 7,9/10 na podstawie 29 recenzji, jest nieco wyższa niż noty przyznane przez widzów.