Party Monster
Genre
Budżet
$5 000 000
Opłaty
$782 606
Reżyser
Fenton Bailey, Randy Barbato
Aktorzy
Scenariusz
Producent
Jon Marcus, Fenton Bailey, Randy Barbato, Brad Simpson, Christine Vachon, Wouter Barendrecht, Michael J. Werner
Operator
Kompozytor
Jimmy Harry
Artysta
Andrea Stanley
Casting
Suzan Szopmejker
Instalacja
Jeremy Simmons
Cały zespół (31)
Cały zespół (31)
Krótki opis
Nowojorska scena klubowa lat 80. i 90. była światem jak żaden inny. Do tego cukierkowo-kolorowego placu zabaw z kulami dyskotekowymi wkroczył Michael Alig, nikomu nieznajomy aspirujący celebryta. Pod czujnym okiem weterana sceny klubowej, Jamesa St. Jamesa, Alig szybko wspiął się na szczyt... i nie było dokąd pójść, jak tylko w dół.
Co pozostało za kulisami
- Film oparty jest na powieści Jamesa St. Jamesa „Krwawa dyskoteka”.
- Macaulay Culkin odwiedzał więzienie i rozmawiał z Michaelem Aligem podczas przygotowań do swojej roli.
- Ujęcia z zewnątrz budynku, w którym znajdowało się mieszkanie Michaela Aliga, rzeczywiście kręcono w miejscu, w którym on mieszkał.
- Mianem „Klubowych dzieciaków” zaczęto nazywać ruch młodych ludzi, który pojawił się w latach 80. (w ich środowisku 25 lat było już uważane za „starość”), którzy chodzili po nocnych klubach w prowokacyjnych strojach i charakteryzowali się równie prowokacyjnym zachowaniem. „Klubowe dzieciaki” otrzymywały wsparcie, w tym finansowe, od właścicieli klubów nocnych – ci płacili im po prostu za samo pojawienie się.
- W scenie talk-show wystąpili niektórzy byli uczestnicy ruchu, w tym Amanda Lepor, Richie Rich i inni.
- W filmie wykorzystano około 1000 kostiumów – to dużo jak na film o tak skromnym budżecie. Wiele kostiumów to oryginały, podarowane przez byłych uczestników ruchu.
- Michael Alig to prawdziwa postać, która rzeczywiście zdołała w krótkim czasie przekształcić się z prostego kelnera w żywą legendę nowojorskiego życia klubowego. Pod koniec lat 90. został skazany na więzienie za morderstwo.
- Michael Alig jest homoseksualistą, wątek heteroseksualnej miłości w filmie jest wymyślony: w rzeczywistości Gitsy była po prostu jego znajomą. Najlepszą przyjaciółką Aliga była „królowa” dzieci klubowych, Genitalia.
- Za podstawę filmu wzięto powieść Jamesa St. Jamesa „Krwawa dyskoteka”.
- Terminem „Klubowe dzieciaki” zaczęto określać pojawiły się w latach 80. ruch młodych ludzi (w ich środowisku 25 lat uznawano już za „starość”), którzy odwiedzali kluby nocne w prowokacyjnych strojach i wyróżniali się równie prowokującym zachowaniem. „Klubowe dzieciaki” otrzymywały wsparcie, w tym finansowe, od właścicieli lokali nocnych – płacono im za samą obecność.
Podobne filmy
8.7/10
8.6/10
8.5/10
8.5/10
8.3/10
8.3/10
8.3/10
8.3/10
8.3/10
8.2/10
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
