Życie na podsłuchu
Krótki opis
W Berlinie Wschodnim w 1984 roku, na pięć lat przed upadkiem NRD, lojalny funkcjonariusz Stasi, Gerd Wiesler, otrzymuje zadanie prowadzenia całodobowej inwigilacji słynnego dramaturga Georga Dreymana oraz jego partnerki, aktorki Christy-Marii Sieland. Wiesler jest oddanym sługą systemu, a jego przełożeni liczą na to, że ta operacja pomoże mu w awansie. Tymczasem podsłuchiwanie prywatnego życia pary – ich miłości, lektur i swobodnej wymiany myśli – uświadamia mu, jak wąska i pusta stała się jego własna egzystencja. Z czasem coraz trudniej jest mu pozostać jedynie posłusznym obserwatorem. Jego sytuacja staje się jeszcze bardziej niebezpieczna, gdy Christa-Maria przyciąga uwagę wysokiego rangą urzędnika rządowego.
Film z 2006 roku był pełnometrażowym debiutem scenarzysty i reżysera Floriana Henckel von Donnersmarcka. Producentami byli Max Wiedemann i Quirin Berg. W rolach głównych wystąpili Martina Gedeck i Sebastian Koch oraz Ulrich Mühe jako Wiesler, a w rolach drugoplanowych Ulrich Tukur, Thomas Thieme i Hans-Uwe Bauer. Budżet produkcji wyniósł około 2 milionów USD, a globalne wpływy z biletów osiągnęły około 77 milionów USD, co stanowi ogromny zwrot w stosunku do skromnych kosztów produkcji.
Obraz spotkał się z entuzjastycznym przyjęciem: uzyskał ocenę 8,4 na IMDb przy ponad 440 000 głosów oraz 8 na TMDB. Z kolei ocena krytyków na poziomie 8,7 na podstawie 162 recenzji plasuje profesjonalną ocenę nieco powyżej wyników przyznanych przez widzów. Florian Henckel von Donnersmarck wyreżyserował później filmy Turysta oraz Obrazy bez autora.
Co pozostało za kulisami
- Okładka nieistniejącego numeru niemieckiego magazynu „Spiegel” ze statkiem Dreymana została opracowana przez wydawców specjalnie do wykorzystania w filmie.
- Wiersz Brechta, czytany przez Wisler, nazywa się „Erinnerung An Die Marie A.” („Wspomnienie o Marii A.”).
- Na rolę Kristy próbowała dostać się Nicolette Krebitz.
- Cały nakład niemieckiego wydania filmu na DVD został wycofany ze sprzedaży z powodu wypowiedzi reżysera w komentarzu audio na temat działalności polityka Gregora Gysiego i aktorki Jenny Gröhlmann jako agentów wschodnioniemieckiej służby bezpieczeństwa „Stasi”.
- Skromny dwumilionowy budżet filmu był możliwy tylko dlatego, że większość aktorów zgodziła się pracować za jedną piątą swojej zwykłej gaży.
- W swojej książce towarzyszącej wydaniu filmu, aktor Ulrich Mühe oskarżył swoją byłą żonę Jenny Grölmann o współpracę z tajną policją i śledzenie go. Następujący, szeroko nagłośniony w prasie proces między nimi w sprawie tych oskarżeń zakończył się nie na korzyść aktora.
- Reżyser Florian Henckel von Donnersmarck spędził cały miesiąc na tłumaczeniu scenariusza przyszłego filmu na język francuski i przesłał go kompozytorowi Gabrielowi Yaredowi, aby uzyskać jego zgodę na udział w projekcie. Do sceny, w której Dreyer gra na pianinie kompozycję „Sonata for a Good Man”, poprosił o napisanie tak mocnej muzyki, aby w ciągu dwóch minut skłoniła Stalina do odwrócenia się od wszystkich okrucieństw i bestialstw, których później się dopuścił. Ta kluczowa scena była podstawowym pomysłem, wokół którego później zbudowano cały scenariusz.
- Wszystkie urządzenia do podsłuchu i nagrywania informacji użyte w „Życiu innych” były prawdziwym inwentarzem tajnej policji „Stasi”, wypożyczonym na czas z muzeów i od prywatnych kolekcjonerów.
- Na 106. minucie, kiedy jeden agent odwraca się w stronę drugiego, podchodzącego do samochodu, patrzy raz na kierownicę, raz w okno.
- Film został odrzucony przez oficjalne jury Berlińskiego Festiwalu Filmowego w 2006 roku, pod przewodnictwem Dietera Kosslicka.
- W 2006 roku film ustanowił rekord największej liczby nominacji (jedenaście) do głównej niemieckiej nagrody filmowej German Film Awards.
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
