Macaulay Culkin (Macaulay Culkin)

Macaulay Culkin (Macaulay Culkin) - , Podziękowania znany z pracy przy tego typu projektach: «Home Alone» (1990), «Kevin sam w domu» (1990), «Home Alone 2: Lost in New York» (1992), «Kevin sam w Nowym Jorku» (1992), «Party Monster» (2003),

Macaulay Culkin, znany jako Mack (ur. 26 sierpnia 1980 r. w Nowym Jorku, Nowy Jork, USA), amerykański aktor, który zdobył sławę dzięki hitowi kinowemu Johna Hughesa „Kevina sam w domu” z 1990 roku i szybko stał się jednym z najsłynniejszych dzieci-aktorów lat 90. W okresie nastoletnim wycofał się z aktorstwa, by po dwudziestce powrócić do niego okazjonalnie i rozwijać inne pasje twórcze.

Jego przełomową rolą był występ w kinowym hicie „Kevina sam w domu” (1990) jako Kevin McCallister, najmłodszy syn z wielodzietnej rodziny, który zostaje przypadkowo zapomniany podczas chaotycznego wyjazdu rodziców na bożonarodzeniowe wakacje do Paryża. W filmie napisanym przez Johna Hughesa i wyreżyserowanym przez Chrisa Columbusa, Kevin początkowo rozkoszuje się tym, że ma dom tylko dla siebie, oddając się wszelkim aktywnościom, których wcześniej mu zabraniano, a gdy uświadamia sobie, że dwóch złodziei namierzyło jego dom, organizuje imponującą i kreatywną obronę budynku. Następnie pojawił się w filmie „Only the Lonely” oraz wystąpił w wysoko ocenianym obrazie „Moja dziewczyna” (oba wydane w 1991 roku). Culkin powrócił do swojej ikonicznej roli Kevina w filmie „Kevin sam w domu 2: Zagubiony w Nowym Jorku” (1992), który również odniósł sukces kasowy. Kolejna rola Culkina, będąca dramatycznym odejściem od jego poprzednich kreacji, przypadła na mroczny i niepokojący film „Dobry syn” (1993), w którym zagrał głęboko znękanego wewnętrznie chłopca.

Culkin kontynuował regularną pracę, pojawiając się w jeszcze jednym filmie w tym samym roku oraz w trzech w roku następnym – „Dziadek do orzechów” (1993), „Zemsta na tacie” (1994), „Pan Stroniczek” (1994) oraz w roli głównej w „Richie Rich” (1994) – zanim postanowił wycofać się z aktorstwa.

Wczesnymi latami 2000. Culkin powrócił do gry aktorskiej. Wystąpił w sztuce „Madame Melville”, która miała premierę w Londynie w 2000 roku, a w roku następnym została wystawiona w Nowym Jorku (Off-Broadway). Jego pierwszym filmem jako dorosłego był „Party Monster” (2003), w którym zagrał morderczego promotora imprez, Michaela Aliga. Wkrótce potem pojawił się w komedii „Saved!” (2004), wcielając się w rolę ucznia szkoły średniej, którego siostra jest chrześcijańską zealotką. Do późniejszych filmów należą „Sex and Breakfast” (2007), „The Wrong Ferrari” (2011), „Aladdin” Adama Greena (2016) oraz „Changeland” (2019). W tym czasie pracował również w telewizji, pojawiając się m.in. w serialach: „Will & Grace” (2003), „Foster Hall” (2004), „Kings” (2009), „Dollface” (2019), „American Horror Story” (2021) oraz „The Righteous Gemstones” (2022). Culkin użyczył swojego głosu w „Robot Chicken” (od 2001 r.) i wystąpił jako on sam w „The Jim Gaffigan Show” (2015–16).

Culkin rozwijał także inne zainteresowania twórcze. Napisał powieść „Junior” (2005), będącą historią młodej gwiazdy z trudnymi relacjami z ojcem; choć oficjalnie jest to fikcja, książka wykazuje wiele podobieństw do osobistych doświadczeń Culkina z jego ojcem. Aktor próbował swoich sił również w muzyce. Założył zespół Pizza Underground, który wykonywał utwory The Velvet Underground, ale z tekstami humorystycznie zmienionymi tak, by nawiązywały do pizzy. Pizza Underground udało się zorganizować krótką trasę koncertową w 2014 roku. W 2017 roku Culkin stworzył komediową stronę internetową oraz towarzyszący jej podcast „Bunny Ears”, będący satyrą na marki wellness i lifestyle.

biografia autorstwa @yusufpiskin

Najważniejsze dzieła Macaulay Culkin (Macaulay Culkin)

Cała filmografia Macaulay Culkin (Macaulay Culkin)