Przekręt

Snatch (2000)
Chronometraż: 1:43 (103 min)

brak ocen
7.8/10
10074
8.6/10
653176
8.2/10
973000
Oceń film:
Data premiery
Budżet
$10 000 000
Opłaty
$83 557 872
Witryna internetowa
Reżyser
Scenariusz
Producent
Matthew Vaughn, Steve Tisch, Stephen Marks, Peter Morton, Trudie Styler, Angad Paul
Operator
Tim Maurice-Jones
Kompozytor
Artysta
Hugo Luczyc-Wyhowski, Martin Foley, Verena Khan
Casting
Lucinda Syson

Krótki opis

Złodziej i kurier brylantów Franky "Cztery Palce" (Benicio del Toro) leci do Nowego Jorku, by dostarczyć bezcenny diament jednemu z szefów tamtejszej mafii, Aviemu (Dennis Farina). Po drodze zatrzymuje się w Londynie, gdzie pada ofiarą oszustów, którzy kradną diament. Na wieść o kłopotach Frankyego, Avi wpada w szał i wraz ze swoimi gorylami wyrusza do Londynu. Po przybyciu na miejsce wynajmuje owianego aurą legendy Tonyego zwanego "Kulozębym" (Vinnie Jones) każąc mu odnaleźć diament. Gdy prawda wyjdzie na jaw, rozpęta się prawdziwe piekło... "Przekręt" to brawurowa czarna komedia o gangsterskich porachunkach, nielegalnych walkach bokserskich i diamencie wielkim jak góra, wyreżyserowana przez Guya Ritchie, którego krytycy nie bez racji nazywają brytyjskim Quentinem Tarantino.

Co pozostało za kulisami

  • Brad Pitt jest wielkim fanem filmu „Zabójcze umiejętności” (1998). Spotkawszy się z Guyem Ritchiem, Brad poprosił go o rolę w następnym filmie. Pitt otrzymał rolę Mickey’ego Cygana po tym, jak okazało się, że nie potrafi wiarygodnie naśladować londyńskiego akcentu.
  • Ed, który zagrał Tyrone’a, przyszedł na plan filmowy szukając pracy jako ochroniarz. Po tym, jak zobaczył go Guy Ritchie, od razu zaproponował mu rolę Tyrone’a.
  • Aby utrzymać porządek na planie filmowym, Guy Ritchie wprowadził swoisty system kar, wśród których były kary za dzwoniące telefony komórkowe, spóźnienia, spanie w czasie pracy, za rozmowy, za wyrażanie niezadowolenia…
  • Pogłoski głoszą, że Guy Ritchie zapłacił 1 mln dolarów za użycie piosenki Madonny „Lucky Star”.
  • Praktycznie wszystkie idiotyczne sytuacje, w które wpada Sol, Vincent i Tyrone, opierają się na prawdziwych wydarzeniach: Guy Ritchie zaczerpnął je z dokumentalnych programów telewizyjnych o najbardziej niedorzecznych przestępstwach.
  • W Stanach Zjednoczonych tytuł filmu chciano zmienić na „Snatched” lub „Snatch'd”.
  • W filmie słowo „fuck” pojawia się 153 razy.
  • Z powodu niewielkiego budżetu, producenci nie mogli sobie pozwolić na zatrudnienie wymaganej liczby statystów do sceny walki bokserskiej. Za każdym razem, gdy kamera zmienia kąt, statyści musieli się przemieszczać, aby stworzyć efekt ogromnego tłumu obecnego na meczu.
  • Dosłowne tłumaczenie oryginalnego tytułu to „Grabież”.
  • Brytyjska wersja filmu trwa 104 minuty, a amerykańska – 102 minuty.
  • Dowiedziawszy się od Guya Ritchiego, że ma zagrać boksera, Brad Pitt był zaniepokojony. Właśnie skończył kręcić film Davida Finchera „Podziemny krąg” (1999) i perspektywa zagrania podobnej roli wcale mu się nie podobała. Ale Pitt tak bardzo chciał popracować z Guyem Ritchiem, że i tak się zgodził.
  • Osobowość postaci, w którą wcielił się Brad Pitt, i jego niewyraźna mowa były odpowiedzią Guya Ritchiego na krytykę, która zarzucała wyraźny londyński akcent postaciom jego pierwszego pełnometrażowego filmu „Zabójcze umiejętności” (1998). Reżyser celowo uczynił mowę „Cygana” Mickey’ego tak niezrozumiałą, że nie mogli jej zrozumieć ani widzowie, ani nawet inni bohaterowie filmu.
  • Zgodnie z komentarzami, które można usłyszeć na DVD, z pierwszym psem, który został zatrudniony do zdjęć, było bardzo trudno pracować. Podczas sceny z Vincentem, Solem i Tyrone’em w samochodzie zaatakował on Lenniego Jamesa i ugryzł go w pachwinę, na szczęście bez żadnych konsekwencji. Po tym incydencie psa zastąpiono innym.
  • Rola Cegiełki została początkowo zaproponowana Seanowi Connery’emu. Aktor polubił scenariusz i postanowił obejrzeć film „Zabójcze umiejętności” (1998). Producent Matthew Vaughn pilnie zorganizował Connery’emu seans. Connery przyszedł, obejrzał film, a następnie powiedział: „Dobry film”. Po czym tragicznie wyszeptał: „Ale was nie stać”. Ostatecznie Cegiełkę zagrał Alan Ford.
  • Aktor Jason Fleming żartował, że warunki na planie filmowym były tak nieznośne, że aktywiści organizacji praw człowieka „Amnesty International” zorganizowali pikietę przed przyczepą Brada Pitta, twierdząc, że przyczepa nie nadaje się do życia w niej człowieka.
  • Jednego z bokserów nazywają Bombardującym Harriesem. To samo przezwisko nosił Arthur Harris, szef dowództwa bombowego Królewskich Sił Powietrznych podczas II wojny światowej. W specjalnej niemieckiej wersji programu brytyjskiej grupy komediowej „Latający Cyrk Monty Pythona” („Monty Python's Fliegender Zirkus”) z 1971 roku wystąpił niejaki Colin „Bombardujący” Harris, człowiek, który walczył sam ze sobą.
  • Roli Cegły proponowano Dave’owi Courtneyowi.
  • Kiedy Mickey opowiada Tureckiemu o nowym domku na kółkach dla jego matki, szczególnie podkreśla, że przyczepa ma być delikatnie niebieska. W „Psychozie” (1960) dowiadujemy się, że Norman Bates pomagał wybierać sukienkę w tym samym kolorze dla swojej zmarłej matki. Mickey, podobnie jak Norman, jest również, choć pośrednio, odpowiedzialny za śmierć swojej matki.
  • W jednej ze scen Vinnie Jones uderza człowieka w głowę drzwiami swojego samochodu. Roli ofiary dobrowolnie podjął się Tom Delmar, koordynator grupy kaskaderów i choreograf scen walk. To samo robił w filmie „Przekręty, pieniądze i dwa karabiny” (1998) w reżyserii Guya Ritchiego.
  • W jednej ze scen Boris-Brzytwa wyciąga spod marynarki nóż rzeźnicki. To samo zrobił Myło w filmie „Przekręty, pieniądze i dwa karabiny” (1998).
  • Guya Ritchiego można zauważyć w barze, kiedy Dag-głowa odmawia zakupu klejnotów: mężczyzna czytający gazetę w rogu baru to Guy Ritchie.
  • Tim Morris-Jones (operator) zagrał mężczyznę, którego Frankie Cztery Palce (Benicio Del Toro) kilkukrotnie uderza w głowę w scenie napadu. W filmie „Przekręty, pieniądze i dwa karabiny” (1998), gdzie Tim był również operatorem, zagrał mężczyznę, którego na samym początku filmu topi Barry „Baptysta” (Lenny McLean).
  • W poprzednim filmie Guya Ritchiego, „Przekręty, pieniądze i dwa karabiny” (1998), jest scena rozmowy między Harrym, Barrym i Chrisem. Barry mówi: „Nie, Harry, nie możesz”, po czym tę frazę powtarza Chris, a następnie Chris i Barry razem. Podobny żart pojawia się również w „Dużym Skoku”, kiedy Alex i Suzie najpierw osobno, a potem razem powtarzają frazę „tak, tato, powiedziałeś nam”.
  • Podczas napisów początkowych rabusie omawiają Dziewicę Maryję (Virgin Mary). Ten epizod bardzo przypomina początkową scenę z filmu „Psy” (1991), gdzie mowa była o piosence Madonny „Jak Dziewica” (Like a Virgin).
  • Podczas rozmowy telefonicznej między Frankiem Czterema Palcami a kuzynem Avim, Frankie przebiera się w cztery różne stroje.
  • Mully mówi Tony’emu, że bukmachera obrabowali Vinnie i Sol, którzy mają lombard na Smith Street. Ulica ta znajduje się w Chelsea, luksusowej dzielnicy Londynu.
  • Tytuł filmu pojawia się tylko raz, kiedy Vinnie, podając psu piszczącą zabawkę, mówi: „Nie chwytaj!” (Don't Snatch!).
  • Podczas kręcenia sceny, w której Vinnie i Sol siedzą w samochodzie w pobliżu zakładu bukmacherskiego Cegły, i podchodzi do nich Tony – kula w zębach, Vinnie Jonesa nie było na planie, ponieważ w tym samym czasie przebywał na komisariacie policji z powodu bójki, którą urządził poprzedniej nocy.
  • Z filmu usunięto następujące epizody: W scenie, w której w zapleczu lombardu bohater Benicio Del Toro – Frankie Cztery Palce siedzi z czapką od czajnika na głowie, pozwalają mu ją zdjąć, aby otworzył walizkę. Udaje mu się na krótko oszukać trzech czarnoskórych bandytów, wyciągając z walizki zamiast diamentu pistolet. Pada razem z krzesłem, do którego został skuty kajdankami i upuszcza pistolet. Epizod, w którym Tony Kula w Zębach (Vinnie Jones) oddaje mocz na Eroła, podczas gdy Kuzyn Avi krzyczy na szefa Eroła – Cegłę, o tym, że oddali mu podróbkę zamiast prawdziwego diamentu.
  • Aktor grający Sola, Lennie James, uszkodził sobie genitalia odrzutem obrzyna podczas strzelania do ściany. Dokończył scenę do końca, pomimo bólu, a te ujęcia trafiły do filmu.
  • W filmie praktycznie niepokazywana jest śmierć. Ona prawie zawsze dzieje się poza kadrem.
  • Jak tylko słychać uderzenie gongu, zwiastujące początek walki między Mickym a Bombardującym, ten uderza Mickiego głową w twarz. Mickey powala przeciwnika na ziemię jednym uderzeniem. Ten element fabuły jest hołdem dla Lenniego McLina, zwanego Guvernorem, który kiedyś w podobny sposób powalił „Wściekłego Cygana” Bradshaw. W filmie Guya Ritchiego „Przekręty, pieniądze i dwa karabiny” (1998) McLina zagrał Barry’ego „Chrzciciela”.
  • W filmie ginie 26 osób.
  • Vinnie Jones goni z nożem za psem, który połknął diament. W filmie Dominica Seny „Wyścig po życie” (2000) jego postaci nie pozwalają rozporować brzucha psu, który połknął kluczyki od samochodu.
  • W scenie, w której Tony prosi o nalanie mu pinty „czarnego”, barman podaje mu ledwo wypełnioną szklankę. Zamierzał nalać klientowi pełną pintę, ale zauważył zbliżających się napastników.
  • Tyrone jeździ samochodem „Rover SD1” modelu „Vitesse”, najszybszym samochodem z napędem na tylne koła w tej gamie z ośmiocylindrowym silnikiem o pojemności 3,5 litra. Jego produkcja rozpoczęła się w 1976 roku i zakończyła w 1986 roku. Do filmu użyto samochodu po drobnych przeróbkach. Samochód ten był bardzo popularny zarówno wśród policji, jak i przestępców. Co więcej, po zdjęciu go z produkcji niektórzy policjanci kupowali używane samochody tego modelu do służbowego użytku. Były wyposażone w różne silniki, w tym sześciocylindrowe o pojemności 2,3 i 2,6 litra, a także turbodiesel o pojemności 2,4 litra (w latach 80. XX wieku uważane za innowacyjne). Ostatecznie samochód został wycofany z produkcji, a projekt sprzedano indyjskiej firmie. Samochód został ponownie wprowadzony na rynek pod marką „Standard 2000”.
  • W scenie zabójstwa Borisa Brzytwy (w korytarzu z wyjściem przeciwpożarowym) nie widać gazów prochowych wydobywających się z lufy Desert Eagle podczas drugiego wystrzału. Choć dźwięk jest obecny.
  • W scenie zabójstwa Borisa Brzytwy Tony oddaje 8 strzałów z Desert Eagle przez ścianę, po czym kończą się naboje. Jest to zrozumiałe, biorąc pod uwagę, że wymienia magazynek. Następnie oddaje ponownie 8 strzałów i na dziewiąty znowu brakuje naboi. Jednak później, w scenie z psem, Avi, używając pistoletu Tony’ego, spokojnie udaje mu się oddać aż 12 strzałów bez przeładowania.
  • Zdjęcia do filmu były realizowane od 18 października do 12 grudnia 1999 roku.
  • Dosłowne tłumaczenie oryginalnego tytułu brzmi „Grabież”.
  • Dowiedziawszy się od Guya Richiego, że ma zagrać boksera, Brad Pitt się zaniepokoił. Właśnie skończył kręcić film Davida Finchera „Podziemny krąg” (1999) i perspektywa zagrania podobnej roli zupełnie mu nie odpowiadała. Jednak Pitt tak bardzo chciał popracować z Guyem Richim, że ostatecznie się zgodził.
  • Osobowość postaci granej przez Brada Pitta i jego niezrozumiała mowa były odpowiedzią Guya Richiego na krytykę, która dotyczyła wyraźnego londyńskiego akcentu postaci w jego pierwszym pełnometrażowym filmie „Przekręty, pieniądze i dwa karabiny” (1998). Reżyser celowo sprawił, że mowa „Cygana” Mikkiego była tak nieczytelna, że nie mogli jej zrozumieć ani widzowie, ani nawet inni bohaterowie filmu.
  • Rola Cegły została początkowo zaproponowana Seanowi Connery'emu. Scenariusz spodobał się aktorowi i postanowił nawet obejrzeć film „Przekręty, pieniądze i dwa karabiny” (1998). Producent Matthew Vaughn pilnie zorganizował Connery'emu seans. Connery przyszedł, obejrzał film, a następnie powiedział: „Dobry film”. Po czym, tragicznie szeptem dodał: „Ale jesteście poza moim zasięgiem”. Ostatecznie Cegłę zagrał Alan Ford.
  • Aktor Jason Fleming żartował, że warunki na planie filmowym były tak nieznośne, że pod przyczepą Brada Pitta aktywiści organizacji broniącej praw człowieka „Amnesty International” zorganizowali pikiety, twierdząc, że przyczepa nie nadaje się do życia.
  • Jednego z bokserów nazywa się Bombardującym Harrisem. To samo przezwisko nosił Arthur Harris, szef dowództwa bombowego Królewskich Sił Powietrznych podczas II wojny światowej. W specjalnej niemieckiej edycji programu brytyjskiej grupy komediowej „Latający Cyrk Monty Pythona” („Monty Python's Fliegender Zirkus”) w 1971 roku pojawił się pewien Colin „Bombardujący” Harris, człowiek, który walczył sam ze sobą.
  • W jednej ze scen Vinnie Jones uderza człowieka w głowę drzwiami swojego samochodu. Rola ofiary została ochotniczo przyjęta przez Toma Delmara, koordynatora grupy kaskaderów i choreografa trików. To samo robił w filmie „Przekręty, pieniądze i dwa karabiny” (1998) w reżyserii Guya Richiego.

Podobne filmy

Podobał Ci się film?

Aby zostawić komentarz, zaloguj się lub zarejestruj. Darmowa rejestracja!

© ACMODASI, 2010-2026

Wszelkie prawa zastrzeżone.
Materiały (znaki towarowe, filmy, obrazy i teksty) znajdujące się na tej stronie należą do ich odpowiednich właścicieli. Zabrania się wykorzystywania jakichkolwiek materiałów znajdujących się na tej stronie bez uprzedniego porozumienia z ich właścicielem.
Podczas kopiowania materiałów tekstowych i graficznych (filmy, obrazy, teksty, zrzuty ekranu stron) z tej witryny, do takiego materiału musi być dołączony aktywny link do witryny www.acmodasi.pl.
Administracja serwisu nie ponosi odpowiedzialności za jakiekolwiek informacje zamieszczone na tej stronie przez osoby trzecie.