Wzgórza mają oczy
Krótki opis
Rodzina Carterów podróżuje do Kalifornii, gdy ich kamper psuje się na odludziu, na obszarze pustynnym. Odcięci od jakiejkolwiek pomocy stają się ofiarami dzikiego klanu zamieszkującego okoliczne wzgórza, a wycieczka zmienia się w desperacką walkę o przetrwanie.
Reżyserią i scenariuszem zajął się Wes Craven. Był to drugi z dwudziestu pięciu pełnometrażowych filmów wyreżyserowanych przez niego w porządku chronologicznym, po Ostatnim domu po lewej z 1972 roku i przed Obcym w naszym domu z 1979 roku. Producentem był Peter Locke, a nad produkcją pracował liczący czterdziestu dziewięciu osób zespół filmowy. W obsadzie znaleźli się Russ Grieve jako Big Bob Carter, Suze Lanier-Bramlett i Susan Lanier jako Brenda, Robert Houston jako Bobby, Martin Speer jako Doug Wood oraz Dee Wallace jako Lynne Wood.
Film z gatunku horror i thriller, wyprodukowany w Stanach Zjednoczonych przez Blood Relations Co., miał swoją premierę w lipcu 1977 roku i trwa 90 min. W światowym box office zarobił około 25 milionów USD, co stanowiło wysoki zwrot z inwestycji jak na niskobudżetową produkcję gatunkową. W serwisie IMDb film otrzymał ocenę 6,3/10 na podstawie około 43 000 głosów, natomiast w TMDB oceniono go na 6,2/10 przy około tysiącu głosów. Ocena krytyków wynosząca 6,4/10 na podstawie dwudziestu dziewięciu recenzji plasuje go blisko wyników przyznanych przez widzów.
Co pozostało za kulisami
- Na obrazie widoczny jest podarty plakat filmu „Szczęki” (1975).
- Poszukiwania w nowojorskiej Bibliotece Publicznej doprowadziły Wesa Cravena do historii o rodzinie kanibali Sawney Bean, która w Szkocji w XV wieku wabiła podróżników w pułapkę.
- Fabuła filmu opiera się na legendzie o Sawney Bean i jego rodzinie (żona, ośmiu synów i sześć córek) – klanie zdziczałych, szalonych morderców-kanibali, którzy żyli na początku XV wieku w górach w pobliżu Edynburga, hrabstwo East Lothian, w Szkocji. Porwali, torturowali i zjedli kilku podróżników. Ostatecznie wszyscy członkowie klanu Sawney Beana zostali schwytani na rozkaz króla Szkocji Jakuba, uznani za niebezpiecznych szaleńców i, zgodnie z ówczesnym prawem, straceni bez procesu.
- Chociaż w napisach jako odtwórczyni roli małej Katie wymieniana jest tylko Brenda Marinoff, w rzeczywistości w filmie zagrało jeszcze jedno dziecko, którego tożsamość pozostała tajemnicą.
- Początkowa wersja filmu otrzymała kategorię wiekową X, co oznaczało bardzo ograniczoną dystrybucję i, co za tym idzie, fatalnie wpływało na dochody z biletów. Wes Craven skrócił film, wycinając wszystkie najbardziej krwawe i brutalne sceny, co pozwoliło na uzyskanie łagodniejszej kategorii wiekowej R.
- Pomysł na film powstał częściowo w głowie reżysera i scenarzysty Wesa Cravena w wyniku przypadku, który zdarzył się podczas podróży motocyklem z żoną. Kiedy Cravenowie zatrzymali się w małym miasteczku w Nevadzie, zaczepili ich trzej lokalni mieszkańcy. Wszystko zaczęło się od tego, że wystrzelili strzałę z kuszy tuż nad jego głową, a następnie przeszli do otwartych obelg. Kiedy Craven zagroził, że ich pozwie, trójka zaoferowała podróżnikom, że po prostu ich zabiją, wrzucą ciała do pobliskiej kopalni soli i nikt nigdy nie dowie się o tym, co się stało.
- Podczas sceny, w której strzela się do bohaterki granej przez Virginię Vincent (Ethel Carter), pojawiły się komplikacje z powodu gazy, którą aktorka miała ukrytą pod sukienką. Aktorkę nawet na krótko przewieziono do szpitala.
- W procesie castingu do roli Ruby kandydatkom zaproponowano przebiegnięcie krótkiego dystansu. Kiedy Craven krzyknął „Bieg!”, i wszyscy ruszyli z miejsca, Janus Blythe zatrzymała się na starcie, a następnie ruszyła i jako pierwsza ukończyła dystans. Rola została przyznana jej.
- Według Janus Błajt, Wes Craven nieustannie nalegał, aby przed zdjęciami obsmarowywała się jak najwięcej błotem, ponieważ uważał, że wygląda zbyt atrakcyjnie jak na bohaterkę, która całe życie mieszka na pustyni.
- Sceny z tarantułą nie były zapisane w scenariuszu. Ktoś z ekipy filmowej po prostu zauważył pająka niedaleko planu zdjęciowego i postanowiono go wykorzystać (owad w trakcie zdjęć nie ucierpiał, później wypuszczono go na wolność). Dee Wallace-Stone (która grała Lynn) bardzo boi się pająków, więc w scenie z tarantułą nawet nie musiała się szczególnie starać, żeby wyrazić strach.
- Według Roberta Hustona, który grał Bobby'ego, wiele przy wyborze aktorów do danej roli zależało od tego, czy aktor lub aktorka potrafi zapłakać na komendę.
- Według Susan Lanier, agent stanowczo odradzał jej branie się za rolę Brendy, twierdząc, że może to przekreślić całą dalszą karierę aktorki. Niemniej Lanier, wielka miłośniczka filmów grozy i fanka Cravena, nie posłuchała go i postąpiła po swojemu.
- Zdjęcia na pustyni były trudne. Chodzenie, a tym bardziej bieganie po kamienistej powierzchni było ciężkie. W dzień temperatura sięgała 48 stopni Celsjusza, a w nocy spadała do minus jednego.
- Podczas przygotowań do kręcenia sceny w szczelinie skalnej, z woliera na wolność wydostał się grzechotnik. Wszyscy filmowcy i aktorzy zaangażowani w scenę przestraszyli się i natychmiast uciekli ze szczeliny. Węża szybko znaleziono i umieszczono z powrotem w wolierze.
- Kiedy widzimy zabitą suczkę o imieniu Piękność, w kadrze nie ma atrapy, lecz prawdziwe martwe zwierzę. Zwierzę nie zostało uśmiercone dla celów filmowych: reżyser Wes Craven i producent Peter Lock odkupili zwłoki padłej suczki od lokalnego szeryfa.
- Większość rekwizytów w jaskini dzikiej, kanibalistycznej rodziny pochodziła z poprzedniego projektu artysty Roberta A. Barnesa – kultowego horroru „Teksańska masakra piłą mechaniczną” (1974).
- Początkowo Wes Craven planował nadać filmowi tytuł „Blood Relations”, czyli „Pokrewieństwo krwią”, ale producentowi Peterowi Lockowi się on nie spodobał. Przetestowano wiele różnych wariantów i okazało się, że publiczność najchętniej chodziła na przedpremiery filmu pod tytułem „The Hills Have Eyes”, czyli „Wzgórza mają oczy”, choć sam Craven początkowo nie przepadał za takim tytułem.
- Film kręcono w okolicach Victorville w stanie Kalifornia.
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
