Halloween
Kraj
Genre
Budżet
$325 000
Opłaty
$70 260 597
Witryna internetowa
Reżyser
Aktorzy
Donald Pleasence, Dżejmi Li Kertis, Nancy Kyes, P.J. Soles, Charles Cyphers, Kyle Richards, Brian Andrews, John Michael Graham, Nancy Stephens, Arthur Malet
Wszyscy aktorzy i role (10)
Wszyscy aktorzy i role (10)
Scenariusz
Producent
Debra Hill, Moustapha Akkad, Irwin Yablans
Operator
Kompozytor
Artysta
Tommy Lee Wallace, Randy Moore
Casting
Instalacja
Krótki opis
Święto Halloween, 1963 roku. W miasteczku Haddonfield sześcioletni Michael Myers brutalnie zamordował swoją nastoletnią siostrę. Chłopak trafia do szpitala dla umysłowo chorych, z którego po piętnastu latach ucieka i wraca do Haddonfield. Gdy nadchodzi Halloween, Michael zaczyna prześladować niczego nieświadome licealistki. Laurie (Jamie Lee Curtis) wraz z przyjaciółkami, Annie (Nancy Kyes) i Lyndą (P.J. Soles), planują imprezę w domu jednej z nich. Wszystkie trzy stają się celem mordercy.
Co pozostało za kulisami
- Postacie w domu bohaterki Jamie Lee Curtis cieszą się oglądaniem filmu „Coś” z 1951 roku. Później John Carpenter wyreżyseruje remake tego filmu.
- Film został nakręcony w 20 dni.
- Carpenter nagrał muzykę do filmu wraz ze swoimi przyjaciółmi w 4 dni.
- Pierwszym wyborem Carpentera na rolę Laurie Stroud była Anne Lockhart, a pierwotny tytuł filmu brzmiał „The Babysitter Murders”.
- Akcja filmu rozgrywa się jesienią, ale zdjęcia kręcono wiosną. Aby zaoszczędzić pieniądze, członkowie ekipy filmowej malowali papierowe liście, a następnie zbierali je i ponownie wykorzystywali do zdjęć.
- Aktorzy w filmie nosili własne ubrania, ponieważ nie było pieniędzy na profesjonalnego kostiumografa.
- Film jest pełen licznych ukrytych odniesień i żartów. Na przykład miasteczko zostało nazwane Haddonfield na cześć miejsca w New Jersey, gdzie Debra Hill ukończyła szkołę. Laurie Stroud jest w rzeczywistości imieniem pierwszej dziewczyny Johna Carpentera. Michael Myers został nazwany na cześć brytyjskiego dystrybutora filmu Johna Carpentera „Szturm na posterunek 13” (1976).
- Początkowo na rolę doktora Carpenter chciał zaprosić Christophera Lee lub Petera Cushinga, ale ci odmówili.
- Imię postaci „Sam Loomis” również nie jest przypadkowe – postać o takim samym imieniu pojawiła się w słynnym filmie „Psychoza” reżysera Alfreda Hitchcocka.
- Wspomniane w filmie miasto Smith's Grove (w stanie Illinois) to prawdziwe miasto zamieszkane przez około 600 osób. Znajduje się 15 mil od Bowling Green, rodzinnego miasta Johna Carpentera. Pomimo że akcja filmu rozgrywa się w Illinois, wszystkie numery samochodów, które pojawiły się w kadrze, są kalifornijskie. W kadrze znalazły się również palmy, które nie rosną w stanie Illinois.
- Wymieniona w napisach końcowych „filharmonia Bowling Green” nie istnieje.
- Wszystkie kobiece postacie w filmie są uczennicami. Ale spośród aktorek zaangażowanych w film, tylko Jamie Lee Curtis w miarę odpowiadała wiekiem szkolnemu.
- Na stworzenie postaci o imieniu Mike Myers Carpentera zainspirował android z „Westworld” (1973), grany przez Yula Brynnera.
- Pełna wersja filmu ma 101 minut.
- Słynna maska Myersa ma swoją historię. Została wykonana z maski Kapitana Kirka (bohatera serialu science fiction „Star Trek” (1966–1969)) na Halloween, kosztującej około dolara, która z kolei została zrobiona z odlewu twarzy Williama Shatnera. Kupionej masce usunięto brwi, powiększono oczodoły i pomalowano ją na biało. Ta wersja ze względu na swoją bezemocjonalność bardziej spodobała się twórcom niż uśmiechnięta maska klauna.
- W 2006 roku Biblioteka Kongresu dodała „Halloween” do Krajowego Rejestru Filmów, jako film „mający znaczenie kulturowe, historyczne lub estetyczne”.
- Niewielki budżet filmu uniemożliwił zaangażowanie aktorów pierwszej wielkości, dlatego do niektórych ról zaproszono początkujących aktorów, takich jak Jamie Lee Curtis. Wynagrodzenia aktorów były bardzo skromne: najwięcej (20 000 dolarów) otrzymał Donald Pleasence, Jamie Lee Curtis otrzymała 8000, a grający Mayersa Nick Castle zarabiał zaledwie 25 dolarów dziennie.
- Christopher Lee, który odmówił udziału w filmie ze względu na małą stawkę, później mówił, że był to jego największy błąd w karierze.
- Donald Pleasence początkowo odniósł się bez entuzjazmu do propozycji zagrania roli doktora Sama Loomisa, ale jego córka, po obejrzeniu „Szturmu na posterunek 13”, przekonała go do współpracy z Carpenterem.
- Według Debry Hill, jednej z przyczyn, dla których na rolę wybrano Jamie Lee Curtis, było to, że była córką Janet Leigh, gwiazdy „Psychozy”: miało to zapewnić filmowi dodatkową reklamę. Dla Curtis rola Laurie była jej filmowym debiutem. Wcześniej występowała tylko w serialach.
- Niewiele znana aktorka Nancy Kyes (u Carpentera występowała pod pseudonimem Nancy Loomis) zagrała przyjaciółkę Laurie, Annie Brackett. Kyes była już znana Carpenterowi, ponieważ grała w „Szturmie na posterunek 13”. Ponadto w momencie kręcenia „Halloween” spotykała się z Tommym Lee Wallace'em, scenografem i montażystą filmu.
- Na rolę Boba, chłopaka Lindy, zaproszono Dennisa Quaida, z którym P. J. Soles w tym czasie się spotykała (w tym samym roku wzięli ślub), ale ze względu na zajętość Quaid zrezygnował z roli.
- Dziesięcioletnia aktorka Kyle Richards, która zagrała rolę Lindy Wallace, była młodszą siostrą Kim Richards, która zagrała rolę Katie w „Szturmie na posterunek 13”.
- Roli Michaela Myersa (w napisach określany jako „Duch” – The Shape) wcieliło się aż sześciu aktorów.
- Imię postaci o imieniu Tommy Doyle pochodzi z klasycznego filmu „Okno na świat” Alfreda Hitchcocka, a imię pielęgniarki Marion Chambers powstało z imienia i nazwiska dwóch postaci z „Psychozy”. Wreszcie, szeryf Lee Brackett (ojciec Annie) został nazwany na cześć scenarzystki Lee Brackett, która wraz z Howardem Hawksem pracowała nad filmem z 1959 roku „Rio Bravo”, który wpłynął na „Oblężenie Precinctu 13”.
- Prawa do transmisji filmu w telewizji zostały sprzedane stacji NBC za 4 000 000 dolarów. W 1980 roku NBC wydało telewizyjną wersję filmu, która, w przeciwieństwie do oryginalnej, trwała 101 minut. Specjalnie dla niej, podczas pracy nad „Halloween II”, Carpenter i Hill z oryginalną obsadą dokręcili cztery sceny.
- Jak wspominała Jamie Lee Curtis, aby emocje jej postaci odpowiadały wizji reżysera, Carpenter wymyślił „skalę strachu” (fear meter): reżyser określał poziom, a aktorka odpowiednio odgrywała różne emocje. Według Curtis instrukcje wyglądały mniej więcej tak: „Tutaj będzie 7, tutaj – 6, a w scenie, którą będziemy kręcić wieczorem, gdzieś 9 z połową”.
- Po sukcesie „Halloween” w latach 80. i 90. pojawiły się inne filmy, których fabuła opierała się na historii maniaka prześladującego nastolatków. Niektóre z nich, takie jak „Piątek trzynastego” i „Koszmar z ulicy Wiązów”, z czasem rozwinęły się w całe serie filmowe. Sam Carpenter później mówił, że „nawet nie zdawał sobie sprawy, jaki efekt [film] wywoła. Ten film zapoczątkował trend, który pod koniec lat osiemdziesiątych sprawił, że filmy grozy stały się niepopularne”.
- Mieszkaniec Londynu, Daniel Gonzales, który dokonał kilku morderstw, po aresztowaniu porównywał je do morderstw z „Halloween”.
- Ostatnią nakręconą sceną filmu było zabójstwo Judith Myers. Jako dom Myersów wykorzystano opuszczony dom w South Pasadena, należący do kościoła. Do kręcenia sceny zabójstwa Judith ekipa filmowa umeblowała dom i doprowadziła do niego prąd.
- Scena zabójstwa Judith była kręcona późno w nocy, dlatego Will Sandin nie mógł pozostać na planie do końca pracy nad epizodem. W scenie, w której Myers nożem zabija siostrę, nóż trzyma ręka Debry Hill.
- Dużo później Carpenter i Hill, wspominając wszystkich wykonawców roli Michaela, nie mogli przypomnieć sobie, kto dokładnie grał go w ostatnim kadrze, kiedy jego ciało leży na ziemi.
- Jeśli uważnie przyjrzeć się scenie, w której Laurie zauważa sylwetkę obok krzewu, można dostrzec dym – to w kadr wpadł przypadkowo dym z papierosa Johna Carpentera.
- Osoby w domu bohaterki Jamie Lee Curtis cieszą się oglądaniem filmu „Coś” z 1951 roku. Później John Carpenter wyreżyseruje remake tego filmu.
- Słynna maska Myersa ma swoją historię. Została wykonana z maski Kapitana Kirka (bohatera serialu science-fiction „Star Trek”; 1966–1969) kosztującej około dolara, która z kolei została wykonana na podstawie twarzy Williama Shatnera, odtwarzającego rolę Kirka. Kupionej masce usunięto brwi, powiększono oczodoły i pomalowano ją na biało. Ta wersja, ze względu na swoją bezemocjonalność, bardziej przypadła do gustu twórcom niż uśmiechnięta, klaunowska maska.
- Donald Pleasence początkowo odniósł się bez entuzjazmu do propozycji zagrania roli doktora Sama Loomisa, ale jego córka, po obejrzeniu „Ataku na posterunek 13”, przekonała go do współpracy z Carpenterem.
- Według Debry Hill, jedną z przyczyn, dla których do roli wybrano Jamie Lee Curtis, było to, że była córką Janet Leigh, gwiazdy „Psychozy”: miało to zapewnić filmowi dodatkowy rozgłos. Dla Curtis rola Laurie była jej filmowym debiutem. Do tej pory występowała tylko w serialach.
- Niewielce znana aktorka Nancy Kyes (u Carpentera występowała pod pseudonimem Nancy Loomis) zagrała przyjaciółkę Laurie, Annie Brackett. Kyes była już znana Carpenterowi, ponieważ grała w „Ataku na posterunek 13”. Ponadto, w czasie kręcenia „Halloween” spotykała się z Tommym Lee Wallace’em, scenografem i montażystą filmu.
- Dziesięcioletnia aktorka Kyle Richards, która zagrała rolę Lindsay Wallace, była młodszą siostrą Kim Richards, która wcieliła się w Kati w filmie „Atak na 13. posterunek”.
- Prawa do transmisji filmu w telewizji zostały sprzedane stacji NBC za 4 000 000 dolarów. W 1980 roku NBC wydało telewizyjną wersję filmu, która, w przeciwieństwie do oryginału, trwała 101 minut. Specjalnie dla niej, podczas pracy nad „Halloween II”, Carpenter i Hill z oryginalną obsadą dokręcili cztery sceny.
- Jak wspominała Jamie Lee Curtis, aby emocje jej postaci odpowiadały wizji reżysera, Carpenter wymyślił „skalę strachu” (fear meter): reżyser podawał poziom, a aktorka odpowiednio odgrywała różne emocje. Zgodnie ze słowami Curtis, instrukcje wyglądały mniej więcej tak: „Tutaj będzie 7, tutaj – 6, a w scenie, którą będziemy kręcić wieczorem, gdzieś 9 i pół”.
- Po sukcesie „Halloween” w latach 80. i 90. pojawiły się inne filmy, których fabuła opierała się na historii o maniakach prześladujących nastolatków. Niektóre z nich, takie jak „Piątek trzynastego” i „Koszmar w Elm Street” z czasem przerodziły się w serie filmowe. Sam Carpenter stwierdził później, że „nawet nie wyobrażał sobie, jaki efekt [film] wywoła. Ten film zapoczątkował trend, który pod koniec lat osiemdziesiątych sprawił, że filmy grozy stały się niepopularne”.
Podobne filmy
8.3/10
8/10
7.6/10
7.5/10
7.5/10
7.4/10
7.2/10
7.2/10
7.2/10
7.2/10
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
