Zły Porucznik
Hazardzista, złodziej, ćpun, zabójca, glina...
Kraj
Produkcja
Genre
Budżet
$1 000 000
Opłaty
$2 019 469
Reżyser
Aktorzy
Harvey Keitel, Peggy Gormley, Stella Keitel, Victor Argo, Paul Calderon, Leonard L. Thomas, Vincent Laresca, Frankie Thorn, Brian McElroy, Frankie Acciarito
Wszyscy aktorzy i role (10)
Wszyscy aktorzy i role (10)
Scenariusz
Producent
Edward R. Pressman, Mary Kane, Patrick Wachsberger, Ronna B. Wallace
Operator
Kompozytor
Joe Delia
Artysta
Charles M. Lagola, David Weller
Casting
Meredith Jacobson Marciano, Kimba Hills
Instalacja
Anthony Redman, Peter Pastorelli
Cały zespół (114)
Cały zespół (114)
Krótki opis
Podczas śledztwa w sprawie gwałtu młodej zakonnicy, skorumpowany nowojorski detektyw, borykający się z poważnym uzależnieniem od narkotyków i hazardu, próbuje zmienić swoje życie i znaleźć przebaczenie.
Co pozostało za kulisami
- Abel Ferrara kiedyś opowiadał, że dla niego cały film sprowadzał się do sceny, w której oficer policji okrada sklep z elektroniką, opuszcza miejsce przestępstwa, a następnie otrzymuje zgłoszenie o napadzie na sklep z elektroniką. Wraca na miejsce przestępstwa już jako obrońca prawa (przy czym nikt nie rozpoznaje w nim rabusia), przesłuchuje obecnych, wychodzi ze sklepu i wyrzuca zebrane zeznania. Co ciekawe, taka scena nie została nakręcona do filmu.
- W pewnym stopniu fabuła filmu została zainspirowana przypadkiem prawdziwego gwałtu na dwóch zakonnicach w Nowym Jorku. Jak pokazano w filmie, po mieście krążyły pogłoski o nagrodzie za schwytanie sprawców. Bo Ditle służył w policji i aresztował gwałcicieli, dlatego w filmie również gra detektywa. Obecnie Ditle jest znany jako autor kilku bestsellerów.
- Podobnie jak inni reżyserzy filmów niskobudżetowych, Abel Ferrara zwykle nie zawracał sobie głowy uzyskiwaniem pozwoleń na zdjęcia. Scenę, w której bohater Harveya Keitela przechodzi przez nocny klub, rzeczywiście kręcono w nocnym klubie bez pytania o zgodę administracji.
- Rola głównego bohatera była przeznaczona dla Christophera Walkena, który już wcześniej grał u Abla Ferrary w thrillerze „Król Nowego Jorku” (1989). Według Ferrary, film miał być komedią. Jako przykład zawsze przytaczał scenę, w której główny bohater zatrzymuje samochód z nieletnimi dziewczynami – jak zagrałby ją Walken, i jak ją zmienił i zagrał Harvey Keitel. Walken zorganizowałby z dziewczynami tańce na świtających ulicach, a dziewczyny byłyby ubrane w jego pas z kaburą i kapelusz, a w samochodzie grałoby głośno radio. Keitel zagrał tę scenę zupełnie inaczej.
- Kiedy Harvey Keitel po raz pierwszy zaczął zapoznawać się ze scenariuszem, odrzucił go już po 15 minutach, stwierdzając, że to „bzdura”. Następnie ponownie usiadł do czytania, przeczytał sceny gwałtu i zmienił swoją początkową opinię.
- Scenograf filmu, Charles M. Lagola, nakazał przykryć ołtarz kościelny i inne powierzchnie arkuszami plastiku, a następnie polecił swoim podwładnym narysować na plastiku graffiti i różne obelgi.
- Wiele scen i dialogów zostało wymyślonych dosłownie w trakcie pracy. Początkowo scenariusz mieścił się na 65 stronach, co dałoby film o długości nieco ponad godziny. Według producenta, Randy’ego Sabusawy, możliwości improwizacji były ogromne. Scenarzyści przyznali, że praca nie była łatwa, ponieważ Abel Ferrara nie trzymał się scenariusza, zmieniając go stale w trakcie kręcenia danej sceny.
- Christopher Walken odmówił udziału w filmie z powodu sceny, w której porucznikowi w kościele ukazuje się Jezus Chrystus. Jak powiedział Walken, „wizerunek Jezusa jest nadużywany zbyt często”.
Podobne filmy
9.3/10
9/10
8.6/10
8.6/10
8.5/10
8.4/10
8.3/10
8.3/10
8.1/10
7.9/10
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
