Zły Porucznik
Krótki opis
„Zły Porucznik” w reżyserii Abela Ferrary opowiada historię nowojorskiego porucznika policji, który jest głęboko skorumpowany i uzależniony od narkotyków oraz hazardu. Przygnieciony długami i prowadzący życie bez żadnych zahamowań, angażuje się w sprawę młodej zakonnicy zaatakowanej w kościele, mając nadzieję, że śledztwo przyniesie mu zysk lub jakąś formę odkupienia. Reakcja zakonnicy na to, co ją spotkało, niepokoi go i zmusza do konfrontacji z kierunkiem, w którym potoczyło się jego życie.
W rolę porucznika wciela się Harvey Keitel, a w obsadzie znajdują się także Peggy Gormley jako żona głównego bohatera oraz Stella Keitel jako jego córka. Scenariusz Zoë Lund napisała wspólnie z Ferrarą, a producentami filmu zostali Edward R. Pressman i Mary Kane. Produkcja miała premierę w listopadzie 1992 roku i trwa 96 minut.
Był to piąty pełnometrażowy film Ferrary jako reżysera, zrealizowany pomiędzy „Królem Nowego Jorku” a „Inwazją pożeraczy ciał”. Przy budżecie wynoszącym około 1 miliona dolarów i globalnych wpływach na poziomie 2 milionów dolarów, film przyniósł skromny zysk. W serwisie IMDb otrzymał ocenę 7/10 na podstawie około 52 000 głosów, a w TMDB 7/10 z około 991 głosów. Z kolei ocena krytyków wynosi 7,4/10 na podstawie 53 recenzji, co sprawia, że opinie ekspertów i widzów są do siebie zbliżone.
Co pozostało za kulisami
- Abel Ferrara kiedyś opowiadał, że dla niego cały film sprowadzał się do sceny, w której oficer policji okrada sklep z elektroniką, opuszcza miejsce przestępstwa, a następnie otrzymuje zgłoszenie o napadzie na sklep z elektroniką. Wraca na miejsce przestępstwa już jako obrońca prawa (przy czym nikt nie rozpoznaje w nim rabusia), przesłuchuje obecnych, wychodzi ze sklepu i wyrzuca zebrane zeznania. Co ciekawe, taka scena nie została nakręcona do filmu.
- W pewnym stopniu fabuła filmu została zainspirowana przypadkiem prawdziwego gwałtu na dwóch zakonnicach w Nowym Jorku. Jak pokazano w filmie, po mieście krążyły pogłoski o nagrodzie za schwytanie sprawców. Bo Ditle służył w policji i aresztował gwałcicieli, dlatego w filmie również gra detektywa. Obecnie Ditle jest znany jako autor kilku bestsellerów.
- Podobnie jak inni reżyserzy filmów niskobudżetowych, Abel Ferrara zwykle nie zawracał sobie głowy uzyskiwaniem pozwoleń na zdjęcia. Scenę, w której bohater Harveya Keitela przechodzi przez nocny klub, rzeczywiście kręcono w nocnym klubie bez pytania o zgodę administracji.
- Rola głównego bohatera była przeznaczona dla Christophera Walkena, który już wcześniej grał u Abla Ferrary w thrillerze „Król Nowego Jorku” (1989). Według Ferrary, film miał być komedią. Jako przykład zawsze przytaczał scenę, w której główny bohater zatrzymuje samochód z nieletnimi dziewczynami – jak zagrałby ją Walken, i jak ją zmienił i zagrał Harvey Keitel. Walken zorganizowałby z dziewczynami tańce na świtających ulicach, a dziewczyny byłyby ubrane w jego pas z kaburą i kapelusz, a w samochodzie grałoby głośno radio. Keitel zagrał tę scenę zupełnie inaczej.
- Kiedy Harvey Keitel po raz pierwszy zaczął zapoznawać się ze scenariuszem, odrzucił go już po 15 minutach, stwierdzając, że to „bzdura”. Następnie ponownie usiadł do czytania, przeczytał sceny gwałtu i zmienił swoją początkową opinię.
- Scenograf filmu, Charles M. Lagola, nakazał przykryć ołtarz kościelny i inne powierzchnie arkuszami plastiku, a następnie polecił swoim podwładnym narysować na plastiku graffiti i różne obelgi.
- Wiele scen i dialogów zostało wymyślonych dosłownie w trakcie pracy. Początkowo scenariusz mieścił się na 65 stronach, co dałoby film o długości nieco ponad godziny. Według producenta, Randy’ego Sabusawy, możliwości improwizacji były ogromne. Scenarzyści przyznali, że praca nie była łatwa, ponieważ Abel Ferrara nie trzymał się scenariusza, zmieniając go stale w trakcie kręcenia danej sceny.
- Christopher Walken odmówił udziału w filmie z powodu sceny, w której porucznikowi w kościele ukazuje się Jezus Chrystus. Jak powiedział Walken, „wizerunek Jezusa jest nadużywany zbyt często”.
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
