Ognie św. Elma
Krótki opis
Ognie św. Elma opowiadają o siedmiorgu przyjaciołach, którzy niedawno ukończyli studia na Uniwersytecie Georgetown i próbują odnaleźć się w dorosłym życiu w Waszyngtonie. Bar, od którego pochodzi tytuł filmu, jest miejscem ich regularnych spotkań, ale także azylem, w którym wciąż szukają komfortu znanego im z czasów studenckich. Praca, pieniądze, romanse i ambicje zaczynają ich dzielić: jeden z bohaterów goni kobietę, która nie odwzajemnia jego uczuć, pewna para zmierza ku rozstaniu, kolejny przyjaciel ukrywa osobiste problemy pod maską pewności siebie, a jeszcze inny nadużywa alkoholu, podczas gdy cicho kocha go pracownica socjalna. Lojalność wobec grupy zostaje wystawiona na próbę, gdy każde z nich musi zmierzyć się z przepaścią między wyobrażeniami o dorosłości a rzeczywistością.
Reżyserem filmu był Joel Schumacher, który współtworzył również scenariusz wraz z Carlem Kurlanderem; producentką została Lauren Shuler Donner. Był to drugi film Schumachera w roli reżysera, zrealizowany pomiędzy produkcjami Taksiarze z Waszyngtonu i Straceni chłopcy. W obsadzie znaleźli się Andrew McCarthy, Emilio Estevez, Rob Lowe, Demi Moore, Judd Nelson i Ally Sheedy, a w napisach końcowych wymieniono 43 wykonawców i 68 członków ekipy. Przy budżecie wynoszącym około 10 milionów dolarów, film zarobił w światowych kasach około 38 milionów dolarów, co stanowiło solidny zwrot z inwestycji. Na portalu IMDb obraz posiada ocenę 6,4 na podstawie około 52 000 głosów, a na TMDB 6,1 przy ponad 600 głosach. Ocena krytyków filmowych na poziomie 5,4 z 48 recenzji plasuje go poniżej not widowni.
Co pozostało za kulisami
- Żeglarze nazywają ognie św. Elma jasnym blaskiem wywołanym nagromadzeniem ładunku elektrycznego podczas burzy, który często pojawia się na masztach i rejach statków. W odległych czasach to zjawisko naturalne miało wyłącznie mistyczne wytłumaczenie ze względu na niewiedzę ludzi.
- Martin Balsam i Joyce Van Patten wcielają się w rolę pana i pani Bimish. Co więcej, byli oni faktycznie małżeństwem od 1959 do 1962 roku.
- Jodie Foster zaproponowano rolę Jules, ale odmówiła.
- Robert Downey Jr. przesłuchiwał się do roli Billy'ego.
- Wschodząca gwiazda Demi Moore, która brała udział w filmie, została wyrzucona przez reżysera Joele’a Schumachera z planu zdjęciowego za to, że stawiła się na planie pod wpływem narkotyków. Udała się na leczenie i w ten sposób zaprzestała zażywania narkotyków po tygodniu.
- Tytułowa kompozycja muzyczna – piosenka ang. „St. Elmo’s Fire (Man in Motion)” – została napisana przez kanadyjskiego kompozytora Davida Fostera, wykonana przez Johna Parra i stała się amerykańskim hitem w 1985 roku.
- Kiedy Kevin przyprowadza Leslie do siebie, na ścianie pokoju można dostrzec plakat filmu Woody'ego Allena „Manhattan” z 1979 roku.
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
