To nie jest kolejna komedia dla kretynów
Krótki opis
To nie jest kolejna komedia dla kretynów to komedia osadzona w liceum im. Johna Hughesa, w którym gwiazda szkolnej drużyny futbolowej, Jake Wyler, przyjmuje zakład, że zdoła zmienić niepopularną koleżankę w królową balu. Jego przyjaciele wybierają Janey Briggs – noszącą okulary, skrytą artystkę, która na co dzień pojawia się w poplamionych farbą ogrodniczkach. Przeciwko Jake'owi knują jego siostra Catherine oraz Priscilla, kapitan cheerleaderek, podczas gdy w intrygę zostają wciągnięci m.in. przyjaciel z dzieciństwa Janey. To, co zaczęło się jako żart, komplikuje się, gdy uczucia Jake'a do Janey stają się szczere, a dziewczyna dowiaduje się, że była przedmiotem zakładu. Film parodiuje młodzieżowe komedie z lat 80. i 90., wykorzystując liczną grupę postaci oraz nieustanny strumień nawiązań do konwencji tego gatunku.
Reżyserem obrazu jest Joel Gallen, który pracował nad scenariuszem Buddy'ego Johnsona, Phila Beaumana i Adama Jaya Epsteina, a producentem był Neal H. Moritz. Był to pierwszy pełnometrażowy film Gallena i jedyna fabuła w jego dorobku, gdyż późniejsze produkcje to programy telewizyjne i ceremonie. W rolach głównych wystąpili Chyler Leigh jako Janey oraz Chris Evans jako Jake, a w rolach drugoplanowych Jaime Pressly, Eric Christian Olsen, Mia Kirshner i Deon Richmond. Przy budżecie wynoszącym 16 milionów dolarów film zarobił 66 milionów USD w światowym box office, co stanowiło wysoki zwrot z inwestycji. Na IMDb ocenia go 126 000 użytkowników na 5,8/10, a na TMDB 2 375 osób na 5,8/10. Ocena krytyków wynosi 4,7/10 na podstawie 102 recenzji, co jest wynikiem niższym niż noty przyznane przez widzów.
Co pozostało za kulisami
- Twórcy filmu nie zdołali uzyskać zgody na wykorzystanie ujęć z komedii Roberta Iskova „To wszystko ona” (1998), więc odpowiednią scenę trzeba było kręcić z dwoma różnymi osobami w dekoracjach biblioteki i rozmywać.
- Kierownictwo studia nie było zadowolone z zakończenia filmu, więc twórcy musieli zwrócić się o pomoc do Molly Ringwald (która zagrała stewardesę).
- W Hiszpanii i Grecji film ukazał się pod tytułem „Nie kolejny głupi amerykański film”.
- Budynki noszą imiona reżyserów i aktorów filmów, które są parodiowane w samym tym filmie – Johna Hughesa, Anthony’ego Michaela Halla, Harry’ego Dina Stantona.
- Oryginalnym tytułem filmu było „Dziecięce Kino”, ale trzeba było z niego zrezygnować, ponieważ poruszane w nim kwestie zdecydowanie nie nadawały się dla dziecięcej widowni, i film otrzymał tytuł „Niedziecięce Kino”.
- Scena zatrzymania jest parodią komedii Johna Hughesa „Klub Śniadaniowy” (1985). Paul Gleeson gra dyrektora, parodiując samego siebie w filmie Hughesa, a nawet postacie w obu filmach nazywają się tak samo – Richard Vernon.
- Reggie Ray, w którego wciela się Ron Lester, jest parodią Billy’ego Boba w jego własnym wykonaniu w dramacie sportowym Briana Robbinsa „Drużyna” (1998). W obu filmach jego bohaterowie mają świnkę morską, nazywaną Bacon w „Drużynie” i Kiełbasą w „Niedziecięcym Kinie”.
- W tłumie na balu maturalnym wśród aktorów epizodycznych można zauważyć jednego, który wygląda dokładnie jak Marty, główny bohater filmów „Powrót do przyszłości”, którego zagrał Michael J. Fox.
- W niektórych wydaniach DVD/Blu-Ray (ale nie we wszystkich) w finale znajdują się dwie dodatkowe sceny.
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
