Trzęsienie ziemi
Kiedy to wielkie... w końcu uderza w L.A.
Earthquake (1974)
Produkcja
Budżet
$7 000 000
Opłaty
$79 666 653
Reżyser
Scenariusz
Kompozytor
Producent
Aktorzy
Charlton Heston
Stewart Graff
Ava Gardner
Remy Royce-Graff
Dżordż Kennedy
Sgt. Lew Slade
Lorn Grin
Sam Royce
Geneviève Bujold
Denise Marshall
Richard Roundtree
Miles Quade
Mardżo Gortner
Jody
Berry Saliwan
Dr. Willis Stockle
Krótki opis
Jedno z najbardziej katastrofalnych w skutkach trzęsień ziemi nawiedza południową Kalifornię, zmiatając z powierzchni Los Angeles. Tysiące jego mieszkańców pozostających bez dachu nad głową ogarnia panika... W filmie występują: Charlton Heston jako Stewart Graff - specjalista inżynier o twardym charakterze, Ava Gardner jako Remy, jego bogata, znudzona życiem żona. George Kennedy wciela się w postać policjanta Lewa Slade'a - nieustępliwego obrońcy porządku w zrujnowanym Los Angeles.
Co pozostało za kulisami
- W latach 70. XX wieku kina poprosiły o zainstalowanie nowego systemu dźwiękowego Sensurround w ramach zabiegu marketingowego dla pokazu filmów katastroficznych. System ten wysyłał fale dźwiękowe o niskiej częstotliwości do siedzeń w kinach, dzięki czemu widzowie mieli wrażenie, że znajdują się w samym sercu wydarzeń przedstawionych w filmie. Podczas pokazu tego konkretnego filmu system powodował takie wstrząsy, że publiczność odczuwała, jakby rzeczywiście rozpoczęło się trzęsienie ziemi. Niestety, instalacja systemu wymagała demontażu kilku rzędów siedzeń, a sam system okazał się bardzo kosztowny. Zastosowano go przy pokazie jeszcze kilku filmów w latach 70., ale później budynki kin zaczęły ulegać uszkodzeniom strukturalnym, widzowie źle się czuli podczas włączania systemu i zaczęły napływać skargi na nie do zniesienia huk z kin, co doprowadziło do zaprzestania stosowania Sensurround.
- Efekt kołysania „Czarnej Wieży” (wysokiego budynku biurowego na planie filmowym) uzyskano poprzez nagranie odbicia w poruszającym się lustrze, które przesuwało się w przód i w tył. Scenę tę nakręcono jeszcze przed rozpoczęciem okresu zdjęciowego i postanowiono pozostawić w filmie jako kpina z wytwórni filmowej „Universal” (w budynku znajdowały się wówczas biura kierownictwa tej wytwórni).
- W ślad za sukcesem filmu „Lotnisko” (1970) w reżyserii George’a Seaton’a (1911-1979) i Henry’ego Hathaway’a (1898-1985), opartego na bestsellerze (1968) Arthura Hailey’a (1920-2004), kierownictwo studia Universal Pictures bardzo chciało spróbować szczęścia z kolejnym filmem katastroficznym, którego realizację powierzono Jenningsowi Langowi. Inspiracją dla filmu było trzęsienie ziemi o magnitudzie 6.6, które miało miejsce 9 lutego 1971 roku w dolinie San Fernando.
- W filmie zaangażowano 141 kaskaderów, co w momencie kręcenia było rekordem.
- Producenci filmu specjalnie udali się do Europy w nadziei na zainteresowanie Audrey Hepburn (1929-1993) rolą Remy Royce-Graff. W tamtym czasie Hepburn nie występowała w filmach od prawie 10 lat i odmówiła oferty, ponieważ nie spodobały jej się dialogi tej postaci, a także wymagania stawiane tej bohaterce. Gdy zdjęcia już się rozpoczęły, do tej roli wybrano Avę Gardner.
- Pełna kinowa wersja trwała 140 minut, wersja telewizyjna – 160 minut.
- Scena upadku postaci granej przez Richarda Roundtree z motocykla nie była w scenariuszu. Kaskader Bud Ekins (1930-2007) upadł przypadkowo, ale upadek postanowiono pozostawić w filmie.
- Producent Jennings Lang (1915-1996) zaproponował rolę epizodyczną swojemu przyjacielowi Walterowi Matthau (1920-2000). Ten zgodził się zagrać nawet bez honorarium, ale pod warunkiem, że w napisach będzie wymieniony jako „Walter Matuszczański”. Tego wymyślonego imienia używał później wielokrotnie. Początkowo zakładano, że będzie to rola „pijaka na samym końcu baru”, ale scenarzysta George Fox znacząco rozszerzył rolę i napisał dla tej postaci dialogi. Po zakończeniu zdjęć wykonawca tej roli został wpisany do napisów jako „Walter Matuszczański”, po czym zaczęły krążyć plotki, że „Matuszczański” to prawdziwe nazwisko Matthau.
- Pierwszą wersję scenariusza napisał Mario Puzo (1920-1999), ale kierownictwo studia Universal Pictures uznało ją za nieodpowiednią, ponieważ zawierała zbyt wiele postaci, a akcja rozgrywała się na zbyt dużym obszarze Los Angeles. Szacowany budżet filmu poszybował w górę, więc konieczne było przepisanie scenariusza. Puzo nie mógł się tym zająć, ponieważ studio Paramount Pictures właśnie dało zielone światło na realizację „Ojca chrzestnego 2” (Francis Ford Coppola, 1974), ale w filmie wykorzystano wiele postaci i wątków fabularnych wymyślonych przez Puzo, a obszar akcji filmu został „zredukowany” do rozmiarów Hollywood.
- Ava Gardner (1922-1990) zaskoczyła reżysera Marka Robsona (1913-1978), nalegając na to, by sama grała we wszystkich scenach kaskaderskich – w tym w scenie, w której jej bohaterka musi unikać spadających bloków betonowych i stalowych rur.
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
