Henry - Portret seryjnego mordercy

Henry: Portrait of a Serial Killer (1986)
Chronometraż: 1:23 (83 min)

brak ocen
6.7/10
788
6.6/10
5173
7/10
44000
Oceń film:
Data premiery
Budżet
$111 000
Opłaty
$609 939
Witryna internetowa
Reżyser
Aktorzy
Michael Rooker, Tracy Arnold, Tom Towles, Mary Demas, Anne Bartoletti, Elizabeth Kaden, Ted Kaden, Denise Sullivan, Anita Ores, Megan Ores
Wszyscy aktorzy i role (10)
Scenariusz
Richard Fire, John McNaughton
Producent
John McNaughton, Steven A. Jones, Lisa Dedmond, Malik B. Ali, Waleed B. Ali
Operator
Charlie Lieberman
Kompozytor
Steven A. Jones
Artysta
Casting
Jeffery Lyle Segal
Instalacja
Elena Maganini
Cały zespół (35)

Krótki opis

Henry lubi zabijać ludzi, za każdym razem robiąc to w inny sposób. Henry mieszka na wspólnym mieszkaniu z Otisem. Kiedy siostra Otisa przyjeżdża w odwiedziny, widzimy dwie strony Henry’ego: „człowieka z sąsiedztwa” i seryjnego mordercę.

Co pozostało za kulisami

  • Film oparty jest na zeznaniach seryjnego mordercy Henry’ego Lee Lucasa.
  • Michael Rooker (odtwórca roli głównej) wykorzystał wizerunek Henry’ego w teledysku «All Wrapped Up» zespołu American Head Charge.
  • Amerykańska Komisja Kinematograficzna przyznała temu filmowi ocenę „X” (nie dopuszcza się osób poniżej 17 roku życia). To ten film, obok kryminalnego dramatu Petera Greenawaya „Kucharz, złodziej, jego żona i jej kochanek” (1989) oraz melodramatu Pedro Almodóvara z tego samego roku „Zwiąż mnie”, doprowadził do wprowadzenia w systemie ocen kategorii „NC-17” (osoby w wieku 17 lat i młodsze nie są dopuszczane do filmu, co jednak nie oznacza, że film jest jednoznacznie nieprzyzwoity lub pornograficzny).
  • Przychodząc na przesłuchanie do roli Henry’ego, Michael Rooker przedstawił się jako technik i w uniformie technika próbował dostać się do roli. Otrzymał ją, ale nie rozstał się z uniformem aż do końca zdjęć. Miał tylko jedną kurtkę, więc konsekwentnie zdejmował ją przed „zabiciem” kogoś, aby nie ubrudzić jej krwią.
  • Podczas kręcenia filmu, nawet poza planem, aktor Michael Rooker pozostawał w roli. Nie rozmawiał z nikim ze współpracowników ani ekipy filmowej. Reżyser John McNaughton wyznaczył mu osobny garderobę spośród wszystkich aktorów. Kostiumografka Patricia Hart (zm. 10 kwietnia 2011) opowiadała, że każdego ranka dojeżdżali razem na plan, i nigdy nie była w stanie zrozumieć, kim on jest w danym momencie – aktorem czy postacią, ponieważ okresowo zaczynał wspominać o przeszłości i dzieciństwie, ale nie Rookera, a Henry’ego. Tak bardzo się wczuł w rolę, że kiedy żona aktora dowiedziała się, że jest w ciąży, nie powiedziała mu o tym do zakończenia zdjęć.
  • Scena w salonie, kiedy bohater Toma Taulza (1950-2015) filmuje postacie Michaela Rookera i Tracey Arnold, była improwizowana od początku do końca.
  • Cztery morderstwa pokazane na początku filmu kopiują morderstwa, których Henry Lee Lucas (1936-2001, amerykański przestępca, seryjny morderca, rabuś, kanibal i podpalacz) rzeczywiście dopuścił się – przynajmniej według jego własnych zeznań.
  • Prace nad filmem zostały ukończone w 1986 roku, ale na ekrany wszedł dopiero w 1989 roku. Jednym z powodów takiego opóźnienia było to, że producenci spodziewali się, że John McNaughton nakręci zwykły slasher. Nie wiedzieli, co zrobić z mroczniejszym i bardziej złożonym filmem (należy zauważyć, że w oryginalnym scenariuszu było znacznie więcej scen przemocy niż ostatecznie znalazło się w filmie), który nakręcił McNaughton i podejrzewali, że potencjał kasowy filmu będzie mniejszy, gdyby był skierowany tylko do nastolatków.
  • John McNaughton początkowo zamierzał nakręcić cały film kamerą z ręki. Zatrudnił Jeana de Segonzaca, który uchodził za jednego z najlepszych na świecie operatorów w pracy z kamerami z ręki. Niestety, na tydzień przed rozpoczęciem zdjęć de Segonzac musiał zrezygnować z projektu, a McNaughton został bez operatora. Ostatecznie zaprosił Charliego Liebermana i obaj postanowili zrezygnować z pomysłu kręcenia wszystkiego kamerą z ręki.
  • Podczas premierowego pokazu filmu na festiwalu w 1989 roku prawie połowa widzów opuściła salę kinową podczas seansu. Po zakończeniu filmu w sali panowała martwa cisza. Publiczność po prostu nie wiedziała, jak zareagować na to, co zobaczyła.
  • Film jest oparty na zeznaniach seryjnego mordercy Henry'ego Lee Lucasa.
  • Amerykańska Komisja Kinematograficzna przyznała temu filmowi kategorię X. To właśnie ten film, obok dramatu „Kucharz, złodziej, jego żona i jej kochanek” oraz melodramatu „Zwiąż mnie”, doprowadził do wprowadzenia kategorii NC-17 do systemu ocen.
  • Przychodząc na przesłuchanie do filmu, Michael Rooker przedstawił się jako technik i próbował dostać się na rolę w ubraniu technika. Otrzymał rolę, ale nie rozstawał się z tym strojem aż do końca zdjęć. Miał tylko jedną kurtkę, więc zawsze ją zdejmował przed „zabiciem” kogoś, żeby jej nie ubrudzić krwią.
  • Nawet poza planem zdjęciowym Michael Rooker pozostawał w roli. Nie rozmawiał z nikim ze współpracowników. Reżyser John McNaughton wyznaczył mu, jedynemu z aktorów, oddzielną garderobę. Kostiumografka Patricia Hart opowiadała, że każdego ranka dojeżdżali razem na plan zdjęciowy i nigdy nie mogła zrozumieć, kim on w danej chwili jest – aktorem czy postacią, ponieważ sporadycznie zaczynał wspominać przeszłość, ale nie swoją, lecz Henry'ego. Tak bardzo wczuł się w rolę, że kiedy żona aktora dowiedziała się, że jest w ciąży, nie powiedziała mu o tym do zakończenia zdjęć.
  • Scena w salonie, w której bohater Toma Taulza filmuje postacie Michaela Rookera i Tracey Arnold, była improwizacją.
  • Prace nad filmem zostały ukończone w 1986 roku, ale do kin trafił dopiero w 1990 roku. Jednym z powodów takiego opóźnienia było oczekiwanie producentów, że John McNaughton nakręci typowy slasher. Nie wiedzieli, co zrobić z bardziej ponurym i złożonym filmem i podejrzewali, że potencjał kasowy filmu jest niewielki.
  • John McNaughton początkowo zamierzał nakręcić cały film kamerą ręczną. Za operatora wybrał Jeana de Segonzaca, który uważany był za jednego z najlepszych w pracy z kamerą ręczną. Jednak na tydzień przed rozpoczęciem zdjęć de Segonzac musiał opuścić projekt.
  • Amerykańska Komisja Kinematograficzna przyznała temu filmowi kategorię X. To właśnie ten film, obok dramatu „Kucharz, złodziej, jego żona i jej kochanek” oraz melodramatu „Zwiąż mnie”, doprowadził do wprowadzenia kategorii NC-17 do systemu ocen.
  • Przychodząc na przesłuchanie filmowe, Michael Rooker przedstawił się jako technik i próbował dostać się do roli w ubraniu technika. Otrzymał rolę, ale nie rozstawał się z tym strojem aż do końca zdjęć. Miał tylko jedną kurtkę, więc zawsze ją zdejmował przed "zabiciem" kogoś, żeby jej nie ubrudzić krwią.
  • Nawet poza planem zdjęciowym Michael Rooker pozostawał w roli. Nie rozmawiał z nikim ze współpracowników. Reżyser John McNaughton wyznaczył mu, jedynemu z aktorów, oddzielną garderobę. Kostiumografka Patricia Hart opowiadała, że każdego ranka dojeżdżali razem na plan zdjęciowy i nigdy nie potrafiła zrozumieć, kim on w danej chwili jest – aktorem czy postacią, ponieważ okresowo zaczynał wspominać przeszłość, ale nie swoją, lecz Henry’ego. Tak bardzo wczuł się w rolę, że kiedy żona aktora dowiedziała się, że jest w ciąży, nie powiedziała mu o tym aż do zakończenia zdjęć.

Podobne filmy

Podobał Ci się film?

Aby zostawić komentarz, zaloguj się lub zarejestruj. Darmowa rejestracja!

© ACMODASI, 2010-2026

Wszelkie prawa zastrzeżone.
Materiały (znaki towarowe, filmy, obrazy i teksty) znajdujące się na tej stronie należą do ich odpowiednich właścicieli. Zabrania się wykorzystywania jakichkolwiek materiałów znajdujących się na tej stronie bez uprzedniego porozumienia z ich właścicielem.
Podczas kopiowania materiałów tekstowych i graficznych (filmy, obrazy, teksty, zrzuty ekranu stron) z tej witryny, do takiego materiału musi być dołączony aktywny link do witryny www.acmodasi.pl.
Administracja serwisu nie ponosi odpowiedzialności za jakiekolwiek informacje zamieszczone na tej stronie przez osoby trzecie.