Henry - Portret seryjnego mordercy
Krótki opis
Henry - Portret seryjnego mordercy opowiada historię włóczęgi imieniem Henry, który osiedla się w zniszczonym chicagowskim mieszkaniu wraz z Otisem, dawnym znajomym z więzienia. Otis utrzymuje się z drobnych przestępstw, podczas gdy z pozoru przeciętny Henry zabija ludzi niemal przypadkowo, zmieniając metody działania, aby uniknąć schwytania. Gdy do nich dołącza przyjeżdżająca z innego miasta siostra Otisa, Becky, między nią a Henrym rodzi się wzajemne przyciąganie, mimo że morderca wciąż prowadzi swoje mroczne życie. Film bazuje na zbrodniach przypisywanych Henry'emu Lee Lucasowi i jego towarzyszowi Ottisowi Toole'owi.
Reżyserem filmu jest John McNaughton, który współtworzył scenariusz z Richardem Firem i wyprodukował obraz wspólnie ze Stevenem A. Jonesem oraz Lisą Dedmond. Był to jego pełnometrażowy debiut, po którym w 1991 roku powstały Sex, Drugs, Rock & Roll oraz Dłużnik. W głównych rolach wystąpili Michael Rooker jako Henry, Tracy Arnold jako Becky i Tom Towles jako Otis; łącznie w napisach wymieniono 33 osoby z obsady.
Produkcja została zrealizowana niezależnie przy niewielkim budżecie, jednak od premiery w 1986 roku cieszy się niesłabnącą renomą. W serwisie IMDb film otrzymał ocenę 7/10 na podstawie około 44 000 głosów, natomiast w TMDB 6,7/10 z około 800 głosów. Ocena krytyków na poziomie 8/10 z 66 recenzji wskazuje, że profesjonaliści ocenili obraz wyżej niż ogół widzów na obu platformach, co świadczy o tym, że recenzenci konsekwentnie traktowali ten tytuł przychylniej niż szeroka publiczność.
Co pozostało za kulisami
- John McNaughton początkowo zamierzał nakręcić cały film kamerą z ręki. Zatrudnił Jeana de Segonzaca, który uchodził za jednego z najlepszych na świecie operatorów w pracy z kamerami z ręki. Niestety, na tydzień przed rozpoczęciem zdjęć de Segonzac musiał zrezygnować z projektu, a McNaughton został bez operatora. Ostatecznie zaprosił Charliego Liebermana i obaj postanowili zrezygnować z pomysłu kręcenia wszystkiego kamerą z ręki.
- Michael Rooker (odtwórca roli głównej) wykorzystał wizerunek Henry’ego w teledysku «All Wrapped Up» zespołu American Head Charge.
- Film jest oparty na zeznaniach seryjnego mordercy Henry'ego Lee Lucasa.
- Scena w salonie, w której bohater Toma Taulza filmuje postacie Michaela Rookera i Tracey Arnold, była improwizacją.
- Prace nad filmem zostały ukończone w 1986 roku, ale na ekrany wszedł dopiero w 1989 roku. Jednym z powodów takiego opóźnienia było to, że producenci spodziewali się, że John McNaughton nakręci zwykły slasher. Nie wiedzieli, co zrobić z mroczniejszym i bardziej złożonym filmem (należy zauważyć, że w oryginalnym scenariuszu było znacznie więcej scen przemocy niż ostatecznie znalazło się w filmie), który nakręcił McNaughton i podejrzewali, że potencjał kasowy filmu będzie mniejszy, gdyby był skierowany tylko do nastolatków.
- Amerykańska Komisja Kinematograficzna przyznała temu filmowi kategorię X. To właśnie ten film, obok dramatu „Kucharz, złodziej, jego żona i jej kochanek” oraz melodramatu „Zwiąż mnie”, doprowadził do wprowadzenia kategorii NC-17 do systemu ocen.
- Podczas kręcenia filmu, nawet poza planem, aktor Michael Rooker pozostawał w roli. Nie rozmawiał z nikim ze współpracowników ani ekipy filmowej. Reżyser John McNaughton wyznaczył mu osobny garderobę spośród wszystkich aktorów. Kostiumografka Patricia Hart (zm. 10 kwietnia 2011) opowiadała, że każdego ranka dojeżdżali razem na plan, i nigdy nie była w stanie zrozumieć, kim on jest w danym momencie – aktorem czy postacią, ponieważ okresowo zaczynał wspominać o przeszłości i dzieciństwie, ale nie Rookera, a Henry’ego. Tak bardzo się wczuł w rolę, że kiedy żona aktora dowiedziała się, że jest w ciąży, nie powiedziała mu o tym do zakończenia zdjęć.
- Nawet poza planem zdjęciowym Michael Rooker pozostawał w roli. Nie rozmawiał z nikim ze współpracowników. Reżyser John McNaughton wyznaczył mu, jedynemu z aktorów, oddzielną garderobę. Kostiumografka Patricia Hart opowiadała, że każdego ranka dojeżdżali razem na plan zdjęciowy i nigdy nie potrafiła zrozumieć, kim on w danej chwili jest – aktorem czy postacią, ponieważ okresowo zaczynał wspominać przeszłość, ale nie swoją, lecz Henry’ego. Tak bardzo wczuł się w rolę, że kiedy żona aktora dowiedziała się, że jest w ciąży, nie powiedziała mu o tym aż do zakończenia zdjęć.
- John McNaughton początkowo zamierzał nakręcić cały film kamerą ręczną. Za operatora wybrał Jeana de Segonzaca, który uważany był za jednego z najlepszych w pracy z kamerą ręczną. Jednak na tydzień przed rozpoczęciem zdjęć de Segonzac musiał opuścić projekt.
- Amerykańska Komisja Kinematograficzna przyznała temu filmowi ocenę „X” (nie dopuszcza się osób poniżej 17 roku życia). To ten film, obok kryminalnego dramatu Petera Greenawaya „Kucharz, złodziej, jego żona i jej kochanek” (1989) oraz melodramatu Pedro Almodóvara z tego samego roku „Zwiąż mnie”, doprowadził do wprowadzenia w systemie ocen kategorii „NC-17” (osoby w wieku 17 lat i młodsze nie są dopuszczane do filmu, co jednak nie oznacza, że film jest jednoznacznie nieprzyzwoity lub pornograficzny).
- Prace nad filmem zostały ukończone w 1986 roku, ale do kin trafił dopiero w 1990 roku. Jednym z powodów takiego opóźnienia było oczekiwanie producentów, że John McNaughton nakręci typowy slasher. Nie wiedzieli, co zrobić z bardziej ponurym i złożonym filmem i podejrzewali, że potencjał kasowy filmu jest niewielki.
- Film oparty jest na zeznaniach seryjnego mordercy Henry’ego Lee Lucasa.
- Cztery morderstwa pokazane na początku filmu kopiują morderstwa, których Henry Lee Lucas (1936-2001, amerykański przestępca, seryjny morderca, rabuś, kanibal i podpalacz) rzeczywiście dopuścił się – przynajmniej według jego własnych zeznań.
- Przychodząc na przesłuchanie filmowe, Michael Rooker przedstawił się jako technik i próbował dostać się do roli w ubraniu technika. Otrzymał rolę, ale nie rozstawał się z tym strojem aż do końca zdjęć. Miał tylko jedną kurtkę, więc zawsze ją zdejmował przed "zabiciem" kogoś, żeby jej nie ubrudzić krwią.
- Podczas premierowego pokazu filmu na festiwalu w 1989 roku prawie połowa widzów opuściła salę kinową podczas seansu. Po zakończeniu filmu w sali panowała martwa cisza. Publiczność po prostu nie wiedziała, jak zareagować na to, co zobaczyła.
- Scena w salonie, kiedy bohater Toma Taulza (1950-2015) filmuje postacie Michaela Rookera i Tracey Arnold, była improwizowana od początku do końca.
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
