Nagłe Zderzenie
Krótki opis
Harry Callahan to detektyw z wydziału zabójstw w San Francisco, znany z lekceważenia procedur oraz z licznych wrogów wśród przełożonych. Po dokonaniu zabójstwa w swoim charakterystycznym stylu zostaje zawieszony w obowiązkach, a następnie wysłany poza miasto, by zbadać sprawę morderstwa w nadmorskiej miejscowości San Paulo. Na miejscu poznaje samotną artystkę Jennifer Spencer i zaczyna podejrzewać, że seria zabójstw lokalnych mężczyzn jest powiązana z napaścią seksualną, której kobieta doświadczyła przed laty. Ofiary giną w sposób, który odzwierciedla traumę Jennifer, tymczasem lokalna policja nie wykazuje większego zainteresowania pomocą przyjezdnemu.
Reżyserskim i aktorskim przedsięwzięciem Clinta Eastwooda, jest to dziesiąty film w jego chronologicznej filmografii jako reżysera, poprzedzony przez Drogę do Nashville i wyprzedzający Niesamowitego Jeźdźca. Eastwood wystąpił w nim również jako producent w ramach Malpaso Productions we współpracy z Warner Bros. Pictures. W rolach głównych znaleźli się: Sondra Locke jako Jennifer Spencer, Pat Hingle jako Chief Jannings, Bradford Dillman jako Captain Briggs, Paul Drake jako Mick oraz Audrie Neenan jako Ray Parkins; w napisach końcowych wymieniono łącznie 52 osoby z obsady. Scenariusz napisali Dean Riesner i Joseph Stinson. Produkcja trwa 117 minut i reprezentuje gatunki takie jak akcja, kryminał, dramat oraz thriller.
Film zrealizowano z budżetem około 22 milionów USD, a w światowym box office zarobił około 150 milionów USD, co stanowi wysoki zwrot jak na skalę tej produkcji. W serwisie IMDb otrzymał ocenę 6,6/10 na podstawie 47 786 głosów, a w TMDB 6,5/10 z 1 041 głosami. Ocena krytyków wynosi 5,6/10 na podstawie 41 recenzji, co oznacza, że widzowie ocenili obraz nieco wyżej niż recenzenci.
Co pozostało za kulisami
- Słynne zdanie z filmu „No dalej, daj mi powód” (oryg. ang. „Go ahead, make my day”) zostało użyte przez prezydenta USA Ronalda Reagana w przemówieniu, w którym groził zawetowaniem projektu ustawy o podwyższeniu podatków.
- Pierwotnie scenariusz został napisany z myślą o Sondrze Locke i nie miał nic wspólnego z Brudnym Harrym. W tamtym czasie traciła ona status aktorki grającej wyłącznie główne role i rozpaczliwie próbowała zmienić tę sytuację. Żadne studio nie wyraziło chęci podjęcia się tego projektu ani jego sfinansowania, więc Joseph Stinson przerobił scenariusz Earla E. Smitha i Charlesa B. Pearce'a na scenariusz filmu o Brudnym Harrym. Locke zagrała w filmie Jennifer Spencer.
- Podczas zdjęć Sondra Locke skończyła 39 lat. Zorganizowała przyjęcie bezpośrednio na planie filmowym, mówiąc wszystkim zaproszonym, że ma zaledwie 33 lata.
- Po zakończeniu zdjęć Clint Eastwood i Sondra Locke nadali jednemu ze swoich papug imię psa z tego filmu.
- Wielu aktorów biorących udział w przesłuchaniach przed rozpoczęciem zdjęć nie zostało poinformowanych, że będzie to film o Brudnym Harrym. W scenariuszu, który otrzymali na castingach, imię Harry’ego Callahana zastąpiono nazwiskiem „Donnelly”.
- Podczas kręcenia sceny na molo, w której Brudny Harry zabija złoczyńcę strzałem, w pobliżu znajdował się nurek. Gdy broń dawała oporniki (co zdarzało się często), Clint Eastwood strasznie klął i wyrzucał pistolet do wody. Nurek go wyławiał, a broń była następnie suszona, naprawiana i przeładowywana do kolejnego dubla.
- Czwarty i ostatni występ Alberta Popwella w filmach z franczyzy „Brudny Harry”. W każdym z filmów grał inną postać: rabusia banków w „Brudnym Harrym” (Don Siegel, Clint Eastwood, 1971), sutenera w „Siła wyższa” (Ted Post, 1973), Mustafę w „Wsparcie” (James Fargo, 1976) oraz Horace’a Kinga w tym filmie.
- W scenie, w której postać grana przez Alberta Popwella wysiada z samochodu po przyjeździe do Harry’ego, który zamierza poćwiczyć strzelanie w lesie, w tylnej szybie auta wyraźnie odbija się jedna z kamer oraz syn Clinta Eastwooda, który przyjechał odwiedzić go na planie.
- Kiedy bohaterka Sondry Locke na wystawie podchodzi do kobiety w fioletowej sukience, w pleksi po prawej stronie widać odbicia dwóch członków ekipy filmowej, z których jednym jest reżyser Clint Eastwood.
- Film kończy się ujęciami karuzeli. Gdy zaczynają się napisy końcowe, kamera oddala się, ukazując, że roller coaster i karuzela znajdują się dość daleko od siebie. Innymi słowy, człowiek nie może spaść z roller coastera bezpośrednio na karuzelę.
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
