Siła Magnum
Krótki opis
Akcja filmu Siła Magnum rozpoczyna się od fali morderstw w San Francisco. Przestępcy, którym udało się uniknąć kary w sądzie, są namierzani i jeden po drugim eliminowani. Sposób działania sprawcy wskazuje na kogoś, kto doskonale zna procedury policyjne. W sprawę zostaje zaangażowany inspektor Harry Callahan, którego podejrzenia ostatecznie padają nie na zwykłych kryminalistów, lecz na grupę jego kolegów. Trop prowadzi do oddziału śmierci działającego wewnątrz policji, co zmusza Callahana do starcia z wrogiem, którego metody przypominają jego własne, a celem są ludzie, których ścigał przez całą swoją karierę.
Film jest kontynuacją Brudnego Harry’ego i drugą częścią serii skupionej wokół postaci Callahana granej przez Clinta Eastwooda. Reżyserem jest Ted Post, który pracował nad scenariuszem napisanym przez Johna Miliusa i Michaela Cimino. Eastwood wystąpił w produkcji również jako producent w ramach Malpaso Productions wraz z Warner Bros. W roli porucznika Briggsa pojawił się Hal Holbrook, a wśród policjantów wystąpili Mitchell Ryan, David Soul, Felton Perry i Robert Urich. Był to trzeci pełnometrażowy film Posta w roli reżysera, po Powieście go wysoko i W podziemiach Planety Małp, wydany w tym samym roku co The Baby.
Siła Magnum zarobiła na całym świecie około 40 milionów dolarów, co stanowiło solidny wynik jak na kryminał z tamtego okresu. W serwisie IMDb film posiada ocenę 7,2 na podstawie około 71 000 głosów, a w TMDB 7,1 przy około 1 256 głosach. Ocena krytyków na poziomie 7/10 z 29 recenzji jest zbieżna z odbiorem filmu przez widzów.
Co pozostało za kulisami
- Służbowym pistoletem Harry’ego Callahana jest rewolwer Smith & Wesson Model 29. Taki sam rewolwer używa Eugene Tackleberry w serii filmów „Akademia Policyjna”.
- Kiedy Clint Eastwood zwrócił się do Dona Siegela z propozycją nakręcenia filmu o Brudnym Harrym, przedstawił mu do wyboru cztery scenariusze, z których jeden napisał Terrence Malick. W tym scenariuszu zamiast psychopatycznego mordercy, który po prostu lubił zabijać, pojawił się człowiek zabijający przestępców, którzy uniknęli kary. Scenariusz nie spodobał się Siegelowi, ale spodobał się Eastwoodowi. Pomysły Malicka posłużyły za podstawę do tego filmu, drugiego z serii obrazów o Brudnym Harrym.
- Clint Eastwood odmówił objęcia funkcji reżysera, w związku z czym reżyserem został Ted Post. Z wywiadów z aktorem oraz z jego biografii wynika, że Clint Eastwood i Buddy Van Horn (reżyser znany z inscenizowania filmów Eastwooda) zajmowali się reżyserią tego filmu w znacznie większym stopniu niż Post. Sam Post reżyserował Eastwooda w przeszłości w kilku odcinkach serialu „Rawhide” (1959–1965) oraz w filmie „Hang 'Em High” (1968).
- Na początku filmu tekst z offu z najsłynniejszą kwestią Brudnego Harry'ego czyta sam Clint Eastwood. Aktor chciał również, aby podczas napisów końcowych na ekranie pojawiła się jego dłoń z rewolwerem, jednak uznano ją za zbyt małą i zbyt podobną do kobiecej. W związku z tym życzenie to nie zostało spełnione.
- Podobnie jak przy pracy nad filmem „Brudny Harry” (Don Siegel, Clint Eastwood, 1971), odtwórca głównej roli, Eastwood, wszystkie kaskaderskie ewolucje wykonywał samodzielnie. W niektórych scenach kaskaderskich jego twarz jest wyraźnie widoczna – w scenie na dachu kołyszącego się z boku na bok samochodu oraz w scenie na motocyklu.
- Podczas pracy nad filmem Clint Eastwood wielokrotnie spierał się z reżyserem Tedem Postem o to, kto właściwie kieruje całym procesem zdjęciowym. Poza wszystkim innym, Eastwood i Post kłócili się o sceny, które uważali za istotne. Na przykład Post wywołał skandal z powodu sceny z długim ujęciem Eastwooda, w której ten na motocyklu patrzy na policjantów-wilkołaki. Eastwood, jak zwykle, chciał, aby zdjęcia przebiegały sprawnie i stabilnie, i często odmawiał powtarzania tych samych dubli.
- Pod koniec filmu bohater Clinta Eastwooda dzieli się swoimi podejrzeniami z partnerem granym przez Feltona Perry'ego. W tej scenie znajduje się nawiązanie do realnej sytuacji w Brazylii sprzed kilku lat, kiedy to od połowy lat 60. do końca dekady na służbie dyktatury wojskowej działał Esquadrão da Morte, czyli eskadrony śmierci. Scenariusz filmu o Brudnym Harrym zaproponował Clintowi Eastwoodowi John Milius. Dotyczył on policjantów, którzy zabijają tych, których nie mogą dopaść legalnymi sposobami. Pomysł spodobał się Eastwoodowi, zwłaszcza że chciał on rozstrzygnąć pewną sprzeczność związaną z działaniami swojego bohatera w oryginalnym filmie „Brudny Harry” (Don Siegel, Clint Eastwood, 1971). Eastwood chciał pokazać, że jego bohater w żadnym razie nie jest wigilantem (wigilantem nazywa się osobę, która z pominięciem procedur prawnych zajmuje się ściganiem osób oskarżonych o prawdziwe lub zmyślone przestępstwa, które uniknęły zasłużonej kary).
- Według scenarzysty Johna Miliusa, scenę łóżkową z Azjatką (w tę rolę wcieliła się Adele Yoshioka) włączono do scenariusza z powodu tego, że Clint Eastwood otrzymywał wiele listów od wielbicielek pochodzenia azjatyckiego, które zawierały jednoznaczne propozycje.
- Postać grana przez Mitchella Ryana zostaje w filmie zabita. W dniu zdjęć sceny jego śmierci Ryan poczuł się źle i wezwał lekarza. Później przedstawił reżyserowi zaświadczenie lekarskie, w którym napisano, że jest „zbyt chory, aby umierać”.
- Bohaterowie Clinta Eastwooda i Hale'a Holbrooka z ładunkiem wybuchowym w samochodzie trzykrotnie przejeżdżają obok znaku z liczbą 76, a cała sekwencja trwa około 30 sekund.
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
