Koszmar z Ulicy Wiązów 4: Władca Snów
Przerażenie przekraczające najśmielsze wyobrażenia.
Produkcja
Genre
Budżet
$6 500 000
Opłaty
$49 369 899
Reżyser
Aktorzy
Robert Englund, Rodney Eastman, Danny Hassel, Andras Jones, Tuesday Knight, Ken Sagoes, Liśa Viloks, Brooke Bundy, Mikołaj Melë, Toy Newkirk
Wszyscy aktorzy i role (10)
Wszyscy aktorzy i role (10)
Scenariusz
Producent
Robert Shaye, Rachel Talalay, Sara Risher, Stephen Diener
Operator
Steven Fierberg
Kompozytor
Craig Safan
Artysta
Mick Strawn, C.J. Strawn, Rebecca Carriaga
Casting
Annette Benson
Instalacja
Michael N. Knue, Chuck Weiss, Jack Tucker
Cały zespół (96)
Cały zespół (96)
Krótki opis
Kristen (Tuesday Knight) i dwoje jej przyjaciół po opuszczeniu szpitala psychiatrycznego starają się wrócić do normalnego życia nastolatków. Chcą zapomnieć o traumatycznych przeżyciach związanych z psychopatycznym zabójcą ze snów. Jednak Freddy Krueger (Robert Englund) nie daje za wygraną. Pewnej nocy dziewczyna znowu ma koszmar z monstrum w kapeluszu w roli głównej. Co gorsza, Freddy’emu udaje się wykorzystać specyficzną umiejętność Kristen. Potrafi ona wciągać do swojego snu inne osoby. Tym sprytnym sposobem Freddy rozpoczyna kolejne masowe polowanie... [opis dystrybutora dvd]
Co pozostało za kulisami
- Kiedy Alice wchodzi do kina, można zauważyć plakaty filmów „Szaleństwo na punkcie marihuany 2: Prawdziwa historia” (1985), „Hairspray” (1988) i „Więzienie” (1987).
- Nazwa bistra, w którym pracuje Alice, to „Crave Inn”, co jest nawiązaniem do twórcy Freddy’ego Kruegera, Wesa Cravena.
- Renny Harlin można dostrzec wśród studentów na zajęciach.
- Tuesday Knight nie tylko zagrała jedną z ról w filmie, ale także wykonała piosenkę tytułową.
- Alice i inni uczniowie słuchają wykładu o filozofii snów. Robert Shaye, producent filmów o Freddym Kruegerze, wcielił się w rolę wykładowcy.
- Kiedy Dan i Alice są w szpitalu, można usłyszeć przez nagłośnienie ogłoszenie, że doktor Shaye ma się zgłosić do określonej sali. To nawiązanie do producenta Roberta Shaye'a.
- Początkowo Wes Craven i Bruce Wagner wymyślili fabułę, która kręciła się wokół podróży w czasie przez sny. Jednak producenci Robert Shaye i Sarah Richardson uznali taki rozwój fabuły za błędny i sprzeczny z koncepcją stworzoną w pierwszym filmie.
- Ellie Cornell ubiegała się o rolę Alice.
- Początkowo reżyserię zaproponowano Tiborowi Takácsu, ale on nie chciał wchodzić w projekt na dwa tygodnie przed rozpoczęciem zdjęć.
- Na cmentarzu, za grobami Kristen Parker i Rolanda Kincaida, można zauważyć dwa nagrobki, na których wygrawerowano imiona Donalda i Nancy Thompsonów, postaci z filmów „Koszmar z ulicy Wiązów” (1984) i „Koszmar z ulicy Wiązów 3: Wojownicy snów” (1987).
- Wes Craven odrzucił propozycję przedstawicieli wytwórni New Line Cinema dotyczącą przeróbki napisanego przez nich scenariusza i nakręcenia na jego podstawie filmu.
- Renny Harlin został reżyserem filmu wyłącznie dzięki upartości. Film Chucka Russella „Koszmar na ulicy Wiązów 3: Wojownicy snów” (1987) odniósł ogromny sukces w kinach, a studio z entuzjazmem przyjęło pomysł sequela, którego premierę zaplanowano na sierpień 1988 roku. Harlin, jako wielki fan serii, wielokrotnie wyrażał chęć reżyserii przyszłej części. Codziennie przychodził do biura studia New Line Cinema i nalegał na osobiste spotkanie z producentem Robertem Shayem. Studio z wielu powodów nie zawarło kontraktów z innymi potencjalnymi reżyserami, z którymi prowadzono rozmowy dotyczące kręcenia filmu „Koszmar na ulicy Wiązów 4: Pan snów”, a Shay w końcu zgodził się spotkać z Harlinem, ponieważ ten nieustannie był pod ręką. Kierownictwo studia było jednak sceptyczne wobec „młodego wyrostka”, zwłaszcza że za nim były tylko doświadczenia reżyserskie w dwóch filmach, które przeszły niezauważone. Sam Shay później przyznał, że również wahał się co do planów powierzenia reżyserii amerykańskiego horroru Finowi z wysoce wątpliwymi pomysłami na przyszły projekt. Upór Harlina ostatecznie zwyciężył, a do tego momentu miał poważne problemy finansowe. Shay żartował, że Harlin został zatrudniony jako reżyser, żeby mógł kupić sobie nowe ubrania. Był jednak jeszcze jeden powód – do zaplanowanej daty premiery filmu w kinach pozostał mniej niż rok, a Shay po prostu nie mógł sobie pozwolić na odkładanie rozpoczęcia zdjęć, a Harlin wydawał mu się osobą, która poradzi sobie z wyścigiem z czasem i zmieści się w napiętym harmonogramie zdjęciowym.
- Briana Helgelanda zatrudniono jako scenarzystę po rekomendacji Roberta Englunda, ponieważ Helgeland pracował nad scenariuszem jego reżyserskiego debiutu „Telefon diabła” (1988). Data premiery filmu została już ustalona, ale przyszły projekt wciąż nie miał scenarzysty ani reżysera, dlatego Helgeland został zatrudniony pod warunkiem dostarczenia scenariusza w ciągu siedmiu dni. Robert Shaye z New Line Cinema powiedział mu, że na napisanie scenariusza ma tylko siedem dni – ani dnia więcej. Helgeland poleciał na święta do domu w stanie Massachusetts i napisał scenariusz w kuchni, po czym wysłał go kurierem do Los Angeles. Zdołał się zmieścić w terminie.
- Lizę Wilcox zatrudniono do roli Alice, kiedy była w podróży poślubnej, więc musiała przerwać miesiąc miodowy i pilnie wracać na zdjęcia do Los Angeles. Ponadto blondynce Wilcox musiała pofarbować włosy na czerwono, aby nie przypominała zbyt bardzo Tuesday Night, która grała Kristen.
- Zaledwie po podpisaniu kontraktu z Rennym Harlinem wybuchł strajk Gildii Scenarzystów w 1988 roku. Do końca okresu zdjęciowego pozostało mniej niż 7 miesięcy, a specjaliści od efektów specjalnych już rozpoczęli pracę nad projektem (jeszcze zanim projekt miał reżysera). Harlin miał zaledwie 7 tygodni na okres przedprodukcji, a scenariusz uważał za niedopracowany. Z powodu strajku sam musiał go przepisywać i samodzielnie pracować nad storyboardem w oparciu o niepełny opis scen przyszłego filmu (które nie były jeszcze w pełni dopracowane) oraz własną wyobraźnię. Ostateczna wersja scenariusza powstała we współpracy z Rachel Talalay i Michaelem De Luką, a niektóre wątki fabularne i dialogi dopisywano już w trakcie kręcenia.
- Kiedy Alice wchodzi do kina, można zauważyć plakaty filmów „Upiorna sprawa” (1985), „Hairspray” (1988) i „Cela” (1987).
- Nazwa bistra, w którym pracuje Alice, to „Crave Inn”, co jest nawiązaniem do twórcy Freddiego Kruegera, Wesa Cravena.
- Kiedy Dan i Alice są w szpitalu, można usłyszeć przez głośnik komunikat, że doktor Shay ma się zgłosić do określonej sali. To nawiązanie do producenta Roberta Shaya.
- Na cmentarzu, za grobami Kristen Parker i Rolanda Kinkead'a, można zauważyć dwa nagrobki z wygrawerowanymi imionami Donalda i Nancy Thompsonów, postaci z filmów „Koszmar z ulicy Wiązów” (1984) i „Koszmar z ulicy Wiązów 3: Wojownicy snów” (1987).
Podobne filmy
7.7/10
7.5/10
7.3/10
7.2/10
7.2/10
7.2/10
7.2/10
7.2/10
7.2/10
7.2/10
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
