Stiw Kokran (Steve Cochran)

Zapamiętano go przede wszystkim z roli Big Eda Somersa, żądnego władzy gangstera i wspólnika bohatera granego przez Jamesa Cagney'a w filmie „Biały żar” (1949). Urodzony jako Robert Alexander Cochran w Eureka w Kalifornii, był synem kalifornijskiego drwala, który w latach 20. XX wieku przeniósł rodzinę do Wyoming, gdzie Cochran dorastał. Po ukończeniu Uniwersytetu Wyoming w 1939 roku, Cochran zaczął regularnie pracować jako kowboj w Wyoming, jednocześnie rozwijając swoje umiejętności aktorskie w teatrach letnich i regionalnych, by z czasem trafić na Broadway. W 1945 roku podpisał kontrakt z MGM i przez kolejne kilka lat grał głównie role drugoplanowe jako gangster lub bokser. Zadebiutował filmowo w „Boston Blackie Booked on Suspicion” (1945), a wkrótce potem wystąpił w „Wonder Man” (1945). Po rozwiązaniu kontraktu w 1948 roku powrócił na Broadway, gdzie współpracował z Mae West; rok później podpisał umowę z Warner Brothers, gdzie otrzymał główne role w takich filmach jak „Potępieni nie płaczą” (1950), „Highway 301” (1950) i „Tomorrow is Another Day” (1951). Studio Warner Brothers często obsadzało go w rolach czarnych charakterów w swoich westernach, m.in. w „Dallas” (1950) i „Powrót do Bożej krainy” (1953). Po wygaśnięciu kontraktu w 1953 roku założył własną firmę filmową, Robert Alexander Productions, jednocześnie pracując jako freelancer dla innych studiów i przyjmując role gościnne w serialach telewizyjnych. Wystąpił w takich produkcjach jak „Death Valley Days”, „Burke's Law”, „Niezłapani”, „Naked City”, „Strefa zmierzchu”, „Route 66” oraz „The Virginian”. Cochran, znany z bycia kobieciarzem, trzykrotnie brał ślub i trzykrotnie rozwodził się; często pojawiał się w hollywoodzkich tabloidach w związku z rzekomymi romansami z takimi aktorkami jak Mae West, Jayne Mansfield, Joan Crawford, Merle Oberon, Ida Lupino i Mamie Van Doren. Cochran zmarł w tajemniczych okolicznościach. W maju 1965 roku reaktywował swoją firmę produkcyjną i wraz z trzema kobietami zatrudnionymi jako asystentki wypłynął swoim 40-stopowym jachtem w stronę Ameryki Środkowej i Południowej, aby szukać lokalizacji do zdjęć. 25 czerwca 1965 roku jacht wpłynął do portu Champerico w Gwatemali; na pokładzie znajdowały się trzy żywe, lecz bardzo roztrzęsione kobiety oraz ciało Steve'a Cochrana, który zmarł dziesięć dni wcześniej. Kobiety nie potrafiły sterować łodzią i po jego śmierci były zależne od prądów morskich, które zniosły je do brzegu. Pojawiło się wiele plotek o morderstwie i otruciu, a aktorka i była kochanka artysty, Merle Oberon, wykorzystała swoje wpływy, aby naciskać na dalsze śledztwo policji, jednak nigdy nie znaleziono dowodów na udział osób trzecich. Oficjalną przyczyną śmierci podano ostry obrzęk zakaźny (infekcję płuc).