Walter Bernstein (Walter Bernstein)

W lutym 1941 roku Bernstein został powołany do armii USA. Osiągnąwszy ostatecznie stopień sierżanta, większość II wojny światowej spędził jako korespondent w redakcji armijnej gazety „Yank”, przesyłając depesze z Iranu, Palestyny, Egiptu, Afryki Północnej, Sycylii i Jugosławii. O swoich doświadczeniach z Palestyny napisał w artykule zatytułowanym „War and Palestine”.

Bernstein napisał szereg artykułów i opowiadań opartych na swoich przeżyciach w armii, z których wiele pierwotnie ukazało się w „The New Yorker”. Zostały one zebrane w jego pierwszej książce pt. „Keep Your Head Down”, opublikowanej w 1945 roku.

Bernstein trafił do Hollywood po raz pierwszy w 1947 roku, podpisując dziesięciotygodniowy kontrakt z pisarzem, producentem i reżyserem Robertem Rossenem w Columbia Pictures. Po tym epizodzie przez pewien czas pracował dla producenta Harolda Hechta, co zaowocowało jego pierwszym wpisem w napisach końcowych – wspólnie z Benem Maddowem zaadaptował powieść Geralda Butlera „Kiss the Blood Off My Hands” na potrzeby filmu wytwórni Universal z 1948 roku. Następnie powrócił do Nowego Jorku, gdzie kontynuował pisanie dla „The New Yorker” i innych magazynów, a z czasem znalazł zatrudnienie jako scenarzysta w początkowych latach telewizji na żywo. W 1950 roku, ze względu na liczne lewicowe sympatie polityczne i powiązaną z nimi działalność, jego nazwisko pojawiło się w notorycznej publikacji „Red Channels”, w wyniku czego trafił na czarną listę. Przez całe lata 50. udawało mu się jednak nadal pisać dla telewizji, zarówno pod pseudonimami, jak i za pośrednictwem tzw. „frontów” (osób nieujętych na czarnej liście, które zgadzały się, by ich nazwiska widniały przy jego pracach). W ten sposób przyczynił się do powstania kilku znanych programów telewizyjnych tamtej epoki, w tym „Danger”, dokumentalno-fabularnego serialu CBS News „You Are There” oraz kryminalnego serialu „Colonel March of Scotland Yard”. (W niektórych źródłach błędnie podano, że wpisanie Bernsteina na czarną listę było wynikiem „nieprzyjaznych” zeznań złożonych przed HUAC w 1951 roku, lecz w rzeczywistości Komitet wezwał go dopiero pod koniec lat 50. i nigdy nie złożył on zeznań).

Kariera scenariuszowa Bernsteina zaczęła odradzać się po okresie czarnej listy, gdy reżyser Sidney Lumet zatrudnił go do napisania scenariusza do filmu z Sophią Loren „That Kind of Woman” z 1959 roku. Od tego czasu Bernstein mógł otwarcie pracować przy takich filmach jak „Paris Blues” (1961) i „Fail-Safe” (1964). Bez oficjalnego uznania w napisach współtworzył również scenariusze do „Siedmiu wspaniałych” (1960) i „Pociągu” (1964), a także był jednym z kilku scenarzystów pracujących nad nieszczęsnym filmem „Something's Got to Give”, który pozostał niedokończony w chwili śmierci jego gwiazdy, Marilyn Monroe, w 1962 roku.