Phil Proctor (Phil Proctor) - , Technik efektów specjalnych, Sztuka teatralna, Adaptacja znany z pracy przy tego typu projektach: «Finding Nemo» (2003), «Gdzie jest Nemo» (2003), «Ice Age» (2002), «Epoka lodowcowa» (2002), «Monsters, Inc.» (2001),
Philip Proctor (ur. 28 lipca 1940 r.) jest amerykańskim aktorem, aktorem dubbingowym i członkiem grupy Firesign Theatre. Pracował jako lektor i aktor głosowy w grach wideo, filmach oraz serialach telewizyjnych.
Z całej czwórki członków Firesign Theatre to Proctor zdobył największą popularność w głównym nurcie jako aktor. Dzięki głosowi sopranowemu często występował w teatrze muzycznym, grając liczne role dziewcząt w operetkach Gilberta i Sullivana. Na początku swojej dorosłej kariery występował w teatrach muzycznych na Broadwayu, na Zachodnim Wybrzeżu oraz w produkcjach objazdowych. W tym okresie Proctor współpracował z wieloma słynnymi osobistościami, w tym z kompozytorem Richardem Rodgerssem, i nawiązał ważne znajomości, zaprzyjaźniając się z takimi postaciami jak Henry Jaglom, Brandon de Wilde, Peter Fonda i Karen Black.
Proctor pojawiał się również sporadycznie w telewizji w epizodycznych rolach, m.in. w serialach „Daniel Boone”, „All in the Family” i „Night Court”, a także w teatrach Off-Broadway, m.in. w musicalu „The Amorous Flea” z 1964 roku. Użyczył głosu postaci Meltdown w „Planecie Skarbu” oraz „Pijanemu Małpie” w remake’u serii „Doktor Dolittle”. Przez lata przygotowywał również niepodpisane dubbingi ADR do licznych filmów. W ostatnim czasie dubbingował postacie w kilku kreskówkach i grach wideo, w tym Howarda Deville’a w serialach „Rugrats” i „All Grown Up!” na kanale Nickelodeon, głosów tła w pełnometrażowych filmach Disneya oraz w „Power Rangers Time Force”. W grze na GameCube „Eternal Darkness: Sanity's Requiem” stworzył dwie role. Jest głosem Profesora oraz Białej Małpy w serii „Ape Escape”. Niedawno jego głos można było usłyszeć w grze „Dead Rising” jako Russella Barnaby’ego, w serii „Assassin's Creed” jako dr. Warrena Vidica oraz w „Adventures in Odyssey” jako Leonarda Meltsnera i detektywa Dona Polehausa. W 2007 roku, podczas Międzynarodowego Festiwalu Pisarzy Kryminałów, wystąpił w słuchowisku na podstawie nagrodzonego Angie Award scenariusza „Albatross” (autorstwa Lance’a Ruckera i Timothy’ego Perrina), gdzie wcielił się w siedem postaci wymagających czterech różnych akcentów: agenta KGB Stefana Linnika, aparatczyka komunistycznej partii NRD Kurta Muellera, właściciela berlińskiej gospody, spikera radiowego sił zbrojnych, wiceprzewodniczącego mniejszości w Senacie, strażnika Secret Service oraz Gerharda Derstmana, attaché kulturalnego NRD i członka Stasi. Użyczył również głosu w grze „Battlezone”. Był lektorem w programie „Big Brother” od trzeciego do szóstego sezonu. Proctor wystąpił także w serii „Marvel: Ultimate Alliance” jako Edwin Jarvis i Baron Mordo w pierwszej części oraz Tinkerer w kontynuacji „Marvel: Ultimate Alliance 2”. Obecnie należy do stałej obsady głosów w najnowszych i aktualnie powstających animacjach Disneya.
Wersje sceniczne nagrań „Don't Crush That Dwarf, Hand Me the Pliers”, „The Further Adventures of Nick Danger, Third Eye”, „Waiting for the Electrician, or Someone Like Him” oraz „Temporarily Humboldt County” są wydawane przez Broadway Play Publishing Inc.
W 2017 roku Proctor opublikował autobiografię pt. „Where's My Fortune Cookie?”, współautorstwa Brada Schreibera.
W ostatnich latach Proctor występuje w programie radiowym „American Parlor Songbook” w skeczach zatytułowanych „Boomers On a Bench”.
Źródło: Artykuł „Philip Proctor” z angielskiej Wikipedii, na licencji CC-BY-SA 3.0.