Robert Webber (Robert Webber)

Przez swoją 40-letnią karierę jako jeden z weteranów hollywoodzkich aktorów charakterystycznych, Robert Webber zawsze zaznaczał swoją obecność, przyjmując najróżniejsze role i unikając zaszufladkowania w jednym typie postaci. Czasami udawało mu się nawet wystąpić w roli głównej (patrz: „Hysteria” z 1965 r.). Webber zaczynał od małych spektakli scenicznych i kilku sztuk na Broadwayu, a przed otrzymaniem roli Ławnika nr 12 w „12 rozgniewanych ludzi” (1957) odbył służbę w armii. Znany był również z licznych filmów wojennych – grał generała Lee Marvina w „Brudnej dwunastce” (1967) oraz rzeczywistego admirała Franka J. Fletchera w „Midway” (1976). Do innych najbardziej znanych filmów Webbera należą „Wielka biała nadzieja” (1970), „Zemsta Różowej Pantery” (1978), „10” (1979) (gdzie zagrał partnera-tekściarza kompozytora Dudley’a Moore’a), „Kapral Benjamin” (1980), „Dzikie gęsi II” (1985) oraz „Orzechy” (1987), w którym wystąpił u boku Richarda Dreyfussa i Barbry Streisand w roli prokuratora Francisa McMilliana. W 1989 roku zmarł w Malibu w Kalifornii na stwardnienie zanikowe boczne (chorobę Lou Gehriga), krótko po ukończeniu produkcji telewizyjnej „Something Is Out There” (1988). Przypominał z wyglądu aktora charakterystycznego Kevina McCarthy'ego.