Christian Marquand (Christian Marquand)

Christian Marquand (15 marca 1927 – 22 listopada 2000) był francuskim aktorem, scenarzystą i reżyserem filmowym. Urodził się w Marsylii z ojca Hiszpana i matki Arabki; jego siostrą była reżyserka Nadine Trintignant. W latach 50. często obsadzano go w rolach amantów w filmach francuskich.

Pierwszy występ filmowy Marquanda miał miejsce w 1946 roku, kiedy zagrał lakaja w „Pięknej i Bestii” (La Belle et la Bête) Jeana Cocteau. Po kilku mniejszych rolach wystąpił w ważniejszej roli jednego z kochanków Lukrecji w filmie „Lukrecja Borgia” (1953) w reżyserii Christian-Jaque’a, a następnie jako austriacki żołnierz w „Senso” (1954) Luchino Viscontiego.

W 1956 roku wystąpił pod kierunkiem Rogera Vadima w filmie „I Bóg stworzył kobietę” (Et Dieu... créa la femme) u boku Brigitte Bardot. Sukces tego obrazu przyniósł mu główne role w filmach „Brak słońca w Wenecji” (1957), „Pokusa” (1959) oraz „Wielki spektakl” (1960), gdzie grał u boku takich aktorek jak Maria Schell, Jean Seberg i Annie Girardot.

W 1962 roku Marquand wcielił się w postać Philippe'a Kieffera, dowódcy francuskiego komandosa morskiego, w filmie o II wojnie światowej „Najdłuższy dzień” w reżyserii Darryl F. Zanucka. Przyniosło mu to kolejne role w produkcjach międzynarodowych, takich jak „Oto blady koń” (1964), „Lord Jim” (1965) i „Lot Feniksa” (1965).

Przez lata 70. występował w filmach pełnometrażowych i telewizyjnych, a w ponownie zmontowanym eposie o wojnie w Wietnamie „Apokalipsa teraz Redux” (1979/2001) Francisa Forda Coppoli zagrał francuskiego właściciela plantacji. Jego ostatnim występem była rola w francuskim miniserialu telewizyjnym z 1987 roku. Wyreżyserował dwa filmy: „Les Grands Chemins” (1963) oraz farsę erotyczną z gwiazdorską obsadą „Candy” (1968).

W latach 1963–1966 Marquand był żonaty z francuską aktorką Tiną Aumont; pobrali się, gdy ona miała 17 lat, a on 36. W latach 70. żył z francuską aktorką Dominique Sanda, młodszą od niego o 21 lat, z którą miał syna, Yanna. Był bliskim przyjacielem Marlona Brando, który na jego cześć nazwał syna Christianem – podobnie jak zrobił to francuski reżyser Roger Vadim.

Marquand zmarł w wieku 73 lat w pobliżu Paryża z powodu choroby Alzheimera.