Heinz Roemheld (Heinz Roemheld) - Kompozytor muzyki oryginalnej, Dyrygent, Supervisor muzyczny, Muzyka, Muzyka dodatkowa, Kierownik muzyczny znany z pracy przy tego typu projektach: «Dracula» (1931), «Książę Dracula» (1931), «Yankee Doodle Dandy» (1942), «Yankee Doodle Dandy» (1942), «The Lady from Shanghai» (1947),
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Heinz Roemheld (Milwaukee, 1 maja 1901 – Huntington Beach, Kalifornia, 11 lutego 1985) był amerykańskim kompozytorem.
Urodzony jako Heinz Eric Roemheld w Milwaukee w stanie Wisconsin, był jednym z czworga dzieci niemieckiego imigranta Heinricha Roemhelda i jego żony Fanny Rauterberg Roemheld. Heinrich był farmaceutą, jednak wszyscy członkowie rodziny mieli muzyczne uzdolnienia. Brat Heinza, Edgar (1898–1964), został dyrygentem, natomiast siostra Irmgard (1904–1995) stała się znaną nauczycielką muzyki i spikerem radiowym w Milwaukee.
Roemheld był cudownym dzieckiem, które zaczęło grać na pianinie w wieku 4 lat. W wieku 19 lat ukończył Milwaukee College of Music i występował w teatrach, aby zarobić na studia pianistyczne w Europie. W 1920 roku udał się do Berlina, gdzie uczył się pod kierunkiem Hugo Kauna, Ferruccio Busoniego i Egona Petriego. Podczas pobytu w tym mieście wystąpił w koncercie z Filharmonią Berlińską.
Po powrocie do Ameryki Roemheld zaangażował się w tworzenie muzyki do filmów niemych, zarówno jako pianista, jak i dyrygent. W 1925 roku został ponownie wysłany do Berlina jako kierownik tamtejszych kin Universal Pictures, lecz w 1929 roku musiał opuścić miasto z powodu wzrostu potęgi nazizmu.
Po powrocie do Ameryki Roemheld przeprowadził się do Los Angeles, gdzie stał się uznanym kompozytorem filmowym. Napisał muzykę do niektórych scen w filmie „Przeminęło z wiatrem”, w tym do sceny płonącej Atlanty, choć nie został wymieniony w napisach. W 1942 roku otrzymał Oscara za najlepszą oryginalną muzykę do filmu „Yankee Doodle Dandy”. Wśród ponad 400 innych filmów, do których komponował muzykę, znalazły się m.in. „Gentleman Jim”, „Dama z Szanghaju”, „Niewidzialny człowiek” oraz „Shine On, Harvest Moon”.
Po II wojnie światowej Roemheld ponownie wrócił do Niemiec, gdzie objął stanowisko szefa sekcji filmu, teatru i muzyki w Centralnym Wydziale Informacyjnym Amerykańskich Sił Zbrojnych w Europie. Pisał muzykę dla kilku dużych studiów filmowych do końca lat 50., a po krótkiej pracy w telewizji przeszedł na emeryturę w 1964 roku, aby skupić się na kompozycji klasycznej. Jest najbardziej znany z utworu „Ruby” z filmu „Ruby Gentry” (1952), który stał się standardem muzycznym.
Ożenił się z byłą Miss Milwaukee, Emeline Defnet (1901–1980), z którą później się rozwiódł. Mieli dwie córki: Mary Lou Roemheld, która przez lata była żoną prowadzącego teleturnieje Jacka Narza, oraz Ann, która wyszła za mąż za prowadzącego teleturnieje Billa Cullena.
Roemheld zmarł 11 lutego 1985 roku w domu opieki w Huntington Beach po zapadnięciu na zapalenie płuc trzy tygodnie wcześniej.