Jean-Louis Barrault (Jean-Louis Barrault) - znany z pracy przy tego typu projektach: «Children of Paradise» (1945), «Komedianci» (1945), «The Longest Day» (1962), «Najdłuższy Dzień» (1962), «Royal Affairs in Versailles» (1953),
Jean-Louis Barrault (8 września 1910, Le Vésinet, Yvelines – 22 stycznia 1994) był francuskim aktorem, reżyserem i mima; wykształcenie to okazało się niezwykle pomocne, gdy wcielił się w postać XIX-wiecznego mima Jean-Gasparda Deburau (Baptiste Debureau) w filmie Marcela Carné z 1945 roku pt. „Dzieci raju” (Les Enfants du Paradis).
Jean-Louis Barrault studiował u Charlesa Dullina, w którego trupie występował od 1933 do 1935 roku. W wieku 25 lat poznał mima Étienne'a Decrouxa i uczył się pod jego kierunkiem. Od 1940 do 1946 roku był członkiem Comédie-Française, gdzie reżyserował spektakle „Satynowy pantofelek” Paula Claudela oraz „Fedra” Jeana Racine'a – dwie sztuki, które przyniosły mu sławę.
W ciągu swojej kariery wystąpił w niemal 50 filmach, w tym w „Pięknych dniach” (Les beaux jours), „Jenny”, „Złocie w górach” (L'Or dans la Montagne) oraz „Pod oczyma Zachodu” (Sous les Yeux d'occident).
W 1940 roku poślubił aktorkę Madeleine Renaud. Wspólnie założyli kilka teatrów i odbywali liczne tournée, m.in. w Ameryce Południowej.
Był wujem aktorki Marie-Christine Barrault i niegdyś mecenasem Petera Brooka. Zmarł na zawał serca w Paryżu w wieku 83 lat. Jean-Louis Barrault spoczywa wraz z żoną Madeleine Renaud na cmentarzu Passy w Paryżu.
Jean-Louis Barrault, „Refleksje o teatrze”:
„W rzeczywistości to rzeczy najprostsze są najtrudniejsze do perfekcyjnego wykonania. Czytanie, na przykład. Umiejętność przeczytania dokładnie tego, co jest napisane, bez pomijania czegokolwiek, a jednocześnie bez dodawania niczego od siebie. Umiejętność uchwycenia dokładnego kontekstu czytanych słów. Umieć czytać!”
Barrault w książce Melindy Camber Porter „Przez paryskie oczy: Refleksje o współczesnej francuskiej sztuce i kulturze” (Through Parisian Eyes: Reflections on Contemporary French Arts and Culture):
„Kiedy budzę się rano, chcę czuć głód życia. Pożądanie jest tym, co mną kieruje. Kiedy kładę się spać, czuję, że doświadczyłem małej śmierci, aby móc obudzić się rano odnowiony i odrodzony”.
Powyższy opis pochodzi z artykułu w Wikipedii „Jean-Louis Barrault”, na licencji CC-BY-SA, pełna lista autorów dostępna w Wikipedii.