Moroni Olsen (Moroni Olsen)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii

Moroni Olsen (27 czerwca 1889 – 22 listopada 1954) był amerykańskim aktorem.

Olsen urodził się w Ogden w stanie Utah w mormońskich rodzicach, Edwardzie Arenholcie Olsenie i Marthie Hoverholst, którzy nazwali go na cześć Moroniego z Księgi Mormona. Niektóre źródła twierdzą, że imię nadane Olsenowi przy urodzeniu brzmiało John Willard Clawson, jednak te doniesienia nie wydają się mieć żadnego potwierdzenia.

Olsen studiował w Weber Stake Academy, poprzedniczce Weber State University. Następnie kontynuował naukę na University of Utah, gdzie jedną z jego nauczycielek była Maud May Babcock. Podczas I wojny światowej sprzedawał obligacje wojenne dla Marynarki Wojennej Stanów Zjednoczonych. W tym czasie studiował i występował również we wschodniej części USA.

W 1923 roku Olsen założył w Ogden grupę teatralną „Moroni Olsen Players”. Występowali oni zarówno w teatrze Orpheum w Ogden, jak i w wielu innych miejscach, od Salt Lake City po Seattle.

Po pracy na Broadwayu zadebiutował filmowo w 1935 roku w adaptacji „Trzech muszkieterów”. Później wystąpił w innej roli w komediowej wersji tej historii z 1939 roku, w której Don Ameche grał d'Artagnana, a bracia Ritz wcielili się w trzech ograniczonych sług, zmuszonych do zastąpienia muszkieterów, którzy doprowadzili się do stanu otumanienia alkoholem.

Jego najsłynniejszą rolą był głos Niewolnika w scenie z Magicznym Zwierciadłem w filmie Walta Disneya „Królewna Śnieżka i siedmiu krasnoludków” (1937). Olsen użyczył również głosu starszemu aniołowi w filmie „It's a Wonderful Life”.

Olsen był aktywnym członkiem Kościoła LDS i nauczycielem młodzieży w parafii (ward) Hollywood. Przez kilka lat pełnił również funkcję dyrektora przedstawienia „Pilgramage Play” w Hollywood.