Edith Evanson (Edith Evanson)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii

Edith Evanson (z domu Carlson; 29 kwietnia 1896 – 29 listopada 1980) była amerykańską aktorką filmową, charakterystyczną i telewizyjną działającą w Złotej Erze Hollywood.

Urodziła się w Tacomie w stanie Waszyngton, gdzie jej ojciec był duchownym kościoła protestanckiego (wyznania, którego pozostawała wierna przez całe życie). Jej pierwszą pracą była funkcja protokolanta sądowego w Bellingham.

15 marca 1923 roku poślubiła Morrisa Otto Evansona (1893–1975). Para nie miała dzieci.

Swoją pierwszą rolę filmową otrzymała w filmie „The Man Who Wouldn't Talk” (1940), choć nie została wymieniona w napisach. W latach 40. grała głównie role drugoplanowe jako pokojówka, wścibska sąsiadka, gospodyni wynajmująca pokoje lub sekretarka w średnim wieku. Do jej pozostałych ról filmowych należą występy w takich produkcjach jak „Obywatel Kane” (1941), „Kwiecie w pyle” (1941), „Kobieta roku” (1942), „Spotkanie we Francji” (1942), „Dziwna kobieta” (1947), „Pamiętam mamę” (1948), „Lina” (1948), „Potępieńcy nie płaczą” (1950), „Dzień, w którym zatrzymała się Ziemia” (1951) oraz „Toby Tyler” (1960) studia Disneya. Podczas pracy w Hollywood grała u boku największych legend kina, w tym Greer Garson, Waltera Pidgeona, Orsona Wellesa, Joan Crawford, Michaela Renniego, Glenna Forda, Patricii Neal, Jamesa Stewarta, Irene Dunne, Spencera Tracy’ego, Katharine Hepburn i Hedy Lamarr.

Wraz z pojawieniem się telewizji pod koniec lat 40. rozszerzyła swoją karierę, występując w takich programach jak „You Are There”, „The Loretta Young Show”, „Chevron Hall of Stars”, „Jane Wyman Presents The Fireside Theatre”, „The Millionaire”, „Zane Grey Theater”, „Alfred Hitchcock Presents”, „The Frank Sinatra Show”, „Bachelor Father”, „Alcoa Presents: One Step Beyond” oraz „Lassie”.

Po przejściu na emeryturę mieszkała w Riverside w Kalifornii, aż do śmierci z powodu niewydolności serca 29 listopada 1980 roku. Jej prochy zostały rozrzucone nad Oceanem Spokojnym.