Julia Faye (Julia Faye)

Julia Faye urodziła się 24 września 1893 roku w Richmond w stanie Wirginia w USA. Była aktorką, znaną z filmów „Dziesięć przykazań” (1956), „Samson i Dalila” (1949) oraz „Największe widowisko na świecie” (1952). Zmarła 6 kwietnia 1966 roku w Hollywood w Kalifornii w USA.

Wystąpiła w większej liczbie filmów Cecila B. DeMille'a niż jakakolwiek inna aktorka. Pojawiła się w wielu jego niemych produkcjach, a następnie w każdym filmie, począwszy od „Union Pacific” (1939). Przez dość długi czas była poza ekranem kochanką Cecila B. DeMille'a. Oddany jej reżyser zapewniał jej zatrudnienie w epizodycznych rolach jeszcze długo po tym, jak jej kariera (i ich związek) dobiegły końca. W życiu prywatnym znana była jako niezwykle biegła jeździeczka.

Podobnie jak wielu jej współczesnych, miała w swoim hollywoodzkim domu chiński pokój, wypełniony orientalnymi dziełami sztuki.