Żony ze Stepford

Joanna Eberhart, ambitna dyrektorka w telewizji, traci pracę i przechodzi załamanie nerwowe. Aby dojść do siebie, wraz z mężem Walterem opuszcza Nowy Jork i przeprowadza się do miejscowości Stepford w stanie Connecticut, gdzie życie na pierwszy rzut oka wydaje się idealne. Joanna zaprzyjaźnia się z Bobbie Markowitz, pisarką równie cięta jak ona sama. Wspólnie zaczynają nabierać podejrzeń wobec żon mieszkańców miasta, które wydają się jednomyślnie radosne, zadbane i uległe. Ich mężowie należą do tajemniczego stowarzyszenia mężczyzn kierowanego przez Mike'a Wellingtona, a Joanna postanawia za wszelką cenę dowiedzieć się, co ukrywa miasteczko i jego idealne kobiety. Film jest komediowym thrillerem zaadaptowanym z powieści Iry Levina, która posłużyła również za podstawę filmu z 1975 roku.

Reżyserem obrazu jest Frank Oz, który pracował nad scenariuszem autorstwa Paula Rudnicka. Był to jeden z jedenastu pełnometrażowych filmów Oza, zrealizowany pomiędzy Rozgrywką a Zgonem na pogrzebie, w dorobku który rozpoczął się od Ciemnego Kryształu. W rolę Joanny wcieliła się Nicole Kidman, a towarzyszą jej Matthew Broderick jako Walter, Bette Midler jako Bobbie, Glenn Close jako Claire Wellington oraz Christopher Walken jako Mike Wellington.

Przy budżecie wynoszącym około 90 milionów USD, film zarobił w światowym box office około 102 milionów USD, co w stosunku do poniesionych kosztów jest wynikiem skromnym. W serwisie IMDb otrzymał ocenę 5,4/10 na podstawie około 73 000 głosów, natomiast w TMDB 5,7/10 przy znacznie mniejszej liczbie głosujących. Ocena krytyków na poziomie 4,9/10 z 175 recenzji sprawia, że film wypada gorzej nawet w porównaniu do ocen widzów.