W stronę słońca
Nadchodzą mroczne czasy
Kraj
Produkcja
Genre
Budżet
$50 000 000
Opłaty
$32 017 803
Reżyser
Aktorzy
Scenariusz
Producent
Andrew Macdonald
Operator
Kompozytor
Artysta
Mark Tildesley, Sue Whitaker, Guy Bradley
Casting
Gail Stevens, Donna Isaacson
Instalacja
Chris Gill
Cały zespół (340)
Cały zespół (340)
Krótki opis
Jest rok 2057, słońce zaczyna gwałtownie gasnąć, ludzkości grozi śmiertelne niebezpieczeństwo. Jedyną nadzieją planety jest ekspedycja, która ładunkiem nuklearnym ponownie obudzi kulę ognia. Ośmiu mężczyzn i jedna kobieta wyruszają w krucjatę o przetrwanie miliardów istnień. Poza zasięgiem radiowym ich misja zaczyna nabierać całkiem nowego znaczenia i ujawnia liczne sekrety. Zaskakujące momenty, zmieniające kierunek akcji i niewiarygodnie mocne alternatywne zakończenie sprawią, że tej podróży w przyszłość długo nie zapomnisz!
Co pozostało za kulisami
- Danny Boyle był tak wyczerpany pracą nad fantastycznym projektem, że obiecał sobie, iż nigdy więcej nie nakręci filmu science fiction.
- Najtrudniejsze dla zespołu efektów specjalnych okazało się stworzenie Słońca. Ostatecznie udało się to za pomocą technologii komputerowych i okazało się to najdłuższym pod względem czasu trwania efekt specjalny, jaki kiedykolwiek powstał w londyńskim studiu.
- Fabuła nie kręci się wokół Słońca gasnącego z naturalnych przyczyn. Zgodnie z najnowszymi wynikami badań naukowych, zdarzy się to za około 5 miliardów lat. W fabule Słońce pochłania kulę Q (rodzaj nietopologicznego solitonu), która powstała w procesie Wielkiego Wybuchu i uszkadza zwykłą materię. Kula Q to teoretyczna cząstka, której istnienie próbuje się obecnie udowodnić w CERN. Według filmu, detonacja bomby ma zniszczyć kulę Q na cząstki elementarne, a ich naturalny rozpad pozwoli Słońcu powrócić do poprzedniego stanu.
- Początkowo Kaneda miał być Amerykaninem, ale Danny Boyle przekonał go do zmiany narodowości, ponieważ loty kosmiczne dawno stały się międzynarodowe. Dlatego do roli Kanedy wybrano aktora pochodzenia japońskiego, Hiroyuki Sanadę.
- Cillian Murphy konsultował się z brytyjskim fizykiem Brianem Coxem w kwestiach fizyki. Aktor odwiedził CERN na granicy Szwajcarii i Francji, gdzie obserwował zachowanie naukowców, a nawet zaczął naśladować niektóre gesty Coxa. Ponadto oglądał dramat Henri-Georges Clouzot (1907-1977) „Wynagrodzenie za strach” (1952), aby lepiej zrozumieć napięcie, które Boyle próbował stworzyć. Później Murphy stwierdził, że wcześniej był agnostykiem, ale praca nad tym filmem uczyniła go ateistą.
- Członkowie obsady przeszli specjalne szkolenie w ramach programu lotów kosmicznych i nauczyli się nurkowania z akwalungiem. Danny Boyle zmusił wszystkich do ponownego obejrzenia niektórych filmów, w tym „The Right Stuff” (1983) Philipa Kaufmana i „Stand by Me” (1989) Roba Reinera (1947-2018). Boyle zorganizował im również wycieczkę na atomowy okręt podwodny, aby aktorzy lepiej zrozumieli, czym jest życie w ciasnych warunkach, i dał im możliwość doświadczenia stanu nieważkości w samolocie wykonującym akrobacje.
- Napisanie scenariusza zajęło Danny'emu Boyle'owi i Alexowi Garlandowi ponad rok, a następnie kolejny rok poświęcono przedprodukcji; po tym rozpoczęły się zdjęcia, które trwały cztery miesiące, a potem minął kolejny rok na montaż i efekty wizualne.
- W filmie wykorzystano 750 efektów specjalnych. Zazwyczaj do tworzenia efektów specjalnych zatrudnia się kilka zespołów specjalistów, ale tutaj wszystkie efekty stworzył jeden zespół, ponieważ Danny'emu Boyle'owi było tak łatwiej. Dlatego proces postprodukcji zajął tak dużo czasu.
- Nałożenie charakteryzacji Markowi Strongowi zajmowało 5 godzin.
- Modelami dla spalonych zwłok w filmie stały się odnalezione szczątki ofiar wybuchu Wezuwiusza w Pompejach.
- Podczas problemów z bramą, zamiast ciała Michelle Yeoh użyto bardzo podobnej do aktorki manekina.
- Do nakręcenia sceny, w której bohater Chrisa Evansa naprawia „Ikar 2”, aktor przed każdym dublem wchodził do lodowatej wody, przez co z jego ust unosiła się para. Zębami stukał naprawdę z zimna.
- Początkowo w scenariuszu bomba atomowa miała być tego samego rozmiaru, ale składała się ze ściśnionej ciemnej materii o masie Księżyca. Jednak konsultant naukowy filmu zwrócił uwagę na problemy związane z użyciem bomby o takiej masie, dlatego w filmie ma ona masę Manhattanu.
- Przez pewien czas aktorzy zaangażowani w projekt musieli mieszkać razem, aby wytworzyć u widza wrażenie, że doskonale się znają, jak tego wymagał scenariusz.
- Po przesłuchaniach reżyser Danny Boyle był tak pod wrażeniem gry Michelle Yeoh, że pozwolił jej samej wybrać dowolną postać, którą chciałaby zagrać. Był nawet gotów wprowadzić niezbędne zmiany w scenariuszu, gdyby wybrała postać męską.
- Danny Boyle był tak wyczerpany pracą nad fantastycznym projektem, że obiecał sobie, iż nigdy więcej nie będzie kręcił filmów science fiction.
- Początkowo Kaneda miał być Amerykaninem, ale Danny Boyle przekonał do zmiany jego narodowości, ponieważ loty kosmiczne dawno stały się międzynarodowe.
- Cillian Murphy konsultował się z brytyjskim fizykiem Brianem Coxem w kwestiach fizyki. Aktor odwiedził CERN na granicy Szwajcarii i Francji, gdzie obserwował naukowców, a nawet zaczął naśladować niektóre gesty Coxa. Przeglądał również dramat Henri-Georges Clouzot „Wynagrodzenie za strach”, aby lepiej zrozumieć napięcie, które Boyle próbował stworzyć.
- Członkowie obsady przeszli specjalne szkolenie z programu lotów kosmicznych i nauczyli się nurkowania z akwalungiem. Danny Boyle zmusił wszystkich do ponownego obejrzenia kilku filmów, w tym „The Right Stuff” Philipa Kaufmana i „Stand by Me” Roba Reinera. Boyle zorganizował im również wycieczkę na pokład okrętu podwodnego z napędem atomowym, aby aktorzy lepiej zrozumieli, czym jest życie w ciasnych przestrzeniach, i dał im możliwość doświadczenia stanu nieważkości w samolocie wykonującym akrobacje.
- Napisanie scenariusza zajęło Danny'emu Boyle'owi i Alexowi Garlandowi ponad rok.
- W filmie wykorzystano 750 efektów specjalnych. Zazwyczaj do tworzenia efektów specjalnych zatrudnia się kilka zespołów specjalistów, ale tutaj wszystkie efekty stworzył jeden zespół, ponieważ Danny'emu Boyle'owi tak było łatwiej. Spowodowało to wydłużenie procesu postprodukcji.
- Podczas kręcenia sceny, w której bohater Chrisa Evansa naprawia „Ikar 2”, aktor przed każdym dublem wchodził do lodowatej wody, przez co z jego ust wydobywała się para. Zęby z zimna stukały mu naprawdę.
- Podczas problemów z lukiem zamiast ciała bohaterki granej przez Michelle Yeoh wykorzystano manekina.
- Cillian Murphy konsultował się z brytyjskim fizykiem Brianem Coxem w kwestiach fizyki. Aktor odwiedził CERN na granicy Szwajcarii i Francji, gdzie obserwował naukowców, a nawet zaczął kopiować niektóre gesty Coxa. Ponadto oglądał ponownie dramat Henri-Georges Clouzot „Wynagrodzenie za strach”, aby lepiej zrozumieć napięcie, które próbował stworzyć Boyle.
- Członkowie obsady aktorskiej przeszli specjalne szkolenie w ramach programu lotów kosmicznych i nauczyli się nurkowania z akwalungiem. Danny Boyle zmusił wszystkich do ponownego obejrzenia kilku filmów, w tym „The Right Stuff” Philipa Kaufmana i „Stand by Me” Roba Reinera. Co więcej, Boyle zorganizował im wycieczkę na pokład okrętu podwodnego z napędem atomowym, aby aktorzy lepiej zrozumieli, czym jest życie w ciasnych warunkach, i dał im możliwość doświadczenia nieważkości w samolocie wykonującym akrobacje.
- Podczas kręcenia sceny, w której bohater Chrisa Evansa naprawia „Icarus 2”, aktor przed każdym dublem wchodził do lodowatej wody, przez co z jego ust wydobywała się para. Naprawdę zębał zębami z zimna.
Podobne filmy
9/10
8.5/10
8.5/10
8.3/10
8.3/10
8.2/10
8.1/10
8/10
8/10
8/10
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
