28 dni później
Krótki opis
Aktywiści walczący o prawa zwierząt włamują się do brytyjskiego laboratorium badawczego i uwalniają szympansy wykorzystywane w eksperymentach. Zwierzęta są nosicielami niezwykle zaraźliwego wirusa, który wywołuje u zainfekowanych niekontrolowaną, morderczą furię; aktywiści zostają zaatakowani natychmiast. Choroba rozprzestrzenia się poza placówkę z niszczycielską prędkością, przenosząc się przez krew i kontakt bezpośredni. W ciągu kilku tygodni większość kraju zostaje ewakuowana, a Londyn pustoszeje. Dwadzieścia osiem dni po wybuchu epidemii niewielka grupa ocalałych stara się przetrwać wśród zarażonych.
Reżyserem filmu jest Danny Boyle. Jest to szósta z siedemnastu pełnometrażowych produkcji w jego karierze, zrealizowana po Vacuuming Completely Nude in Paradise, a przed filmem Milionerzy. Scenariusz napisał Alex Garland, a producentem ze strony DNA Films był Andrew Macdonald. Cillian Murphy wciela się w rolę Jima, kuriera, który budzi się z śpiączki w opustoszałym mieście. W obsadzie znaleźli się również: Naomie Harris jako Selena, Brendan Gleeson i Megan Burns jako Frank i Hannah oraz Christopher Eccleston w roli majora Henry'ego Westa i Noah Huntley jako Mark. Czas trwania filmu wynosi 113 min.
Produkcja, której budżet wyniósł około 8 milionów USD, zarobiła na całym świecie w przybliżeniu 73 milionów USD, co stanowi wysoki zwrot z umiarkowanych nakładów. Na IMDb film otrzymał ocenę 7,5/10 na podstawie około 542 000 głosów, a na TMDB 7,2/10 z blisko 9 000 głosów. Recenzenci ocenili go na 7,6/10 na podstawie 240 recenzji, co pokazuje, że opinie krytyków i widzów są do siebie zbliżone.
Co pozostało za kulisami
- Szpital w filmie jest prawdziwy, a podczas kręcenia funkcjonował, więc twórcy musieli zapłacić za możliwość wykorzystania poszczególnych sal szpitalnych do zdjęć.
- Rola majora Westa była oferowana Robertowi Carlyle'owi, który grał u Boyle'a w filmie „Trainspotting” (1995).
- Na dachu widać ustawione pojemniki do zbierania deszczówki. Na dwóch kadrach pojawiły się zwykłe kosze na bieliznę, które nie są przeznaczone do przechowywania wody.
- W rolach zarażonych wystąpili także sportowcy-lekkoatleci.
- Film został nakręcony niemal w całości w formie cyfrowej. Tylko finałowe sceny w domku letniskowym zostały zrealizowane na kliszy 35 mm, a retrospekcje z rodzicami Jima na kliszy 8 mm.
- Finał filmu, pokazany w ostatecznej wersji, nie jest jedynym nakręconym. Trzy bardziej pesymistyczne zakończenia zostały umieszczone na DVD jako materiały dodatkowe. We wszystkich tych zakończeniach Jim ginie.
- Słowo „fuck” pojawia się w filmie 61 razy.
- Kolejne starcie z policją miało miejsce podczas kręcenia sceny wybuchu na stacji benzynowej. Boyle posiadał wszystkie dokumenty zezwalające na wybuch, jednak policja nie została uprzedzona i funkcjonariusze natychmiast wyruszyli na miejsce, gdy tylko dowiedzieli się o eksplozji. Przybyła tam również straż pożarna, mimo że ekipa filmowa miała własny oddział strażaków.
- Christopher Eccleston i inni aktorzy, którzy zagrali ocalały oddział żołnierzy, przeszli trzydniowe szkolenie wojskowe.
- Garland opowiadał, że inspirował się kilkoma źródłami – trylogią o żywych trupach George’a A. Romero i powieścią Johna Wyndhama „Dzień Trifidów”.
- Stephen King wykupił dla siebie osobny pokaz filmu.
- Rola Jima była oferowana Leonardo DiCaprio, który grał u Boyle'a w „Plaży”.
- Pewnego razu ekipa filmowa zapomniała zebrać po zdjęciach fałszywe ciała przy drodze do kościoła. Lokalna fryzjerka przejeżdżała obok, zobaczyła ciała, spanikowała i rozbiła samochód, po czym zadzwoniła na policję. Ekipa filmowa poniosła koszty wyjaśnień z policją.
- Pustynne ulice Londynu kręcono od najwcześniejszych godzin porannych, przy czym ekipa filmowa miała nie więcej niż kilka minut dziennie; przypadkowych przechodniów uprzejmie proszono o zmianę trasy.
- Istnieje seria komiksów „28 dni później” wydana przez BOOM!Studios, opowiadająca o wydarzeniach po filmie.
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
