Piątek trzynastego 2
Krótki opis
Akcja tego horroru rozgrywa się pięć lat po morderstwach w obozie Crystal Lake. Grupa młodych instruktorów przybywa do obozu letniego położonego w pobliżu miejsca dawnej masakry, aby przejść kurs szkoleniowy. Większość z nich traktuje tamte wydarzenia jedynie jako legendę opowiadaną przy ognisku, nie zdając sobie sprawy, że Jason Voorhees przeżył utonięcie, o którym mówiono przez lata, i od tego czasu żyje w okolicznych lasach. Alice, jedyna ocalała z pierwszej serii zabójstw, zostaje zamordowana we własnym mieszkaniu, a instruktorzy wkrótce stają w obliczu tego samego zagrożenia. Wśród osób uwikłanych w walkę o przetrwanie znajdują się lider grupy Paul oraz jego dziewczyna Ginny.
Reżyserią i produkcją filmu zajął się Steve Miner, opierając się na scenariuszu autorstwa Rona Kurza. Był to pierwszy pełnometrażowy film Miner w roli reżysera; kolejnym obrazem w jego chronologicznej filmografii był Piątek trzynastego 3 z następnego roku. W obsadzie znaleźli się m.in. Amy Steel, John Furey, Adrienne King, Russell Todd, Kirsten Baker i Stuart Charno, a łącznie w napisach wymieniono 24 wykonawców i 66 członków ekipy. Budżet produkcji wyniósł około 1 miliona dolarów, a globalne wpływy z biletów osiągnęły poziom ok. 22 milionów dolarów, co w stosunku do kosztów uczyniło film sukcesem komercyjnym. Reakcje widzów były umiarkowane: film uzyskał ocenę 6,1/10 na IMDb na podstawie około 87 000 głosów oraz 6,2/10 na TMDB z blisko 2 000 głosów. Krytycy ocenili go gorzej, wystawiając notę 4,8/10 na podstawie 51 recenzji, co znacznie odbiega od ocen publiczności.
Co pozostało za kulisami
- W napisach podano, że Jasona grał Warrington Gillette, ale w rzeczywistości w znacznej części scen grał go jego dubler Steve Dash. Gillette grał Jasona bez maski, kiedy ten włamuje się przez okno. Sam Dash był oburzony tym, że jego imienia nawet nie wymieniono, choć niemal przez cały czas, gdy Jason pojawiał się na ekranie, tę postać w rzeczywistości grał Dash. W napisach nazwisko Dasha (i tylko jego) pojawiło się dopiero w kolejnym filmie franczyzy.
- Jason pojawia się na ekranie po raz pierwszy, gdy idzie do domu Alice, ale widz widzi tylko jego nogi. To był jedyny przypadek w całej franczyzie, kiedy w roli Jasona wystąpiła kobieta – kostiumografka Ellen Lutter.
- W ankiecie amerykańskiego magazynu o horrorach Fangoria druga część „Piątku trzynastego” została uznana za najgorszy film grozy roku 1981.
- Podczas kręcenia sceny, w której jego postać ściga bohaterkę Amy Steel, Steve Dash niefortunnie upadł i złamał żebra.
- Po premierze slashera „Piątek trzynastego” (Sean S. Cunningham, 1980) Adrienne King zaczęła być prześladowana przez natrętnego fana. Skończyło się na tym, że aktorka odmawiała proponowanych jej ról. Dopiero po 15 latach kilka razy wystąpiła jako aktorka dubbingowa.
- Według słów producenta Dennisa Stuarta Murphy’ego, pomysł, aby Jason nosił na głowie worek z juty, zaproponował kostiumograf, ponieważ taki worek Jason mógł znaleźć gdziekolwiek i wykorzystać go.
- Podczas kręcenia sceny, w której Jason grany przez Warringtona Gilletta włamuje się przez okno i chwyta Ginny (w którą wcielała się Amy Steel), aktor doznał urazu, ponieważ szyba się nie rozbiła, a on naprawdę mocno uderzył głową w szkło.
- Film posiadał najdłuższą w historii kinematografii sekwencję wstępną: od początku filmu do napisów z imionami twórców i aktorów mija około 12 minut.
- Do pracy nad efektami specjalnymi początkowo zaproszono Toma Saviniego, który pracował przy pierwszej części „Piątku trzynastego”, ale ten odmówił, preferując film „Podpalenie” (The Burning) Tony’ego Maylama. Zamiast Saviniego artystą od efektów specjalnych został Carl Fullerton – ten sam, który później otrzymał nagrodę Saturna za podobną pracę w „Milczeniu owiec”.
- Ze swoim workiem na głowie Jason Voorhees wyglądał jak kopia Johna Merricka z „Człowieka słonia” Davida Lyncha, co było dodatkowym powodem do negatywnych recenzji.
- Podczas kręcenia walki między bohaterką Amy Steel a Jasonem, ten ostatni podnosi kilof, aby zablokować cios maczetą, którą trzyma Ginny. Już w pierwszym ujęciu przypadkowo uderzyła ona Steve'a Dasha w palec, przez co musiał on udać się do lekarza. Palec mu zszyto, wrócił na plan i nalegał na kontynuację zdjęć.
- Niespodziewana fabuła filmu rozczarowała wielu. Betsy Palmer (1926-2015), aktorka zaangażowana w pracę nad pierwszym filmem, reżyser Sean S. Cunningham i specjalista od efektów specjalnych Tom Savini wyrazili się bardzo krytycznie na temat tego, że Jason okazuje się żywy.
- Zabójca w filmie wygląda dokładnie tak samo, jak na obrazie „Miasto, które bało się zmierzchu” (1976).
- Ted jest jednym z bardzo nielicznych bohaterów filmów grozy, który łamie tzw. „zasady przetrwania” w filmach tego gatunku. Druga zasada tego kodeksu głosi: „Nie wolno pić alkoholu ani brać narkotyków. W przeciwnym razie – śmierć”. Ted pozostaje przy życiu właśnie dlatego, że nadal pije i całą noc spędza w barze.
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
