Książę Persji: Piaski czasu

Przeciwstaw się przyszłości
Prince of Persia: The Sands of Time (2010)
6.9/10
697 886
—
brak ocen
6.3/10
7365
6.5/10
317000
Oceń film:
Data premiery
Budżet
$200 000 000
Opłaty
$336 365 676
Reżyser
Scenariusz
Producent

Krótki opis

W starożytnej Persji osierocony uliczny złodziej imieniem Dastan zostaje przygarnięty przez króla Sharamana, który dostrzega w nim niezwykłą odwagę. Po latach Dastan, jako książę Persji, walczy ramię w ramię z synami króla, Tusami i Garsivem. Gdy ich wuj Nizam twierdzi, że święte miasto Alamut dostarcza broń wrogom Persji, książęta ruszają do ataku i zdobywają miasto. Podczas bitwy Dastan przejmuje sztylet – magiczny artefakt zawierający Piaski Czasu, który pozwala cofać bieg zdarzeń i daje właścicielowi władzę nad światem. Oskarżony o zbrodnię, której nie popełnił, Dastan musi uciekać. Dołącza do niego niechętna początkowo księżniczka Tamina z Alamutu; razem muszą uchronić sztylet przed tymi, którzy chcieliby wykorzystać go w złych celach.

Film jest aktorską adaptacją serii gier wideo w reżyserii Mike'a Newella. Jest to dziewiąty z jedenastu pełnometrażowych obrazów w jego filmografii, poprzedzony takimi tytułami jak Harry Potter i Czara Ognia oraz Miłość w czasach zarazy. W rolach głównych wystąpili Jake Gyllenhaal i Gemma Arterton, a w obsadzie znaleźli się także Ben Kingsley, Alfred Molina, Steve Toussaint i Toby Kebbell. Produkcją zajął się Jerry Bruckheimer dla studia Walt Disney Pictures.

Przy budżecie wynoszącym 150 milionów dolarów, film zarobił w światowym box office 336 milionów dolarów, co jest skromnym wynikiem w stosunku do poniesionych kosztów. W serwisie IMDb zdobył ocenę 6,5/10 na podstawie około 317 000 głosów, natomiast w TMDB 6,3/10 przy ponad 7 000 głosów. Ocena krytyków na poziomie 5,1/10 z 227 recenzji plasuje film poniżej not przyszło mu z rąk widzów.

Co pozostało za kulisami

  • Temperatura w Maroku rzadko spadała poniżej +35°C. Na terenie liceum Lycee Hassan II w Marrakeszu ustawiono ogromny, wielkości boiska piłkarskiego, namiot z klimatyzacją. Tutaj kostiumografowie i wizażyści pracowali nad wyglądem aktorów epizodycznych. Oddzielny namiot trzeba było postawić do prania i suszenia kostiumów. W ostatni dzień zdjęć w Marrakeszu temperatura przekroczyła +50°C – kręcono w piaszczystych wydmach Merzouga. Według oficjalnego oświadczenia koordynatora produkcji w Maroku, Gregora Movo, podczas kręcenia «Księcia Persji» filmowcy zużyli 1.114.894 butelek wody.
  • Dastan, imię księcia w tym filmie, oznacza «Czempion», «Bohater» (z perskiego).
  • Do zdjęć stworzono około 20 różnych modeli Sztyletu, w którym ukryte były Piaski Czasu. Począwszy od «heroicznej» wersji, wykutej z prawdziwego metalu, a skończywszy na gumowej rekwizycji, która była używana do kręcenia scen kaskaderskich.
  • Najczęściej w filmie przebrać się musiała nie urocza Gemma Arterton w roli księżniczki Taminy, jak mogłoby się wydawać. Pod względem ilości przebrań pokonała ją wujek Księcia Dastana, Nizam, którego gra sir Ben Kingsley.
  • Pierwszy plakat filmu pojawił się w filmie «Szaleństwo zakupów» tego samego producenta, Jerry’ego Bruckheimera.
  • Miasto Nasaf, w którym rozgrywa się akcja filmu, nazywa się obecnie Karszy. Znajduje się ono na południu Uzbekistanu.
  • Ekipa filmowa musiała kilkakrotnie walczyć z silnymi burzami piaskowymi.
  • Poza „Księciem Persji”, przedstawiciele studia Disneya kręcili wyścigi strusi już w 1960 roku – w filmie „Szwajcarska rodzina Robinsonów”. Scena z filmu „Książę Persji: Piaski czasu”, w której szejk Amar w wykonaniu Alfreda Moliny całuje swojego ulubionego strusia w szyję, była całkowitą improwizacją. „Byłem przekonany, że albo ptak wydziobie mi oko, albo powstanie całkiem zabawny epizod” – wspomina aktor.
  • Serial jest luźno oparty na powieści Aleksandra Dumasa o tym samym tytule.
  • Rekwizytor Richard Hooper i jego współpracownicy wykowali i złożyli około 3500 przedmiotów broni, w tym miecze, pochwy, tarcze, kopie, topory, strzały, łuki, kołczany, sztylety i inną broń.
  • Ekipa filmowa w Maroku liczyła 1350 osób, w tym ekipę pozaprodukcyjną i aktorów. Ponad połowa, 800 osób, stanowili mieszkańcy lokalni. Z uwzględnieniem 500 osób, które pracowały nad filmem w okresie montażu, łączna liczba członków ekipy filmowej wyniosła 1850 osób.
  • Eksterier miasta Alamut został zbudowany wokół starożytnej 700-letniej ściany w wiosce Tamma slot, w 20 kilometrach na południowy zachód od Marrakeszu. Do budowy artysta-scenograf Wolfgang Kruger potrzebował około 48 kilometrów rur do wzniesienia rusztowań i 400 ton gipsu. W budowę zaangażowanych było 350 osób. Kolorowe freski i bannery, które zdobiły plan filmowy, były malowane przez 7 tygodni. Makietę Wschodnich Bram Alamutu zbudowano pod kierownictwem Wolfganga Krugera w pawilonie nr 7 w Pinewood Studios w Londynie. Do budowy potrzeba było 3000 drewnianych belek o wymiarach 2,4x1x2 metra, 21 metrów desek o wymiarach 7,5x2,5 centymetra i 40 ton gipsu do okładziny. Prace nad bramami zajęły około 14 tygodni.
  • Rynek Nasaf i miejskie bramy zostały zbudowane bezpośrednio przy chronionym przez UNESCO zabytku światowej architektury – opuszczonym mieście Ait Ben Haddou. Oryginalne budowle omijano podczas kręcenia filmu.
  • Łatane ubranie Alfreda Moliny, który gra szejka Amara, zostało uszyte z fragmentów licznych narzut z indyjskimi wzorami. Efekt zniszczenia, odsłaniający warstwowość materiału, osiągnięto poprzez wcieranie w tkaninę startego sera. Inne kostiumy «starzono» bardziej barbarzyńskim sposobem – poddawano je obróbce w betoniarce wypełnionej kamieniami.
  • W lutym 2008 roku irańska gwiazda Golshifteh Farahani, wraz z Gemmą Arterton, została zaproszona do Londynu na przesłuchania do roli Taminy, ale została aresztowana na lotnisku przez irańskie władze z powodu jej udziału w filmie Ridleya Scotta «Body of Lies» (2008). Z tego powodu aktorce zakazano opuszczania kraju przez pół roku.
  • Aby oczyścić teren zdjęciowy z węży i skorpionów, zatrudniono lokalnego profesjonalistę. Łatwo go było rozpoznać po koszulce z zabawnym napisem: «Przyjaciel Węży».
  • Konsultantem ds. parkouru na planie filmowym był Francuz David Belle, który jest wynalazcą tego sportu.
  • Film został nakręcony w oparciu o grę komputerową „Prince of Persia: The Sands of Time” (Książę Persji: Piaski czasu, 2003, Ubisoft).
  • Bollywoodzki aktor Rithik Roshan zrezygnował z głównej roli w filmie, która później przypadła Jake’owi Gyllenhaalowi.
  • Do zdjęć uszyto ponad 7000 kostiumów. Kostiumograf Penny Rose pobiła tym samym swój własny rekord – liczba ta przewyższała nawet ilość kostiumów, nad którymi pracowała dla filmów «Piraci z Karaibów».
  • Ray-Phillip Santos został zastąpiony przez aktora Toby’ego Kebbella w wyniku wypadku motocyklowego podczas zdjęć plenerowych.

Podobne filmy

Czy warto obejrzeć ten film?

Aby zostawić komentarz, zaloguj się lub zarejestruj. Darmowa rejestracja!

© ACMODASI, 2010-2026

Wszelkie prawa zastrzeżone.
Materiały (znaki towarowe, filmy, obrazy i teksty) znajdujące się na tej stronie należą do ich odpowiednich właścicieli. Zabrania się wykorzystywania jakichkolwiek materiałów znajdujących się na tej stronie bez uprzedniego porozumienia z ich właścicielem.
Podczas kopiowania materiałów tekstowych i graficznych (filmy, obrazy, teksty, zrzuty ekranu stron) z tej witryny, do takiego materiału musi być dołączony aktywny link do witryny www.acmodasi.pl.
Administracja serwisu nie ponosi odpowiedzialności za jakiekolwiek informacje zamieszczone na tej stronie przez osoby trzecie.