Książę Persji: Piaski czasu
Przeciwstaw się przyszłości
Kraj
Produkcja
Budżet
$150 000 000
Opłaty
$336 365 676
Witryna internetowa
Reżyser
Aktorzy
Jake Gyllenhaal, Dżema Arterton, Ben Kingsli, Alfons Molina, Steve Toussaint, Toby Kebbell, Richard Coyle, Ronald Pickup, Reece Ritchie, Gísli Örn Garðarsson
Wszyscy aktorzy i role (10)
Wszyscy aktorzy i role (10)
Scenariusz
Producent
Jerry Bruckheimer, Mike Stenson, Eric McLeod, Chad Oman, John August, Patrick McCormick, Jordan Mechner
Operator
Kompozytor
Artysta
Wolf Kroeger
Casting
Instalacja
Krótki opis
Dastan jest najmłodszym synem króla Persji Szaramana. Wraz z braćmi i wujem wyruszyli na wyprawę wojenną. Książętom udaje się zdobyć podejrzewane o sprzyjanie wrogom święte miasto Alamut. W czasie uczty z okazji zwycięstwa ginie król Szaraman, a Dastan zostaje niesłusznie oskarżony o popełnienie morderstwa. Z pomocą księżniczki Taminy ucieka, by wyjaśnić śmierć ojca i oczyścić swoje imię. Oboje pragną również ocalić magiczny sztylet, który ma moc odwracania czasu.
Co pozostało za kulisami
- Film jest luźno oparty na grze komputerowej «Książę Persji: Piaski czasu» (Prince of Persia: The Sands of Time, 2003, Ubisoft).
- Pierwszy plakat filmu pojawił się w filmie «Szaleństwo zakupów» tego samego producenta, Jerry’ego Bruckheimera.
- Bollywoodzki aktor Rithik Roshan zrezygnował z głównej roli w filmie, która później przypadła Jake’owi Gyllenhaalowi.
- W lutym 2008 roku irańska gwiazda Golshifteh Farahani, wraz z Gemmą Arterton, została zaproszona do Londynu na przesłuchania do roli Taminy, ale została aresztowana na lotnisku przez irańskie władze z powodu jej udziału w filmie Ridleya Scotta «Body of Lies» (2008). Z tego powodu aktorce zakazano opuszczania kraju przez pół roku.
- Ray-Phillip Santos został zastąpiony przez aktora Toby’ego Kebbella w wyniku wypadku motocyklowego podczas zdjęć plenerowych.
- Ekipa filmowa musiała kilkakrotnie walczyć z silnymi burzami piaskowymi.
- Temperatura w Maroku rzadko spadała poniżej +35°C. Na terenie liceum Lycee Hassan II w Marrakeszu ustawiono ogromny, wielkości boiska piłkarskiego, namiot z klimatyzacją. Tutaj kostiumografowie i wizażyści pracowali nad wyglądem aktorów epizodycznych. Oddzielny namiot trzeba było postawić do prania i suszenia kostiumów. W ostatni dzień zdjęć w Marrakeszu temperatura przekroczyła +50°C – kręcono w piaszczystych wydmach Merzouga. Według oficjalnego oświadczenia koordynatora produkcji w Maroku, Gregora Movo, podczas kręcenia «Księcia Persji» filmowcy zużyli 1.114.894 butelek wody.
- Ekipa filmowa w Maroku liczyła 1350 osób, w tym ekipę pozaprodukcyjną i aktorów. Ponad połowa, 800 osób, stanowili mieszkańcy lokalni. Z uwzględnieniem 500 osób, które pracowały nad filmem w okresie montażu, łączna liczba członków ekipy filmowej wyniosła 1850 osób.
- Aby oczyścić teren zdjęciowy z węży i skorpionów, zatrudniono lokalnego profesjonalistę. Łatwo go było rozpoznać po koszulce z zabawnym napisem: «Przyjaciel Węży».
- Rynek Nasaf i bramy miejskie zostały zbudowane tuż przy chronionym przez UNESCO zabytku światowej architektury – opuszczonym mieście Ait Ben Haddou. Oryginalne budynki filmowcy omijali.
- Do zdjęć stworzono około 20 różnych modeli Sztyletu, w którym ukryte były Piaski Czasu. Począwszy od «heroicznej» wersji, wykutej z prawdziwego metalu, a skończywszy na gumowej rekwizycji, która była używana do kręcenia scen kaskaderskich.
- Oprócz «Księcia Persji», przedstawiciele studia Disney kręcili już wyścigi strusi w 1960 roku – w filmie «Rodzina Robinsonów». Scena z filmu «Książę Persji: Piaski czasu», w której szejk Amar w wykonaniu Alfreda Moliny całuje swojego ulubionego strusia w szyję, była całkowitą improwizacją. «Byłem przekonany, że albo ptak wydziobie mi oko, albo powstanie bardzo zabawny epizod», – wspomina aktor.
- Konsultantem ds. parkouru na planie filmowym był Francuz David Belle, który jest wynalazcą tego sportu.
- Eksterier miasta Alamut został zbudowany wokół starożytnej 700-letniej ściany w wiosce Tamma slot, w 20 kilometrach na południowy zachód od Marrakeszu. Do budowy artysta-scenograf Wolfgang Kruger potrzebował około 48 kilometrów rur do wzniesienia rusztowań i 400 ton gipsu. W budowę zaangażowanych było 350 osób. Kolorowe freski i bannery, które zdobiły plan filmowy, były malowane przez 7 tygodni. Makietę Wschodnich Bram Alamutu zbudowano pod kierownictwem Wolfganga Krugera w pawilonie nr 7 w Pinewood Studios w Londynie. Do budowy potrzeba było 3000 drewnianych belek o wymiarach 2,4x1x2 metra, 21 metrów desek o wymiarach 7,5x2,5 centymetra i 40 ton gipsu do okładziny. Prace nad bramami zajęły około 14 tygodni.
- Rekwizytor Richard Hooper i jego współpracownicy wykowali i złożyli około 3500 przedmiotów broni, w tym miecze, pochwy, tarcze, kopie, topory, strzały, łuki, kołczany, sztylety i inną broń.
- Do zdjęć uszyto ponad 7000 kostiumów. Kostiumograf Penny Rose pobiła tym samym swój własny rekord – liczba ta przewyższała nawet ilość kostiumów, nad którymi pracowała dla filmów «Piraci z Karaibów».
- Łatane ubranie Alfreda Moliny, który gra szejka Amara, zostało uszyte z fragmentów licznych narzut z indyjskimi wzorami. Efekt zniszczenia, odsłaniający warstwowość materiału, osiągnięto poprzez wcieranie w tkaninę startego sera. Inne kostiumy «starzono» bardziej barbarzyńskim sposobem – poddawano je obróbce w betoniarce wypełnionej kamieniami.
- Najczęściej w filmie przebrać się musiała nie urocza Gemma Arterton w roli księżniczki Taminy, jak mogłoby się wydawać. Pod względem ilości przebrań pokonała ją wujek Księcia Dastana, Nizam, którego gra sir Ben Kingsley.
- Dastan, imię księcia w tym filmie, oznacza «Czempion», «Bohater» (z perskiego).
- Miasto Nasaf, w którym rozgrywa się akcja filmu, nazywa się obecnie Karszy. Znajduje się ono na południu Uzbekistanu.
- Serial jest luźno oparty na powieści Aleksandra Dumasa o tym samym tytule.
- Film został nakręcony w oparciu o grę komputerową „Prince of Persia: The Sands of Time” (Książę Persji: Piaski czasu, 2003, Ubisoft).
- Rynek Nasaf i miejskie bramy zostały zbudowane bezpośrednio przy chronionym przez UNESCO zabytku światowej architektury – opuszczonym mieście Ait Ben Haddou. Oryginalne budowle omijano podczas kręcenia filmu.
- Poza „Księciem Persji”, przedstawiciele studia Disneya kręcili wyścigi strusi już w 1960 roku – w filmie „Szwajcarska rodzina Robinsonów”. Scena z filmu „Książę Persji: Piaski czasu”, w której szejk Amar w wykonaniu Alfreda Moliny całuje swojego ulubionego strusia w szyję, była całkowitą improwizacją. „Byłem przekonany, że albo ptak wydziobie mi oko, albo powstanie całkiem zabawny epizod” – wspomina aktor.
Podobne filmy
8.8/10
8.1/10
8/10
7.9/10
7.9/10
7.9/10
7.9/10
7.9/10
7.9/10
7.9/10
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
