Oszukać przeznaczenie
Krótki opis
Oszukać przeznaczenie opowiada historię Alexa Browninga, ucznia szkoły średniej, który przygotowuje się do wspólnego z klasą lotu do Paryża. Na pokładzie samolotu ma on nagłą wizję eksplozji maszyny tuż po starcie. Wpadając w panikę, doprowadza do usunięcia siebie i kilku innych osób z pokładu przed odlotem. Gdy samolot rzeczywiście wybucha, grupa staje się grupą ocalałych, a Alex głównym podejrzanym. Szybko okazuje się jednak, że uniknięcie katastrofy było jedynie odroczeniem wyroku: ocalali zaczynają ginąć w dziwnych wypadkach, a Alex próbuje odkryć schemat stojący za tymi zgonami, zanim on i jego przyjaciele również zginą.
Film miał swoją premierę w 2000 roku i był pełnometrażowym debiutem reżyserskim Jamesa Wonga, który współtworzył go wraz z Jeffreyem Reddickiem i Glenem Morganem. W rolę Alexa wcielił się Devon Sawa, a towarzyszą mu Ali Larter jako Clear Rivers, Kerr Smith jako Carter Horton oraz Kristen Cloke w roli ich nauczycielki. Daniel Roebuck i Roger Guenveur Smith pojawiają się w filmie jako śledczy. Producentami byli Craig Perry, Warren Zide oraz Glen Morgan. Wong wyreżyserował później filmy Tylko Jeden, Oszukać przeznaczenie 3 oraz Dragonball: Ewolucja.
Przy budżecie wynoszącym około 23 milionów dolarów, produkcja zarobiła na całym świecie w przybliżeniu 113 milionów dolarów. Ten solidny wynik finansowy pozwolił na stworzenie trwałej serii horrorów. W serwisie IMDb film otrzymał ocenę 6,7 na podstawie około 333 000 głosów, a w TMDB 6,6 z około 6 950 głosów. Oznacza to, że widzowie oceniają go nieco wyżej niż krytycy, których średnia wynosi 5,6 na podstawie 164 recenzji.
Co pozostało za kulisami
- Większość materiału z wiadomości o katastrofie samolotu jest zaczerpnięta z prawdziwego incydentu z lipca 1996 roku. 17 lipca 1996 roku samolot Boeing 747 linii Trans World Airlines, lecący z Nowego Jorku do Paryża (lot nr 800), eksplodował i rozbił się w Ocean Atlantycki kilka minut po starcie. Żaden z pasażerów i członków załogi (230 osób) nie przeżył. Śledztwo trwało ponad cztery lata i doprowadziło amerykańskich ekspertów do wniosku, że przyczyną katastrofy był wypadek elektryczny, a nie zamach terrorystyczny ani wada konstrukcyjna samolotu, jak wcześniej wielokrotnie twierdzono w amerykańskiej prasie.
- Roboczym tytułem filmu był „Lot 180”.
- W filmie wykorzystano muzykę Johna Denvera, kompozytora, który zginął w katastrofie lotniczej.
- Na słynną scenę z autobusem zużyto łącznie trzy dni zdjęciowe.
- Podczas napisów początkowych przepowiadane są wszystkie śmierci, które mają miejsce w filmie. Uważny widz może dostrzec powieszoną lalkę, gilotynę, nóż w czyjejś klatce piersiowej itp.
- Początkowo planowano wykorzystać tę fabułę w jednym z odcinków serialu „Z Archiwum X” (1993-2018), a inspiracją do pomysłu fabularnego był scenariusz horroru Toma Eberhardta „Jedyny ocalały” (1984). W tym filmie dziewczyna zostaje jedynym ocalałym pasażerem w katastrofie lotniczej, a zaczynają ją ścigać zmarli ludzie, wykonujący wolę Śmierci, która ich wysłała.
- Budowa domu bohaterki, w interpretacji Kristen Cloke, zajęła pięć dni. Mieszkańcom Vancouveru tak się spodobał, że nawet prosili twórców filmu o to, by go nie niszczyli, jak to było zaplanowane.
- W programie informacyjnym pokazanym w filmie można zobaczyć ten sam materiał z ramówki z 17 lipca 1996 roku, który informował o katastrofie samolotu „Boeing 747” linii „Trans World Airlines” nad Nowym Jorkiem.
- Na początku filmu Devon Sawa (który grał Alexa) miał udawać, że śpi. W tym momencie naprawdę zasnął.
- Stworzenie ujęcia z zegarem przy łóżku Alexa (na którym cyfry oznaczające godzinę nocną zmieniają się w liczbę 180) zajęło pięć dni.
- Scenę z musującymi tabletkami „Alka-Seltzer” po tym, jak Terry (w którą wcielała się Amanda Detmer) potrącił autobus, trzeba było wydłużyć, aby widzowie zdążyli się otrząsnąć.
- W scenie, w której Valeri w wykonaniu Kristen Cloke dźga nożem, aktorka leżała pod sztuczną podłogą, a na górze znajdowała się manekina, w którą wbito nóż.
- Rola Alexa mogła przypaść Tobiemu Maguire'owi, a rola Claire – Kirsten Dunst.
- Na lotnisku kobieta mówi Alexowi, że wylot samolotu odbędzie się o 9:25, co dokładnie odpowiada jego urodzinom (25 września – 09/25 w amerykańskim zapisie daty). W samolocie Alex otrzymuje miejsce I (dziewiąta litera alfabetu) w 25. rzędzie.
- Scena, w której Carter uderza Billy'ego w twarz, została dodana do scenariusza z konieczności produkcyjnej. Chodziło o to, że aktor Shannyn William Scott w tym dniu miał opryszczkę na ustach. Aby to ukryć i nie opóźnić planu zdjęciowego, zaproponowano „rozcięcie wargi” podczas kłótni między postaciami i zakamuflowanie zmiany buforową krwią.
- W filmie wielokrotnie pojawia się liczba „180”, co jest nawiązaniem do oryginalnego tytułu projektu „Lot 180”. Firma dystrybucyjna „New Line Cinema” zdecydowała się zmienić tytuł filmu na „Final Destination” (pl. „Ostateczne przeznaczenie”), aby uniknąć pomyłki z innymi produkcjami, takimi jak „Air Force One” (Wolfgang Petersen, 1997) czy „Con Air” (Simon West, 1997).
- Dekoracje samolotu zostały zbudowane na specjalnych zawieszeniach, które pozwalały na wstrząsanie całą konstrukcją. Później zostały one zdemontowane, a na zawieszeniu umieszczono dekoracje górnego piętra domu bohaterki granej przez Ali Larter, po którym ucieka podczas huraganu.
- Zdjęcia do sceny, w której bohaterka Ali Larter wydostaje się z samochodu i spotyka Devona Sawę (grającego Alexa) na plaży, odbywały się na prawdziwej plaży.
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
