Sędzia Dredd
W przyszłości jeden człowiek może być Sędzią, Przysięgłym i wykonawcą.
Produkcja
Genre
Budżet
$90 000 000
Opłaty
$113 493 481
Reżyser
Aktorzy
Scenariusz
Producent
Beau Marks, Charles Lippincott, Tony Munafo, Susan Nicoletti, Edward R. Pressman, Andrzej G. Vajna
Operator
Kompozytor
Artysta
Nigel Phelps, Martin Laing, Gary Tomkins
Casting
Jackie Burch
Instalacja
Harry Keramidas, Alex Mackie
Cały zespół (56)
Cały zespół (56)
Krótki opis
Jest rok 2139. Wojny nuklearne zdewastowały naszą planetę. Ludzie tłoczą się w trzech przeludnionych i pogrążonych w chaosie Megamiastach, a przestępcy zsyłani są na pustkowie zwane Ziemią Przeklętą. Prawo wymierzają wszechwładni Sędziowie. Każdy w jednej osobie jest sędzią, ławą przysięgłych i... katem. Sędzia Dredd (Sylvester Stallone) to jeden z nich, który niespodziewanie sam staje przed sądem. Oskarżony o morderstwo zostaje wydalony z Megamiasta. Powraca jednak, aby udowodnić swoją niewinność i wyrównać rachunki z Rico (Armand Assante) - bandytą, który chce przejąć władze w Megamieście. Rozpoczyna się niesłychanie emocjonująca i widowiskowa rozgrywka w przyszłości...
Co pozostało za kulisami
- Danny Cannon i Sylvester Stallone często kłócili się na planie zdjęciowym z powodu ciągłych żądań Slay'a dotyczących zmian w scenariuszu. Po zakończeniu zdjęć Cannon obiecał sobie, że nigdy więcej nie będzie pracował z gwiazdami.
- Na wczesnym etapie rozwoju projektu do głównej roli rozważano Arnolda Schwarzeneggera, a do roli Rico – Christophera Walkena.
- Po tym, jak Joe Pesci zrezygnował z roli Fergiego, Stallone osobiście zadzwonił do Roba Schneidera i zaproponował mu tę rolę.
- Wśród potencjalnych reżyserów filmu pierwotnie brano pod uwagę Renny’ego Harlina, Richarda Donnera i braci Coenów.
- Utwór tytułowy do filmu miała napisać grupa Manic Street Preachers, ale ostatecznie projekt ten został na długo porzucony, a piosenkę „Judge Yourself” wydali dopiero w 2003 roku.
- Projekt bojowego robota do filmu został zaczerpnięty z serii komiksów „ABC Warriors” wydawnictwa 2000 AD.
- Kostiumy dla sędziów zostały zaprojektowane przez projektanta Gianniego Versace.
- W scenie z „latającym motocyklem” występuje trzy sekundy, w których Dredd został stworzony za pomocą grafiki komputerowej. To moment, gdy pikuje nad tłumem chuliganów.
- Od samego początku twórcy filmu planowali uzyskać kategorię PG-13. Z powodu nadmiernej przemocy MPAA odmówiło obniżenia przydzielonej przez nich kategorii R, pomimo wielokrotnych próśb studia i Sylvestra Stallone’a. Ostatecznie, z powodu ściśle określonej daty premiery, film nie został przerobiony na PG-13 i został wydany z kategorią R.
- Reżyser Danny Cannon miał plakat do filmu „Sędzia Dredd” (1995), który sam stworzył. Plakat został opublikowany w 534 numerze komiksu „2000AD” z 8 sierpnia 1987 roku.
- Głos komputera w filmie został podłożony przez Adrienne Barbeau (nie wymieniona w napisach końcowych), pełniła ona również tę samą rolę w filmie „Podniebny Stwór” (1982) Johna Carpentera.
- Wielokrotnie wymieniając lokalizację, spiker policyjnego radia odnosi się do dwóch komediowych duetów: „Kąt Abbott i Costello” (Bud Abbott i Lou Costello) oraz „Kąt Barnes i Allen” (George Barnes i Gracie Allen).
- Pojazdy używane w filmie (głównie taksówki) to w rzeczywistości Land Rover Forward Control 101, pierwotnie zaprojektowane jako pojazd wojskowy. Specjalnie dla filmu Land Rover zaprojektował i zbudował 31 pojazdów wykorzystujących podwozie FC101 i karoserię z włókna szklanego. Tylko jeden pojazd miał wykończenie specjalnie do kręcenia scen wewnątrz lub bezpośrednio obok niego, wszystkie pozostałe były całkowicie puste wewnątrz, z wyjątkiem elementów sterujących i siedzenia kierowcy.
- W komiksach Dredd praktycznie nigdy nie zdejmuje hełmu, w związku z czym jego twarz pojawia się w całości tylko na krótką chwilę. Jednak twórcy filmu najwyraźnie nie mogli dopuścić do tego, aby tak znany aktor jak Sylvester Stallone nigdy nie pokazał swojej twarzy w całości.
- Reżyserowi Danny’emu Cannonowi przyszło włożyć sporo wysiłku, aby przekonać producentów do kręcenia filmu w Anglii. Nie tylko dlatego, że jest to ojczyzna Sędziego Dredda, ale argumentował również, że Wielka Brytania ma bardzo utalentowanych operatorów filmowych.
- W wywiadzie Rob Schneider opowiedział, że ekipa filmowa dodała Sylvesterowi Stallone dodatkową ochronę przeciwpożarową na plecy w jego kostiumie do sceny z ogniem w szybie wentylacyjnym, podczas gdy sam Schneider nie miał żadnej ochrony.
- Początkowo planowano, że muzykę do filmu skomponuje Jerry Goldsmith, ale z powodu konfliktu harmonogramów musiał zrezygnować. Z uprzejmości napisał jednak muzykę do teasera, która później została wykorzystana w wielu zwiastunach filmu. Davida Arnolda, który zastąpił Goldsmitha, z kolei zastąpił Alan Silvestri, ponieważ producenci uznali, że jest zbyt blisko związany z reżyserem Dannym Cannonem.
- Sylvester Stallone nigdy nie słyszał o Sędziem Dredzie, dopóki nie zaproponowano mu roli.
- W komiksie Fergie to zbieg, który żyje w «Podmieściu» i przewodzi innym wyrzutkom i mutantom. W filmie jest po prostu tchórzliwym byłym przestępcą, który służy jako komiczny kontrast.
- Richard Stanley i Peter Hewitt odrzucili propozycje wyreżyserowania filmu.
- Film mógł wyreżyserować Tim Hunter z Arnoldem Schwarzeneggerem w roli Sędziego.
- Scena, w której Fergie żartuje z Dredda, była całkowitą improwizacją, ale ponieważ wyglądała całkiem zabawnie, postanowiono ją zostawić w filmie.
- W scenie, gdy młody sędzia zdejmuje hełm Dredda (gdy Dredd działa pod przykrywką) i mówi: „Dredd! Myślałem, że to ty!”, jego usta w tym momencie się nie ruszają.
- Kiedy Sędzia Dredd po raz pierwszy przybywa na miejsce zdarzenia, mówi innym sędziom, że jest bezpieczny, ponieważ znajduje się poza zasięgiem skutecznego ognia, ale jeszcze przed jego przybyciem widać, że co najmniej jedna osoba została zabita na ulicy.
- Anioł „Pa” przedstawia swojego starszego syna (Phila Smithona) jako Linka, ale w napisach końcowych imię postaci podano jako Fink. Z komiksów wynika, że Link, Junior i Min Maszyna mają brata o imieniu Fink, ale jego nie ma w filmie.
- Mikrofon z tyłu szyi mężczyzny, który obserwuje targ Geigera, znika i pojawia się ponownie.
- Włosy Mina Maszyny (Christopher Adamson) wracają do pozycji wyjściowej po tym, jak Anioł Pa je obraca.
- Na pustyni, kiedy Dredd i Ferguson na wzgórzu obserwują tunel śmieciowy, Dredd odchodzi. W następnej scenie stoją razem, jakby Dredd nie poruszył się w poprzedniej scenie.
- Wszyscy członkowie Najwyższej Rady Sędziów noszą na ramionach urządzenia wskazujące ich rangę. U głównego sędziego Griffina (Jürgen Prochnow) urządzenie to jest wyraźnie przesunięte do tyłu w prawie wszystkich scenach. W scenie, w której odblokowano pliki Janusza, urządzenie na jego ramieniu obraca się w zależności od kąta, pod jakim jest pokazywany.
- Kiedy Dredd i Fergie uciekają przed ochroną, po zabiciu Najwyższej Rady przez Rico i Griffina, Dredd jest w pełni ubrany w mundur Sędziego. Kiedy wchodzi do pomieszczenia z „motocyklem powietrznym”, ma na sobie koszulę. Kiedy siedzi na motocyklu, jest już bez koszuli, tylko w t-shircie. A to dzieje się w krótkim czasie, kiedy już siedzi na motocyklu, nie miał nawet możliwości jej zdjąć.
- Kiedy poborca DNA pobiera próbkę z ręki Rico, krew spływa po jego ręce. Ale kiedy wyciąga ją z poborca, jego ręka jest całkowicie czysta.
- W scenie tuż przed aresztowaniem Dredda, w odbiciu hełmu widać kamerę.
- W komiksie Fergi jest zbiegiem, który żyje w „Undercity” i przywódcą innych wyrzutków i mutantów. W filmie jest po prostu tchórzliwym byłym przestępcą, który służy jako komiczny kontrast.
Podobne filmy
8/10
7.7/10
7.6/10
7.5/10
7.4/10
7.2/10
7.2/10
7.2/10
7.2/10
7.2/10
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
