Piekielna Głębia
Krótki opis
Akcja filmu Piekielna Głębia toczy się w odizolowanym ośrodku badawczym Aquatica, gdzie zespół naukowców prowadzi eksperymenty na rekinach, mając nadzieję na znalezienie lekarstwa na chorobę Alzheimera. Grupa pod kierownictwem dr Susan McAlester zmodyfikowała DNA zwierząt, aby powiększyć ich mózgi. To rozwiązanie, naruszające zasady etyki, przynosi nieprzewidziane konsekwencje. Rekiny stają się szybsze i inteligentniejsze niż kiedykolwiek, a gdy gwałtowny sztorm uszkadza stację, badacze zostają uwięzieni z własnymi tworami.
Reżyserem filmu jest Renny Harlin. Jest to dziewiąta z dwudziestu ośmiu pełnometrażowych produkcji w jego dorobku, zrealizowana po filmie Długi pocałunek na dobranoc, a przed Wyścigiem. Scenariusz napisali Duncan Kennedy i Donna Powers wspólnie z Wayne’em Powersem, a za produkcję odpowiadali Akiva Goldsman, Tony Ludwig oraz Alan Riche. W rolę McAlester wcieliła się Saffron Burrows, a w dwudziestojednoosobowej obsadzie znaleźli się także Thomas Jane, LL Cool J, Samuel L. Jackson, Jacqueline McKenzie i Michael Rapaport.
Film zadebiutował w lipcu 1999 roku, trwa 105 minut i łączy w sobie elementy gatunków takich jak akcja, horror oraz sci-fi. Przy budżecie wynoszącym około 60 milionów USD, produkcja zarobiła na całym świecie mniej więcej 165 milionów USD, co stanowi solidny zwrot z inwestycji. Oceny są umiarkowane i spójne: IMDb przyznaje 5,9/10 na podstawie około 151 000 głosów, TMDB ocenia film na 6/10 (przy znacznie mniejszej liczbie głosujących), a recenzenci filmowi wystawili notę 6/10 na podstawie 116 recenzji.
Co pozostało za kulisami
- Autorzy filmu klatka po klatce analizowali nagrania prawdziwych rekinów mako, po czym wykorzystali sprzęt i technologie, które zwykle stosuje się przy budowie samolotów pasażerskich „Boeing 747”, i stworzyli autonomiczne makiety rekinów. Silniki w makietach, sterowane zdalnie, miały moc 1000 koni mechanicznych. Makiety ważyły ponad 3,5 tony każda, a w trybie autonomicznym osiągały prędkość prawie 50 km/h. Zbudowano w sumie 4,5 makiety: trzy makiety mako o długości ponad 4 metrów każda (były to rekiny pierwszej generacji) i półtorej makiety prawie ośmiometrowych rekinów drugiej generacji.
- Kiedy rekin atakuje Jima Whitlocka, odgryza mu rękę do łokcia. Ale później pokazują, że jego ręka została odgryziona całkowicie.
- Początkowo zakładano, że główną bohaterką filmu będzie postać w wykonaniu Saffron Burrows, jednak, według reżysera Renny’ego Harlina, publiczność na przedpremierowych pokazach bardzo negatywnie oceniła zakończenie filmu, co go bardzo zaskoczyło. Widzowie uważali, że skoro bohaterka Burrows jest winna wszystkiemu, co się wydarzyło, to ona powinna zginąć. Fabułę natychmiast zmieniono, dokręcono kilka scen i bohaterka Burrows zginęła w paszczy rekina. Niektóre sceny z tą postacią zostały w ogóle wycięte z filmu, aby bohaterka Burrows wzbudzała mniejszą sympatię u widzów.
- Trzy rekiny w filmie zostają zabite w taki sam sposób jak w filmach «Szczęki», «Szczęki 2» i «Szczęki 3»: jeden zostaje wysadzony w powietrze, drugi zabity prądem, a trzeci spalony.
- Do jednej sceny Thomas Jayne musiał pływać obok prawdziwego rekina. Został dopuszczony do zbliżenia się do niego dopiero po zakończeniu pozostałych zdjęć.
- Kiedy Carter wyciąga tablicę rejestracyjną z paszczy rekina, pływa w płetwach. Następnie wspina się po drabinie i okazuje się, że ma na nogach sandały.
- Kiedy Carter otwierał nożem drzwi windy, nóż złamał się i go wyrzucił. W scenie finałowej, kiedy leży na gruzach, na prawej nodze znowu wisi nóż.
- Scenarzysta Duncan Kennedy napisał scenariusz, będąc świadkiem ataku rekina na człowieka niedaleko swojego domu, po którym z ofiary niewiele pozostało. Po tym zdarzeniu zaczęły go nawiedzać koszmary, w których widział siebie w korytarzu z rekinami-telepatami. Kennedy postanowił napisać scenariusz, który nie powtarzałby fabuły klasycznego filmu grozy „Szczęki” (1975) Stevena Spielberga. Firma filmowa „Warner Bros.” zakupiła scenariusz pod koniec 1994 roku, ale prace nad filmem rozpoczęły się dwa lata później.
- Samolot użyty do zdjęć to ten sam, który wykorzystywano w filmie „Sześć dni, siedem nocy” (1998).
- Według Renny’ego Harlina, pomysł zabicia bohatera granego przez Samuela L. Jacksona podsunęła mu śmierć bohatera Toma Skerrita w filmie science fiction Ridleya Scotta „Obcy” (1979), w którym zagrał Dallasa. Obaj bohaterowie byli liderami, śmierć każdego pogrążyła pozostałych przy życiu w rozpaczy, obaj byli w momencie zdjęć najbardziej znanymi aktorami w swoim odpowiednim zespole i śmierć każdego była niespodziewana, a przez to jeszcze bardziej szokująca. Widząc reakcję widzów na śmierć postaci w wykonaniu Jacksona, Renny Harlin zdał sobie sprawę, że nie pomylił się z tym zabiegiem fabularnym.
- Tablica rejestracyjna wyłowiona z paszczy rekina jest taka sama, jak u rekina tygrysiego w filmie „Szczęki”.
- Samuel L. Jacksonowi zaoferowano rolę, którą ostatecznie zagrał LL Cool J. Aktor nie był nią zainteresowany, dlatego też rola Russella Franklina została napisana specjalnie dla Jacksona.
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
