Piekielna Głębia

Strach ma wielkie zęby.
Deep Blue Sea (1999)
Chronometraż: 1:45 (105 min)

brak ocen
6/10
2686
7/10
89508
5.9/10
151000
Oceń film:
Data premiery
Budżet
$60 000 000
Opłaty
$164 648 142
Reżyser
Scenariusz
Wayne Powers
Producent
Akiva Golszman, Tony Ludwig, Alan Riche, Don MacBain, Bruce Berman, Duncan Henderson, Jonathan Schwartz
Operator
Stephen F. Windon
Kompozytor
Artysta
William Sandell, Joseph Bennett, Constance Bracewell
Casting
Christine Sheaks
Instalacja
Dallas Puett, Frank J. Urioste, Derek Brechin
Cały zespół (283)

Krótki opis

Dr. Susan McAlester eksperymentuje z kodem genetycznym najdoskonalszych ze znanych naturze drapieżników, rekinów. Ma nadzieję, że uda jej się znaleźć lekarstwo na chorobę Alzheimera. Prowadzone w podwodnym laboratorium eksperymenty wymykają się jednak spod kontroli i naukowcy musza stawić czoła potworom, które dorównują człowiekowi sprytem, przewyższają go za to szybkością i bezwzględnością.

Co pozostało za kulisami

  • Samolot użyty do kręcenia filmu to ten sam, który wykorzystano w filmie „Sześć dni, siedem nocy” (1998).
  • Tablica rejestracyjna wyłowiona z paszczy rekina jest taka sama, jak ta rekina tygrysiego w filmie «Szczęki».
  • Do jednej sceny Thomas Jayne musiał pływać obok prawdziwego rekina. Został dopuszczony do zbliżenia się do niego dopiero po zakończeniu pozostałych zdjęć.
  • Samuel L. Jacksonowi zaoferowano rolę, którą ostatecznie zagrał LL Cool J. Aktor nie był nią zainteresowany, dlatego też rola Russella Franklina została napisana specjalnie dla Jacksona.
  • Trzy rekiny w filmie zostają zabite w taki sam sposób jak w filmach «Szczęki», «Szczęki 2» i «Szczęki 3»: jeden zostaje wysadzony w powietrze, drugi zabity prądem, a trzeci spalony.
  • Kiedy Carter wyciąga tablicę rejestracyjną z paszczy rekina, pływa w płetwach. Następnie wspina się po drabinie i okazuje się, że ma na nogach sandały.
  • Kiedy Carter otwierał nożem drzwi windy, nóż złamał się i go wyrzucił. W scenie finałowej, kiedy leży na gruzach, na prawej nodze znowu wisi nóż.
  • Kiedy rekin atakuje Jima Whitlocka, odgryza mu rękę do łokcia. Ale później pokazują, że jego ręka została odgryziona całkowicie.
  • Autorzy filmu klatka po klatce analizowali nagrania prawdziwych rekinów mako, po czym wykorzystali sprzęt i technologie, które zwykle stosuje się przy budowie samolotów pasażerskich „Boeing 747”, i stworzyli autonomiczne makiety rekinów. Silniki w makietach, sterowane zdalnie, miały moc 1000 koni mechanicznych. Makiety ważyły ponad 3,5 tony każda, a w trybie autonomicznym osiągały prędkość prawie 50 km/h. Zbudowano w sumie 4,5 makiety: trzy makiety mako o długości ponad 4 metrów każda (były to rekiny pierwszej generacji) i półtorej makiety prawie ośmiometrowych rekinów drugiej generacji.
  • Scenarzysta Duncan Kennedy napisał scenariusz, będąc świadkiem ataku rekina na człowieka niedaleko swojego domu, po którym z ofiary niewiele pozostało. Po tym zdarzeniu zaczęły go nawiedzać koszmary, w których widział siebie w korytarzu z rekinami-telepatami. Kennedy postanowił napisać scenariusz, który nie powtarzałby fabuły klasycznego filmu grozy „Szczęki” (1975) Stevena Spielberga. Firma filmowa „Warner Bros.” zakupiła scenariusz pod koniec 1994 roku, ale prace nad filmem rozpoczęły się dwa lata później.
  • Początkowo zakładano, że główną bohaterką filmu będzie postać w wykonaniu Saffron Burrows, jednak, według reżysera Renny’ego Harlina, publiczność na przedpremierowych pokazach bardzo negatywnie oceniła zakończenie filmu, co go bardzo zaskoczyło. Widzowie uważali, że skoro bohaterka Burrows jest winna wszystkiemu, co się wydarzyło, to ona powinna zginąć. Fabułę natychmiast zmieniono, dokręcono kilka scen i bohaterka Burrows zginęła w paszczy rekina. Niektóre sceny z tą postacią zostały w ogóle wycięte z filmu, aby bohaterka Burrows wzbudzała mniejszą sympatię u widzów.
  • Według Renny’ego Harlina, pomysł zabicia bohatera granego przez Samuela L. Jacksona podsunęła mu śmierć bohatera Toma Skerrita w filmie science fiction Ridleya Scotta „Obcy” (1979), w którym zagrał Dallasa. Obaj bohaterowie byli liderami, śmierć każdego pogrążyła pozostałych przy życiu w rozpaczy, obaj byli w momencie zdjęć najbardziej znanymi aktorami w swoim odpowiednim zespole i śmierć każdego była niespodziewana, a przez to jeszcze bardziej szokująca. Widząc reakcję widzów na śmierć postaci w wykonaniu Jacksona, Renny Harlin zdał sobie sprawę, że nie pomylił się z tym zabiegiem fabularnym.
  • Samolot użyty do zdjęć to ten sam, który wykorzystywano w filmie „Sześć dni, siedem nocy” (1998).
  • Tablica rejestracyjna wyłowiona z paszczy rekina jest taka sama, jak u rekina tygrysiego w filmie „Szczęki”.

Podobne filmy

Podobał Ci się film?

Aby zostawić komentarz, zaloguj się lub zarejestruj. Darmowa rejestracja!

© ACMODASI, 2010-2026

Wszelkie prawa zastrzeżone.
Materiały (znaki towarowe, filmy, obrazy i teksty) znajdujące się na tej stronie należą do ich odpowiednich właścicieli. Zabrania się wykorzystywania jakichkolwiek materiałów znajdujących się na tej stronie bez uprzedniego porozumienia z ich właścicielem.
Podczas kopiowania materiałów tekstowych i graficznych (filmy, obrazy, teksty, zrzuty ekranu stron) z tej witryny, do takiego materiału musi być dołączony aktywny link do witryny www.acmodasi.pl.
Administracja serwisu nie ponosi odpowiedzialności za jakiekolwiek informacje zamieszczone na tej stronie przez osoby trzecie.