Menażeria
Krótki opis
Akcja filmu Menażeria rozgrywa się w 1962 roku w Faber College, gdzie dwa bractwa reprezentują przeciwstawne oblicza życia studenckiego. Omega zrzesza zamożnych, dobrze wychowanych studentów z wpływowych rodzin, podczas gdy Delta Tau Chi to niesforna grupa z niskimi ocenami i jeszcze gorszymi manierami. Gdy dwóch nowych studentów zostaje odrzuconych przez Omegę i przyjętych do Delty, dziekan uczelni oraz rywalizujące bractwo łączą siły, aby usunąć Deltę z kampusu. Członkowie Delty, prowadzeni przez uwielbiającego imprezy Bluto Blutarsky'ego, stawiają opór w swój własny, chaotyczny sposób.
Film wyreżyserował John Landis; jest to druga z osiemnastu pełnometrażowych produkcji w jego chronologicznej filmografii, następująca po tytule Kino z Kentucky Fried Theater i poprzedzająca Blues Brothers. Scenariusz napisali Harold Ramis, Douglas Kenney i Chris Miller, a za produkcję odpowiadali Ivan Reitman, Judith Belushi-Pisano i Matty Simmons. W rolę Bluto wcielił się John Belushi, a w głównej obsadzie znaleźli się także Karen Allen, Tom Hulce, Stephen Furst, Mark Metcalf oraz Mary Louise Weller. Koszt produkcji wyniósł około 3 milionów dolarów, a wpływy z biletów na całym świecie osiągnęły poziom 142 milionów dolarów, co uczyniło film jedną z najbardziej dochodowych komedii tamtego okresu. W serwisie IMDb obraz otrzymał ocenę 7,4/10 na podstawie 136 000 głosów, natomiast w TMDB ma ocenę 7/10 przy 1 731 głosach. Ocena krytyków na poziomie 7,8/10 z 55 recenzji plasuje film nieco powyżej not widowni.
Co pozostało za kulisami
- Dziura, którą bohater Johna Belushiego (1949-1982) wybił gitarą w ścianie, była jedynym uszkodzeniem, jakie wyrządzono budynkowi podczas kręcenia. Zamiast ją zakleić, studenci zrobili wokół niej ramę, a obok przykręcili tabliczkę z wyjaśnieniem.
- Verna Bloom (1939-2019) opowiadała później, że scena z dziekanem Wormerem (ta, w której ona jest pijana, a on rozmawia przez telefon z burmistrzem) była od początku do końca improwizowana, ponieważ reżyserowi Johnowi Landisowi nie przypadły do gustu repliki dla tej sceny, zapisane w scenariuszu.
- Prezydent Uniwersytetu Oregońskiego pozwolił na zdjęcia tylko dlatego, że nie przeczytał scenariusza. Wcześniej otrzymał scenariusz komediodramatu Mike'a Nicholsa (1931-2014) „Absolwent” (1967), ale odmówił zgody na zdjęcia. Później, prawda, film tak mu się spodobał, że postanowił, że następnym razem nie przegapi okazji i zezwoli na zdjęcia filmu na kampusie, jeśli kiedykolwiek zwróci się do niego z taką prośbą. Nalegał jednak, aby nazwa uniwersytetu nie została wymieniona w napisach.
- Aby dostać rolę Niedermeyera, aktor Mark Metcalf musiał skłamać i powiedzieć, że umie jeździć konno. Kiedy został zatwierdzony do roli, jako pierwsze zapisał się na kursy jazdy konnej.
- Kampania reklamowa filmu okazała się droższa od samych zdjęć, tzn. jej koszt przekroczył budżet filmu.
- W jednej ze scen postać Johna Belushiego uczy resztę bohaterów „brudnych” wierszy z utworu Louie Louie z 1963 roku grupy The Kingsmen, grającej garage rock. Ten epizod oparty jest na prawdziwym śledztwie, które prowadziło FBI w latach 1963-1965, tzn. przez dwa i pół roku próbowało „rozszyfrować” tekst piosenki, reagując na skargi różnych grup religijnych i konserwatywnych dotyczące „nieprzyzwoitego języka i obsceniczności” w niezrozumiałych zwrotkach, które grupa rzekomo prezentowała nieletniej publiczności. Po wydaniu ponad dwóch lat i dziesiątek tysięcy dolarów podatników, FBI musiało przyznać, że w tekście piosenki nic „nieprzyzwoitego” nie znalazło.
- W butelce z whisky, z której nieustannie upijał się jeden z bohaterów (w wykonaniu Johna Belushiego), w rzeczywistości była herbata z lodem. To był jeden z trików, które pomagały aktorowi powstrzymać się od picia alkoholu i zażywania narkotyków. Aktorzy co wieczór urządzali imprezy, ale John Landis specjalnie umieścił Belushiego z żoną Judith Belushi-Pisano w domu w kilku kilometrach od miejsca kręcenia. Belushi był już znany ze swoich imprez, a Landis chciał, żeby w trakcie zdjęć pozostał trzeźwy. Belushi urządził kilka imprez w swoim domu, jednak za każdym razem panował nad sobą.
- Kiedy aktorzy przygotowywali się do zdjęć, zalecano im trzymanie się z daleka od studentów, jednak pewnego razu niektórzy aktorzy (z wyjątkiem Belushiego, który był w Nowym Jorku, gdzie kręcił kolejny odcinek Saturday Night Live) przyjęli zaproszenie od dziewcząt na imprezę na kampusie Uniwersytetu Oregonu. Prawdziwi studenci odnieśli się do nich wrogo i wkrótce doszło do bójki, kiedy James Widdows rzucił w pijanego studenta, futbolistę, plastikowym kuflikiem z piwem. W wyniku tego Widdowsowi wybito kilka zębów, a Bruce'owi McGillowi założono szynę. Kiedy Belushi wrócił na plan zdjęciowy, nieustannie chciał wrócić na kampus i rozprawić się ze studentami, ale powstrzymano go.
- W jednym z wywiadów Donald Sutherland, grający rolę nauczyciela, opowiedział, że początkowo, ze względu na niewielki budżet filmu, producenci zaproponowali mu procent od przyszłych dochodów zamiast stałej gaży. Jednak aktor, nie wierząc w sukces filmu, wolał od razu otrzymać 50 000 dolarów. Ostatecznie pożałował swojej decyzji, ponieważ „Zoo” zarobiło ponad sto czterdzieści milionów dolarów tylko w Stanach Zjednoczonych.
- Aktorzy grający członków jednego bractwa studenckiego, poza planem zdjęciowym specjalnie drażnili aktorów grających członków innego bractwa, aby „być w formie” i bardziej wiarygodnie przedstawiać niechęć na planie. Mark Metcalf specjalnie przeniósł się w hotelu do pokoju znajdującego się bezpośrednio nad pokojem Bruce’a McGilla, w którym każdego wieczoru urządzano imprezy, aby złościć się na hałas i łatwiej wczuwać się w rolę rano.
- Na wielu plakatach wydanych z okazji premiery filmu widniało ujęcie z bohaterką graną przez Sarę Holcomb bez biustonosza (scena, w której rozepina haftę biustonosza i traci przytomność z powodu upojenia alkoholowego). Zanim w Stanach Zjednoczonych wideomagnetyzory stały się powszechne, niektóre przepisy dotyczące przyzwoitości zakazywały pokazywania nagości nieletnich w sytuacjach „rzeczywiście mających miejsce lub przedstawionych”. Pod tę ostatnią definicję idealnie wpadała gra aktorska. Aktorka miała w momencie kręcenia 18 lat, ale jej bohaterka twierdziła, że ma tylko 13 lat. Powstał problem i w pierwszych kopiach filmu przeznaczonych do użytku domowego nie widać jej nagich piersi.
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
