Konformista
Krótki opis
Akcja rozgrywa się we Włoszech i Francji w latach 30. XX wieku. Konformista skupia się na Marcellu Clericim, wykładowcy filozofii, który poślubia beztroską młodą kobietę o imieniu Giulia, niosąc zarazem ciężar gwałtownego epizodu z okresu dojrzewania. Pragnąc wydawać się zwyczajnym i należeć, przyłącza się do ruchu faszystowskiego i zostaje wciągnięty w jego tajną policję. Przełożeni powierzają mu zadanie, które zmienia jego podróż poślubną w Paryżu w przykrywkę: ma zbliżyć się do profesora Quadriego, byłego nauczyciela, który uciekł z Włoch i stał się dysydentem antyfaszystowskim, aby móc zorganizować zabójstwo.
Bernardo Bertolucci wyreżyserował film i napisał scenariusz, adaptując powieść Alberta Moravii. To pierwszy tytuł w chronologicznym spisie jego filmów fabularnych, zrealizowany przed Ostatnim tangiem w Paryżu, 1900 i Ostatnim cesarzem, wyprodukowany przez Maurizia Lodi-Fè. W roli Marcella występuje Jean-Louis Trintignant, Stefania Sandrelli jako Giulia, Gastone Moschin jako Manganiello, Dominique Sanda jako Anna Quadri, a Enzo Tarascio jako profesor Quadri. Produkcja była współprodukcją niemiecko-włosko-francuską, a film trwa 108 minut.
Film ma ocenę krytyków 8,9 na 10 z 60 recenzji, a na TMDB 7,6 na 10 z 786 głosów — węższą różnicę między ocenami profesjonalistów a widzów niż to zwykle bywa.
Co pozostało za kulisami
- Szpital, w którym przebywa ojciec głównego bohatera, to Teatro Libera, czyli „Wolny Teatr”, na obrzeżach Rzymu. Ten masywny budynek w stylu secesyjnym z białego marmuru był wykorzystywany również w innych filmach i programach telewizyjnych.
- Kiedy główny bohater prosi operatora o połączenie z profesorem Quadrim, podaje numer telefonu, który kiedyś należał do idola Bernardo Bertolucciego (1941-2018) Jean-Luca Godarda. Kiedy Quadri odbiera, główny bohater przypomina sobie jedną z lekcji, podczas której Quadri powiedział: „Czas na refleksję minął. Nadszedł czas działania”. Tymi słowami otwiera się film Godarda z 1960 roku „Mały żołnierz”.
- Z powieścią o tym samym tytule (1947) autorstwa Alberto Moravii (1907-1990), która później stała się podstawą literacką filmu, Bernarda Bertolucciego zapoznała jego ówczesna partnerka Maria Paola Maino. Podobało mu się, jak ona opowiadała o książce, ale sam był zajęty pracą nad filmem „Strategia pająka” (1970) i nie czytał powieści w momencie, gdy opowiadał pomysł na ekranizację Luigi Luraschiemu (1905-2002) z firmy Paramount Pictures. Bertolucci był tak przekonujący, że Luraschi zgodził się sponsorować zdjęcia i zająć się dystrybucją filmu. Już miesiąc później Bertolucci czytał powieść i jednocześnie pisał scenariusz.
- Początkowo montażem filmu zajmował się, jak zwykle, Roberto Perpignani i montował go liniowo, czyli chronologicznie. Wkrótce jednak niektóre wątki filmu zmontował Franco Arcalli (1929-1978), przeplatając przeszłość z teraźniejszością i zmieniając w ten sposób strukturę filmu. Efekt tak spodobał się Bertolucciemu, że powierzył Arcalliemu montaż całego filmu i odtąd pracował wyłącznie z nim.
- Zanim do roli Anny Quadri wybrano Dominique Sanda, Bernardo Bertolucci oferował tę rolę Brigitte Bardot.
- Na drodze do Quadriego główny bohater wypowiada frazę po łacinie „Animula, vagula, blandula, hospes comesque corporis”, czyli „Duszo, błąkająca się, łagodna, gościu i towarzyszu w ludzkim ciele”. To pierwszy wers epitafium, którego autorstwo przypisuje się starożytnemu cesarzowi rzymskiemu Hadrianowi (76-138).
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
