Blask

Blask opowiada historię Davida Helfgotta, niezwykle utalentowanego australijskiego pianisty. Jego dzieciństwo zdominował despotyczny ojciec, Peter, który zabrania mu wyjazdu na studia za granicę. Ostatecznie David sprzeciwia się woli ojca i wyjeżdża do Londynu, by kształcić się w prestiżowej szkole muzycznej. Jednak presja, z którą mierzył się od najmłodszych lat, okazuje się zbyt przytłaczająca, co prowadzi do załamania nerwowego i utraty ponad dekady życia. Późniejsze spotkanie z Gillian pomaga mu odzyskać stabilność, dzięki czemu stopniowo wraca do występów, zdobywając uznanie publiczności, nawet jeśli krytycy pozostają sceptyczni.

Film jest dramatyzacją prawdziwych wydarzeń, powstałą w Australii i Wielkiej Brytanii przy wsparciu takich firm jak BBC Film, Film Victoria, South Australian Film Corporation oraz Fine Line Features. Reżyserem obrazu jest Scott Hicks, który oparł się na scenariuszu Jana Sardiego; za produkcję odpowiadała Jane Scott. W rolę dorosłego Davida wcielił się Geoffrey Rush, natomiast jego młodzieńczych lat kreował Noah Taylor. W obsadzie znaleźli się także Armin Mueller-Stahl jako Peter oraz Lynn Redgrave, Googie Withers i Sonia Todd w rolach drugoplanowych. Był to pierwszy z sześciu pełnometrażowych filmów wyreżyserowanych przez Hicksa, przed Cedry pod śniegiem, Krainą Wiecznego Szczęścia, Życiem od kuchni, Szczęściarzem i Upadłymi.

Produkcja, której budżet wyniósł około 6 milionów USD, zarobiła na całym świecie mniej więcej 36 milionów USD, co stanowi bardzo dobry wynik jak na dramat tej skali. W serwisie IMDb film posiada ocenę 7,6 na podstawie około 59 000 głosów, a w TMDB 7,4 przy znacznie mniejszej liczbie głosujących. Ocena krytyków na poziomie 8/10 z 43 recenzji sytuuje obraz na równi z ocenami widzów lub nieco powyżej nich.