Goldfinger
Produkcja
Budżet
$3 000 000
Opłaty
$124 881 062
Witryna internetowa
Reżyser
Aktorzy
Szón Koneri, Gert Fröbe, Honor Blackman, Harold Sakata, Shirley Eaton, Tania Mallet, Bernard Lee, Martin Benson, Cec Linder, Austin Willis
Wszyscy aktorzy i role (10)
Wszyscy aktorzy i role (10)
Scenariusz
Producent
Operator
Ted Moore
Kompozytor
Artysta
Ken Adam, Maurice Pelling, Michael White
Casting
Instalacja
Krótki opis
Agent James Bond ma rozpracować multimilionera Aurica Goldfingera, podejrzanego o kradzież złota z wielu skarbców świata. Sekretarka bogacza zdradza Bondowi metodę, którą posługuje się jej pracodawca. Wkrótce zostaje zamordowana, a Goldfinger znika bez śladu. Agent 007 rusza za nim w pościg. W drodze do Europy poznaje żądną zemsty siostrę zabitej, Tilly. Niebawem ginie ona z rąk ochroniarza Aurica, Oddjoba. Bond zostaje schwytany i przewieziony do siedziby Goldfingera. Tam milioner przygotowuje się do napadu na skarbiec USA - Fort Knox.
Co pozostało za kulisami
- To jedyny film o Bondzie z Connerym, w którym nie występuje organizacja SPECTRE.
- Ujęcia z wirującym helikopterem, pojawiające się na napisach początkowych, pochodzą z filmu „Z Rosji z miłością”.
- Podczas kręcenia sceny walki Bonda z Oddjobem w Fort Knox, Sean Connery uszkodził sobie plecy, co na pewien czas opóźniło produkcję filmu. Pogłoski mówią, że ta kontuzja pozwoliła Connery’emu wynegocjować z producentami większe pieniądze za kolejną serię.
- Nadia Regine, grająca tancerkę w nocnym klubie, wcześniej pojawiła się w innym filmie o Jamesie Bondzie – „Z Rosji z miłością” (1963).
- W jednym z epizodów przyszły znany reżyser Garry Marshall („Uciekająca panna młoda”) zagrał jednego z amerykańskich gangsterów.
- Aktorka Honor Blackman specjalnie zrezygnowała z serialu telewizyjnego „Avengersi”, w którym grała Cathy Gale, aby wystąpić w „Goldfingerze”. W jednym z odcinków „Avengersów” z 1965 roku jej twórcy żartobliwie nawiązali do tej okoliczności: John Steed otrzymuje pocztówkę od Cathy Gale, wysłaną z Fort Knox.
- Aktor Gert Fröbe słabo mówił po angielsku, dlatego jego głos podkładał Michael Collins.
- Na tabliczce w Fort Knox napisano „Generał Raciś”. Doradcą technicznym filmu był Charles Raciś.
- Pomysł z „złotą dziewczyną” był oparty na prawdziwych wydarzeniach. Jedna szwedzka modelka pokryła się złotą farbą i w konsekwencji zmarła z powodu uduszenia.
- W oryginalnym scenariuszu pierwszy dialog Bonda i Pussy Galore brzmiał tak: „Cześć. Jestem Pussy Galore.” – „To widać gołym okiem. A jak się nazywasz?” (Pussy Galore z angielskiego można przetłumaczyć jako „Kotka dla wszystkich”).
- Podczas kręcenia scen w samochodach Sean Connery często zrzucał spodnie, pozostawiając tylko górną część kostiumu: w zamkniętej przestrzeni zawsze robiło się gorąco, a na twarzy, pomimo starań charakteryzatorów, pojawiał się pot.
- Wszystkie sceny z Jamesem Bondem w Ameryce zostały nakręcone w Londynie – w pawilonach Pinewood Studios.
- To pierwszy film o Bondzie, w którym pojawia się legendarny Aston Martin DB5, który pojawi się jeszcze w co najmniej 4 filmach o Bondzie. W szczególności w Casino Royale Bond nazwie samochód „Aston Martinem z 1964 roku” – nawiązując do roku premiery Goldfingera, choć model produkowany jest od 1963 roku.
- Złoto w Fort Knox w filmie ułożone jest w zbyt wysokie stosy – w rzeczywistości dolne rzędy zostałyby zmiażdżone przez górne.
- Początkowo firma Aston Martin (brytyjski producent prestiżowych samochodów) niechętnie udostępniała swoje pojazdy twórcom filmowym, więc producentom filmu (Albert R. Broccoli, Harry Saltzman, Stanley Sopel, Terence Young) przyszło za nie zapłacić. Film okazał się tak kasowym sukcesem, że w późniejszych produkcjach z Jamesem Bondem samochody wykorzystywane w nagraniach otrzymywali producenci już całkowicie bezpłatnie.
- Aktorowi grającemu agenta 007, Seanowi Connery'emu, nawet nie trzeba było jechać do Stanów Zjednoczonych na zdjęcia. Wszystkie sceny, w których jego bohater według scenariusza działa w USA, kręcono w studiach Pinewood niedaleko Londynu. Ta okoliczność wyjaśnia, dlaczego, włączając światło, Bond przestawia włącznik nie do góry, a w dół (mowa o scenie, w której Bond, dochodząc do siebie, wraca do sypialni i odkrywa ciało Jill, w którą wciela się Shirley Eaton, której całe ciało pokryto złotą farbą, co doprowadziło do jej śmierci). Według reżysera Gaya Hamiltona, bezpośrednio w Miami kręcono tylko z Seką Linderem (zagrał Felixa Leitera) z głównej obsady aktorskiej. Pozostałych aktorów, zaangażowanych w sceny, których akcja rozgrywa się w kurorcie w Miami, kręcono w Wielkiej Brytanii. Chodzi tutaj o Connery'ego, Gertę Fröbe (zagrał głównego antagonistę, Aurica Goldfingera), Eaton (zagrała Jill, kochankę Goldfingera), Margaret Nolan (otrzymała rolę masażystki, Dink) i Austina Willisa (Simmonsa, w którego Goldfinger grał w karty). Podczas kręcenia tych scen wykorzystano ryrprojekcję (jest to technika zdjęciowa, oparta na projekcyjnym połączeniu aktorów i elementów scenografii z dowolnym tłem), a gdy w centrum uwagi byli Fröbe i Simmons – w długich planach używano dublerów.
- Makieta skarbca złota USA w Fort Knox, zbudowana na terenie studiów Pinewood, okazała się zaskakująco dokładna, szczególnie biorąc pod uwagę fakt, że żadnemu z twórców filmowych nie pozwolono wejść do prawdziwego skarbca ze względów bezpieczeństwa. Makieta wyglądała tak przekonująco, że wokół niej nawet wystawiono ochronę, aby nikt nie pomyślał o kradzieży dekoracyjnych sztabek złota w nocy. Po premierze filmu scenograf Ken Adam otrzymał list od pracowników Fort Knox, gratulujący mu i całemu zespołowi precyzyjnego odwzorowania budynku skarbca. Trójwymiarowa makieta okolic Fort Knox, którą Goldfinger prezentował szefom organizacji przestępczych, jest obecnie wystawiona dla zwiedzających w prawdziwym Fort Knox.
- Gert Fröbe miał pewne wątpliwości co do wykorzystania przez Goldfingera gazu paraliżującego w scenie napadu na Fort Knox. Fröbe obawiał się, że ten element nieuchronnie skłoni widzów do refleksji nad obozami koncentracyjnymi – szczególnie biorąc pod uwagę jego niemieckie pochodzenie. W rzeczywistości film „Goldfinger” został na wiele lat zakazany w Izraelu po wyznaniu samego Fröbe, że kiedyś był członkiem NSDAP (Narodowosocjalistycznej Niemieckiej Partii Robotniczej). Zakaz został zniesiony po tym, jak w centrum zainteresowania opinii publicznej znalazła się pewna żydowska rodzina, której członkowie twierdzili, że w czasie II wojny światowej uratował ich przed egzekucją sam Fröbe.
- Harold Sakata (który grał ochroniarza Goldfingera) doznał poważnego oparzenia dłoni podczas kręcenia sceny śmierci jego postaci, ale nie wyszedł z roli i trzymał się, dopóki reżyser Guy Hamilton nie krzyknął: „Stop!”
- Bond stwierdza Goldfingerowi, że biorąc pod uwagę wagę złota, wywóz go z Fort Knox okaże się niemożliwy, więc Goldfinger po prostu skażeni go substancją radioaktywną, co wielokrotnie zwiększy wartość jego osobistych zapasów złota. W powieści z 1969 roku Goldfinger planował wywóz złota, co, jak słusznie zauważyli krytycy krótko po wydaniu książki, było niemożliwe. W ekranizacji Hamiltona plan Goldfingera został odpowiednio zmieniony, wprowadzając do rozważań Bonda zastrzeżenia krytyków powieści źródłowej.
- Ian Fleming zaczerpnął pomysł śmierci człowieka pokrytego złotą farbą z filmu grozy Marka Robsona „Bedlam” (1946). W rzeczywistości śmierć z powodu tzw. „uduszenia skórnego” w wyniku pokrycia skóry na całym ciele farbą jest wytworem fikcji. U podstaw tego założenia leży błędna przesłanka, że człowiek oddycha – choćby częściowo – skórą, a dowód nieprawdziwości tej przesłanki sięga jeszcze czasów renesansu. Mit o „uduszeniu skórnym” wciąż istnieje, choć od czasu do czasu jest obalany. Utrzymuje się on m.in. dzięki „miejskiej legendzie”, zgodnie z którą Shirley Eaton (odtwórczyni roli Jill Masterson) zmarła przez uduszenie prosto na planie filmowym. W rzeczywistości nic takiego się nie stało, podczas kręcenia zdjęć podjęto środki ostrożności, w pobliżu stale obecny był lekarz, a brzuch aktorki nie został pomalowany farbą właśnie po to, aby wykluczyć nawet najmniejszą możliwość, że teza o „uduszeniu skórnym” może okazać się prawdziwa. Choć „uduszenie skórne” jako takie jest po prostu niemożliwe, człowiek może zmarć z powodu przegrzania organizmu, jeśli pory skórne na całym ciele zostaną na długo zatkane, ponieważ uniemożliwi to pocenie się, które jest istotnym elementem regulacji temperatury ciała.
- Aktorowi grającemu agenta 007, Seanowi Connery'emu, nawet nie trzeba było jechać do Stanów Zjednoczonych na zdjęcia. Wszystkie sceny, w których jego bohater według scenariusza działa w USA, kręcono w studiach Pinewood niedaleko Londynu. Ta okoliczność wyjaśnia, dlaczego, włączając światło, Bond przestawia włącznik nie do góry, a w dół (mowa o scenie, w której Bond, dochodząc do siebie, wraca do sypialni i odkrywa zwłoki Jill, w którą wciela się Shirley Eaton, której całe ciało pokryto złotą farbą, co doprowadziło do jej śmierci). Według reżysera Gaya Hamiltona, bezpośrednio w Miami kręcono tylko z Seką Linderem (zagrał Felixa Leitera) z głównej obsady aktorskiej. Pozostałych aktorów, zaangażowanych w sceny, których akcja rozgrywa się w kurorcie w Miami, kręcono w Wielkiej Brytanii. Chodzi tu o Connery'ego, Gertę Fröbe (zagrał głównego antagonistę, Aurica Goldfingera), Eaton (zagrała Jill, kochankę Goldfingera), Margaret Nolan (otrzymała rolę masażystki, Dink) i Austina Willisa (Simmonsa, w którego Goldfinger grał w karty). Podczas kręcenia tych scen wykorzystano rear projection (to technika zdjęciowa łącząca aktorów i elementy scenografii z dowolnym tłem), a gdy w centrum uwagi byli Fröbe i Simmons – w długich planach używano dublerów.
- Gert Fröbe odczuwał pewne wątpliwości co do wykorzystania przez Goldfingera gazu paraliżującego w scenie napadu na Fort Knox. Fröbe obawiał się, że ten detal nieuchronnie skłoni widzów do refleksji na temat obozów koncentracyjnych – szczególnie biorąc pod uwagę fakt, że sam jest Niemcem. W rzeczywistości film "Goldfinger" został zakazany w Izraelu na wiele lat po tym, jak sam Fröbe przyznał, że kiedyś był członkiem NSDAP (Narodowosocjalistycznej Niemieckiej Partii Robotników). Zakaz został zniesiony po tym, jak opinii publicznej stała się znana pewna żydowska rodzina, której członkowie twierdzili, że podczas II wojny światowej ocalili ich od egzekucji nikt inny jak Fröbe.
- Ian Fleming zaczerpnął pomysł śmierci człowieka pokrytego złotą farbą z filmu grozy Marka Robsona „Bedlam” (1946). W rzeczywistości jednak śmierć z powodu tzw. „uduszenia skórnego” w wyniku pokrycia skóry na całym ciele farbą jest wytworem fikcji. U podstaw tego założenia leży błędna przesłanka, że człowiek oddycha – choćby częściowo – skórą, a dowód nieprawdziwości tej przesłanki sięga jeszcze czasów renesansu. Mit o „uduszeniu skórnym” wciąż istnieje, choć od czasu do czasu jest obalany. Podtrzymuje go m.in. „miejska legenda”, zgodnie z którą Shirley Eaton (odtwórczyni roli Jill Masterson) zmarła na skutek uduszenia prosto na planie filmowym. W rzeczywistości nic takiego się nie stało, podczas kręcenia scen podjęto środki ostrożności, na planie stale obecny był lekarz, a brzuch aktorki nie został pomalowany farbą właśnie po to, aby wykluczyć nawet najmniejszą możliwość, że teza o „uduszeniu skórnym” może okazać się prawdziwa. Choć „uduszenie skórne” jako takie jest po prostu niemożliwe, człowiek może zmarć z powodu przegrzania organizmu, jeśli pory skórne na całym ciele zostaną na długo zatkane, ponieważ uniemożliwi to pocenie się, które jest istotnym elementem regulacji temperatury ciała.
Podobne filmy
8.2/10
7.6/10
7.5/10
7.3/10
7.3/10
7.3/10
7.3/10
7.2/10
7.2/10
7.2/10
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
